Λαίδη Σούζαν: Έρωτες και Φιλίες (Love and Friendship)
του Γουίτ Στίλμαν
Ο Γουίτ Στίλμαν τρέφει μεγάλο θαυμασμό για την Τζέιν Όστεν, μας το εκμυστηρεύτηκε με το καλημέρα στο ντεμπούτο του, το Metropolitan, κι εδώ βρίσκει την ευκαιρία να τη «συναντήσει», διασκευάζοντας ένα έργο που η αγαπημένη του συγγραφέας είχε γράψει υπό μορφήν επιστολών. Πρόκειται στην ουσία για μια τυπική ταινία του Στίλμαν, με το χαρακτηριστικό του πνεύμα στους διαλόγους και τον σχολιασμό των κοινωνικών τάξεων, η οποία απλώς τυχαίνει να εκτυλίσσεται τον 18ο αιώνα. Σπαρταριστή ερμηνεία από την Κέιτ Μπέκινσεϊλ που ξανασυναντά τον σκηνοθέτη σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τη συνεργασία τους στις Τελευταίες Μέρες της Ντίσκο. (Από 22/06)
Εκδίκηση με στυλ (Going in style)
του Ζακ Μπραφ
Tρεις συνταξιούχοι αποφασίζουν να πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα την τράπεζα που «λήστεψε» το ασφαλιστικό τους ταμείο και ετοιμάζουν ένα εξωφρενικό σχέδιο ληστείας σε μια ταινία απάτης με λαϊκό έρεισμα, που ενώνει επί της οθόνης τους Μάικλ Κέιν, Μόργκαν Φρίμαν και Άλαν Άρκιν. Η πρωταγωνιστική τριπλέτα και οι συμπαθητικές κριτικές από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού υπόσχονται ανώδυνη διασκέδαση, η οποία, ας μη γελιόμαστε, είναι και ένα από τα ζητούμενα σε κινηματογραφικές προβολές υπό τον έναστρο ουρανό. (Από 22/06)
H Aποπλάνηση (The Beguiled)
της Σοφία Κόπολα
Με τον Προδότη το 1971 ο Ντον Σίγκελ έκανε ένα southern gothic για το ενδογενές Κακό που αναδύεται και θεριεύει σε περιόδους έντονης κοινωνικής πίεσης, δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα στον Κλιντ Ίστγουντ να ανοίξει διάλογο με την εικόνα του, κάτι που ο Αμερικανός σταρ επιχείρησε με επιτυχία πολλές φορές στη μετέπειτα καριέρα του. Περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη ματιά της Σοφία Κόπολα πάνω στην ίδια ιστορία και αναμένουμε σύνθετους γυναικείους χαρακτήρες, σαν εκείνους που μας έχει χαρίσει στη μέχρι τώρα φιλμογραφία της. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Καννών. (Από 06/07)
Σπάιντερμαν: H επιστροφή στον τόπο του (Spider-Man: Homecoming)
του Τζον Γουότς
Στα τέσσερα reboots θα παίρνουμε άλλα επτά δώρο, όπως το πάνε τα στούντιο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η Marvel έχει τρεις καλές ταινίες σερί (τα Captain America:Civil War, Doctor Strange και Guardians of the Galaxy vol.2) κι αυτό μας κάνει συγκρατημένα αισιόδοξους για την τρίτη διαφορετική εκδοχή των περιπετειών του ανθρώπου-αράχνη μέσα σε δεκαπέντε χρόνια. O Τομ Χόλαντ υποδύεται τον Πίτερ Πάρκερ σε νεαρότερη ηλικία, ενώ ο Τόνι Σταρκ του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ εκτελεί χρέη μέντορα. (Από 06/07)
