Η Μαργαρίτα Πουρνάρα κάνει στην «Καθημερινή της Κυριακής» μια πολύ αρνητική αποτίμηση της φετινής, 2ης Μπιενάλε της Αθήνας με τίτλο «Heaven», που θα διαρκέσει ως τις 4 Οκτωβρίου. Αφού περιγράψει την περιήγησή της στην έκθεση, καταλήγει ως εξής:

«Το "Heaven" με τον αβανταδόρικο τίτλο δυστυχώς δεν καταφέρνει να δώσει στους επισκέπτες του ένα μικρό έστω τμήμα του παραδείσου, με την έννοια της ψυχικής ανάτασης που αφήνει μια έκθεση που δονεί το συναίσθημα και ενεργοποιεί τον νου. Δεν καταφέρνει να προσεγγίσει την πραγματική ζωή, να αποτυπώσει τις αγωνίες, τους φόβους, τις ματαιώσεις. Η Μπιενάλε της Αθήνας, της πόλης που κάηκε τον Δεκέμβριο δεν έχει αναφορά στα επεισόδια, δεν μιλάει για τους μετανάστες (και τον δικό τους παράδεισο), το χρήμα ως νέα θεότητα, την καταστροφή του περιβάλλοντος. Δείχνει μια τέχνη ενίοτε ενδιαφέρουσα αλλά αυτοαναφορική, ναρκισσιστική, απόμακρη από τον μέσο άνθρωπο και τα θέματα που τον απασχολούν.

Σε σχέση με την παρθενική διοργάνωση "Destroy Athens" που είχε και πιο δυνατά έργα και πιο καλοσχεδιασμένη διαδρομή αλλά και την Μπιενάλε Θεσσαλονίκης που μόλις εγκαινιάστηκε, η 2η Μπιενάλε της Αθήνας είναι μια έκθεση αδύναμη και γκρίζα. Ακόμα και στα μέρη της όπου το "Heaven" είναι πιο κοντά στην κόλαση, στον θάνατο, στο χάος, κυριαρχεί η trendy εκδοχή της σύγχρονης τέχνης που κάνει τα σχέδια του Χαλεπά και του Ακριθάκη να λάμπουν σαν καντηλάκια. Λίγα είναι τα έργα που μιλούν από μόνα τους, ψιθυρίζουν ιστορίες ανακουφιστικές ή τρομακτικές στα αυτιά των θεατών, τους μεταφέρουν σε μια άλλη διάσταση. Αλλά όπως έλεγε και ο Οκτάβιο Πας, ο καθένας έχει τον παράδεισο που του αξίζει...».