O Πιλότος (Koblic)
του Σεμπάστιαν Μπόρενσταϊν
Ο Ρικάρντο Νταρίν (Το μυστικό στα μάτια της, Τρούμαν) είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους και προσεκτικούς στις επιλογές του πρωταγωνιστές εκεί έξω – κακή ταινία με τον ίδιο δεν είδαμε ποτέ στα μέρη μας. Εδώ συνεργάζεται εκ νέου με τον Μπόρενσταϊν, με τον οποίο μας έδωσαν την Αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό, σε δραματικό θρίλερ που εξερευνά μία από τις σκοτεινότερες πρακτικές εξαφάνισης των αντικαθεστωτικών επί δικτατορίας στην Αργεντινή, τις λεγόμενες «πτήσεις θανάτου». Χαμηλοί τόνοι, κορύφωση αλά γουέστερν και μια στιβαρή ερμηνεία από τον Αργεντινό σταρ στον ρόλο ενός λακωνικού ήρωα με βασανισμένη συνείδηση. (Από 06/07)
Ο Αόρατος Επισκέπτης (The Invisible Guest)
του Οριόλ Πάουλ
To ισπανικό θρίλερ Το Σώμα γυρίστηκε το 2012, αλλά στην Ελλάδα το είδαμε μόλις πέρσι το καλοκαίρι. Επρόκειτο για προσεγμένη παραγωγή με ατμόσφαιρα, είχε όμως τρεις-τέσσερις ανατροπές παραπάνω απ' όσες χρειαζόταν κι ένα φινάλε που καταργούσε ξεδιάντροπα την εσωτερική λογική του φιλμ. Φάνηκε, πάντως, να αρέσει στο ελληνικό κοινό κι έτσι φέτος θα δούμε στις αίθουσες τη νέα ταινία του Οριόλ Πάουλο, ένα θρίλερ μυστηρίου που εκκινεί από μια τυπική χιτσκοκική παρεξήγηση και υπόσχεται ανατροπές, πολλές όμως. (Από 20/07)
Ο Βαλεριάν και η Πόλη με τους Χίλιους Πλανήτες (Valerian and the City of Thousand Planets)
του Λικ Μπεσόν
Το Lucy στάθηκε απρόσμενη εισπρακτική επιτυχία για τον Λικ Μπεσόν, ο οποίος επένδυσε τα χρήματα που έβγαλε η ταινία εκείνη στη μεταφορά μιας δημοφιλούς στη χώρα του γραφικής νουβέλας που είχε από καιρό στα σκαριά. Δυνητικά, θα ήθελε ο Βαλεριάν να αποτελέσει την αρχή ενός μακροβιότατου, κερδοφόρου franchise, επιθυμία που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα, δεδομένου πως η διαστημική περιπέτεια φαίνεται να αποδίδει στα ταμεία τελευταία. Κατά τα άλλα, το φιλμ φαίνεται να έχει κάτι από το ποπ στυλιζάρισμα του δικού του Πέμπτου Στοιχείου, το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Ντέιν ντε Χάαν και Καρα Ντελεβίν όμως μάλλον υπολείπεται σε μαγνητισμό σε σχέση με εκείνο των Μπρους Γουίλις και Μίλα Γιόβοβιτς. (Από 20/07)
Μεγάλωσε, αν τολμάς (Rock 'n' Roll)
του Γκιγιόμ Κανέ
Ως σκηνοθέτης ο Γκιγιόμ Κανέ έχει χτίσει καλή σχέση με το ελληνικό κοινό, το οποίο αγκάλιασε τόσο το θρίλερ Μην το πεις σε κανέναν, που διασκέδαζε την ασυναρτησία της πλοκής με έναν ρομαντισμό ασυνήθιστο για το είδος, όσο και το Μικρά, αθώα ψέματα, μια γαλλική εκδοχή της Μεγάλης Ανατριχίλας. Εδώ επιχειρεί μεταμοντέρνα στροφή, υποδυόμενος τον εαυτό του που έχει να κάνει επιτυχία χρόνια, ζηλεύει την πιο διάσημη σύζυγό του Μαριόν Κοτιγιάρ και αποφασίζει να δράσει, ώστε να ανατρέψει την κατάσταση. Ο Έλληνας διανομέας είχε κέφια κι έδωσε τίτλο που παραπέμπει στην παλιότερη επιτυχία του ζευγαριού, το Αγάπα με αν τολμάς, με την οποία, πλην του πρωταγωνιστικού ζεύγους, ουδεμία σχέση έχει. (Από 27/07)
Επιχείρηση: Καζίνο (The House)
του Άντριου Τζέι Κοέν
Ο Αμερικανός Ουίλ Φέρελ διαθέτει σπάνια κωμική στόφα, μπορεί να πει το πιο γελοίο πράγμα στον κόσμο με τον πιο σοβαρό τρόπο και μπορεί επίσης να σε κάνει να κυλιέσαι στο πάτωμα από το γέλιο, όποτε επιδίδεται σε οργισμένα ξεσπάσματα random παραγωγής λόγου. Με τα χρόνια ο Φέρελ έχτισε μέσα από τη φιλμογραφία του μια περσόνα που καυτηριάζει το αμερικανικό πρότυπο, κάτι που συνεχίζει και στο Επιχείρηση: Καζίνο, όπου αδυνατεί να παράσχει στην κόρη του τα δίδακτρα για ένα καλό κολέγιο κι έτσι αποφασίζει να λειτουργήσει παράνομο καζίνο στο υπόγειο του σπιτιού του. Συμπρωταγωνιστεί η Έιμι Πόελερ. (Aπό 27/07)
Ταξίδι στην Ισπανία (Τhe trip to Spain)
του Μάικλ Γουιντερμπότομ
Ό,τι είναι για τους εραστές η τριλογία του Λινκλέιτερ που ξεκίνησε με το Πριν το ξημέρωμα, είναι η σειρά The Trip του Γουιντερμπότομ για τους μεσήλικες σε υπαρξιακή κρίση που τους αρέσουν το καλό φαγητό και οι μιμήσεις. Κι αν δεν είστε τέτοιοι, μην ανησυχείτε, σίγουρα θα βρείτε κάποια κοινά στοιχεία με τις εκδοχές των εαυτών τους που υποδύονται στα φιλμ οι Βρετανοί κωμικοί Στιβ Κούγκαν και Ρομπ Μπράιτον. Αυτό που φέρνει το συγκεκριμένο εν εξελίξει κινηματογραφικό δρώμενο τόσο κοντά σου δεν είναι η κωμωδία του, αν και εύκολα μπορεί να ξελιγωθείς στο γέλιο, εφόσον το χιούμορ του σου πάει, όσο μια υφέρπουσα μελαγχολία για το πέρασμα του χρόνου, για το όνειρο εκείνου που θα ήθελες να είσαι και για τον φόβο αυτού που τελικά έγινες. (Ιούλιος)
Ο Μαύρος Πύργος (Τhe Dark Tower)
του Νικολάι Άρσελ
Πάει μια δεκαετία από την τελευταία φορά που είδαμε στη μεγάλη (ή τη μικρή) οθόνη ταινία της προκοπής βασισμένη σε γραπτά του Στίβεν Κινγκ, αυτό όμως επιχειρεί να αλλάξει φέτος ο Νικολάι Άρσελ του Έρωτα της Βασίλισσας, διασκευάζοντας το magnum opus του τρομερού (και φοβερά παραγωγικού) συγγραφέα στην οθόνη. Ο λόγος για τον Μαύρο Πύργο, μια σειρά οκτώ βιβλίων που παντρεύει την επική φαντασία με τον τρόμο και το γουέστερν. Τον ήρωα και τη νέμεσή του υποδύονται δύο από τους πιο φορμαρισμένους ηθοποιούς αυτή την περίοδο, ο Άιντρις Έλμπα και ο Μάθιου Μακόναχι αντίστοιχα. (Από 04/08)
All I see is you
του Μαρκ Φόρστερ
Στη μέχρι τώρα καριέρα του ο σκηνοθέτης Μαρκ Φόρστερ έχει καλές και κακές στιγμές, πρέπει να του αναγνωρίσεις όμως πως ποτέ δεν λέει όχι σε μια πρόκληση. Στο World War Z, για παράδειγμα, κατάφερε με ευρηματική τοποθέτηση του φακού και κοφτό μοντάζ να κάνει να φαίνεται εξαιρετικά βίαιη μια ταινία στην οποία δεν χύνεται σταγόνα αίμα. Εδώ, σε ένα ψυχολογικό δράμα όπου μια τυφλή γυναίκα βρίσκει το φως της και ανακαλύπτει ότι η ζωή της δεν είναι αυτή που πίστευε, καλείται να αποτυπώσει στο πανί τη διαδικασία της σταδιακής ανάκτησης της όρασης. Αν του βγήκε καλή ταινία άγνωστο, το αποτέλεσμα όμως αναμένεται να έχει ενδιαφέρον. (Από 04/08)
Baby Driver
του Έντγκαρ Ράιτ
Καλούμενος να διαχειριστεί την απρόσμενη απόλυσή του από την καρέκλα του σκηνοθέτη του Ant-Man, ο Βρετανός Έντγκαρ Ράιτ (Καυτοί και Άσφαιροι) στράφηκε σε μια παλαβή ιστορία εγκλήματος και έρωτα που γυρόφερνε στο μυαλό του εδώ και δύο δεκαετίες. Οι μέχρι τώρα κριτικές είναι ενθουσιώδεις, το τρέιλερ υπόσχεται ταραντινική αυθάδεια και ξέφρενες αυτοκινητιστικές καταδιώξεις, ενώ το σάουντρακ, που περιλαμβάνει από Σάιμον και Γκαρφάνκελ μέχρι Danger Mouse, θα «ταλαιπωρήσει» το στερεοφωνικό μας όσο λίγα τους μήνες που θα ακολουθήσουν. (Από 17/08)
Δουνκέρκη (Dunkirk)
του Κρίστοφερ Νόλαν
Σχεδόν όλοι οι σπουδαίοι σκηνοθέτες έχουν στο βιογραφικό του και μια ταινία για τον πόλεμο. Εύκολα κάποιος κακεντρεχής θα μπορούσε να πει πως ο Νόλαν θέλει πάρα πολύ να είναι τέτοιος και γι' αυτό επέλεξε να αφηγηθεί την ιστορία της Μάχης της Δουνκέρκης. Κακεντρεχείς όμως δεν είμαστε, μόνο ευγνωμοσύνη νιώθουμε για έναν άνθρωπο που παλεύει σχεδόν μονάχος του πια να αναβαθμίσει και να επαναπροσδιορίσει το σινεμά του μπλοκμπάστερ και δεν βλέπουμε την ώρα να δούμε πώς θα παντρέψει τη σύνθετη αφήγηση και την πυκνογραμμένη πλοκή με το είδος της πολεμικής ταινίας. Το δίχως άλλο πρόκειται για την πιο πολυαναμενόμενη ταινία του καλοκαιριού. (Από 24/08)
Ένα κάποιο τέλος (The sense of an ending)
του Ρίτες Μπάτρα
Οι αναμνήσεις μας δεν είναι παρά μια ιστορία που λέμε στον εαυτό μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας. Αυτό θα ανακαλύψει με τον δύσκολο τρόπο ένας ηλικιωμένος που λαμβάνει επιστολή από πρόσωπο του παρελθόντος σε τούτο το ιδιαίτερο φιλμ του Ρίτες Μπάτρα, σκηνοθέτη της ανθρωποκεντρικής δραμεντί The Lunchbox που είχαμε απολαύσει και στις ελληνικές αίθουσες πριν από λίγα χρόνια. Το σενάριο βασίζεται στη βραβευμένη με Μπούκερ νουβέλα του Τζούλιαν Μπαρνς, ενώ τη θέση του πρωταγωνιστή καλύπτει ο χαρισματικός Βρετανός καρατερίστας Τζιμ Μπρόουντμπεντ, τον οποίο είχαμε να δούμε καιρό σε ρόλο αξιώσεων. (Από 24/08)
To άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO
σχόλια