Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας

Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας Facebook Twitter
Oι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania...
3


Οι δημοσιογραφικές προβολές των φετινών Νυχτών Πρεμιέρας τερματίστηκαν σήμερα με ένα υπέροχο μουσικό ντοκιμαντέρ για τους Pulp και τον leader τους, Jarvis Cocker.

Βασισμένο σε ένα project του ίδιου του Jarvis Cocker - απ' ότι είδαμε στους τίτλους τέλους - το ντοκιμαντέρ του Φλόριαν Χάμπιχτ παρακολουθεί τον ίδιο και το συγκρότημα του, τους Pulp, πριν και κατά τη διάρκεια της οριστικά αποχαιρετιστήριας συναυλίας τους στο Sheffield, την πόλη απ' όπου ξεκίνησαν.

Καταγράφονται έτσι οι αντιδράσεις των φαν τους, από ηλικιωμένους Βρετανούς μέχρι μία κοπέλα που ήρθε από τις ΗΠΑ ειδικά για την εν λόγω συναυλία, κάτι που όμως προσδίδει στο ντοκιμαντέρ μία διάθεση/ τάση αγιογραφίας: Με λίγα λόγια, οι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania. Σίγουρα δεν ισχύει όλο αυτό συγκριτικά με την προσφορά των Σκαθαριών στην pop μουσική εξέλιξη διεθνώς, όπως και με την παρουσία των Pulp στο χώρο της alternative rock σκηνής.

Η ταινία μας αποζημιώνει πάντως στο τέλος με τη μεγαλειώδη κινηματογράφηση της συναυλίας των Pulp.

Ενδεχομένως να γνώριζαν τι σκόπελο είχαν να περάσουν από κινηματογραφικής άποψης τόσο ο σκηνοθέτης, όσο και ο Jarvis. Και γι' αυτό το ντοκιμαντέρ είναι διανθισμένο με έξυπνο χιούμορ, όπως εκεί που η κάμερα πηγαίνει στην ψαραγορά, στην οποία εργαζόταν κάποτε ο Jarvis προτού μπλεχτεί με τη μουσική βιομηχανία, ή εκεί που η ίδια η μητέρα του καταθέτει τη μαρτυρία της.

Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας Facebook Twitter
H ταινία είναι βασισμένη σε ένα project του ίδιου του Jarvis Cocker...

Μας αποζημιώνει πάντως στο τέλος με τη μεγαλειώδη κινηματογράφηση της συναυλίας των Pulp, κάνοντας το θεατή να συμμετέχει σχεδόν σε ένα ψυχεδελικό trip, πότε με χορευτική και πότε με πιο χαμηλότονη διάθεση.

Info:

Το Pulp: A film about life, death and super markets προβάλλεται σήμερα στις 19.30 στην αίθουσα Δαναός 1, παρουσία του σκηνοθέτη Φλόριαν Χάμπιχτ και του drummer των Pulp, Νικ Μπανκς. Επαναπροβάλλεται αύριο, Σάββατο 27/9, στις 19.30, στην αίθουσα Δαναός 2.

Οθόνες
3

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ίλον Μασκ: Ούτε στα χειρότερα σενάρια του Όργουελ

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / Ίλον Μασκ: Ούτε στα χειρότερα σενάρια του Όργουελ

Το ντοκιμαντέρ του Άλεξ Γκίμπνεϊ για τον πλουσιότερο άνθρωπο στη Γη υπενθυμίζει, χωρίς να κομίζει αποκαλύψεις, πόσο επικίνδυνος έχει γίνει ο Μασκ, ως ολιγάρχης με ύπουλη και σκιώδη εξουσία.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
83ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΕΝΕΤΙΑΣ: ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / Το Φεστιβάλ Βενετίας φέτος υπήρξε (εν μέρει) γυναικεία υπόθεση

Η Μέι ελ-Τούκι με τον Χρυσό Λέοντα και η Ζακλίν Λέντζου με το βραβείο Σκηνοθεσίας στο τμήμα Ορίζοντες έστρεψαν τους προβολείς στο προσωπικό και πολιτικό γυναικείο βλέμμα, που, ωστόσο, φέτος υστέρησε σημαντικά σε εκπροσώπηση.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Το «Pink Narcissus» στις Νύχτες Πρεμιέρας με τη μουσική του Κ. Βήτα

Οθόνες / Ένας «Ροζ Νάρκισσος» στις Νύχτες Πρεμιέρας με τη μουσική του Κ. Βήτα

Το cult φιλμ του Τζέιμς Μπίντγκουντ, ένα από τα πιο ιδιαίτερα έργα του αμερικανικού queer και πειραματικού σινεμά, προβάλλεται στις φετινές Νύχτες Πρεμιέρας σε αποκατεστημένη 4K κόπια, με ένα νέο, ζωντανό σάουντρακ που δημιούργησε ο Κ. Βήτα ειδικά για την προβολή.
M. HULOT
BOB MACKIE (1939-2026)

Οθόνες / Μπομπ Mάκι (1939-2026): Ο σχεδιαστής που πασπάλισε με χρυσόσκονη τις ντίβες

Ο σπουδαίος ενδυματολόγος που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή έντυσε με τις αξεπέραστες δημιουργίες του τη Σερ, τη Νταϊάνα Ρος, την Τίνα Τέρνερ, τη Μαντόνα, αλλά και νεότερες σταρ όπως η Lady Gaga, η Pink, η Τέιλορ Σουίφτ. Χάρισε φινέτσα σε κάτι που μέχρι τότε θεωρούνταν φτηνό, ενέπνευσε τον Τομ Φορντ και σημάδεψε ανεξίτηλα τη δεκαετία του ’70.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μπήκαμε πρώτοι στο Cinobo Όπερα & Bar 2046

Οθόνες / Οι πρώτες εικόνες από το Cinobo Όπερα & Bar 2046

Η ομάδα του Cinobo, που ανέλαβε το Cinobo Όπερα, με τις τρεις πλέον κινηματογραφικές αίθουσες, δημιούργησε το πρώτο μπαρ της πόλης «κρυμμένο» μέσα σε ένα σινεμά. Το «Bar 2046» ανοίγει τις πόρτες του στις 17 Σεπτεμβρίου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Οθόνες / Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Ο Νίκος Τσογγίδης, πρωταγωνιστής και σεναριογράφος της ταινίας «Wheel to live», η οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Διόνυσο και άλλα τρία σημαντικά βραβεία, μιλάει για την εμπειρία του ως ατόμου με αναπηρία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

The Review / Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Θέμιδα Μπαζάκα για την ταινία «Πατρίδα» του Πάβελ Παβλικόφσκι, που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες, συγκεντρώνοντας διθυραμβικές κριτικές, ενώ έχει κερδίσει (ήδη) και το ελληνικό κοινό.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Bunker: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / «Bunker»: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Ο Φλοριάν Ζελέρ εμπνεύστηκε τη νέα του ταινία από τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», ένα από τα φιλμ που θαυμάζει. Το σενάριό του, όμως, διακρίνεται από προφανείς ιδέες και σχηματικότητα στην ανάπτυξη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
Εμένα προσωπικά μου άρεσε παρα πολυ.Η οπτική μέσα απο τη ματια κυρίως των κατοίκων του sheffield ηταν ενδιαφέρουσα προσέγγιση (not bad όπως θα λέγανε και οι ίδιοι).Και τελικά αναμεσα στους oasis και τους blur η καλύτερη μπάντα με σιγουριά είναι οι Pulp
Ωραία περιγραφή. Θα διαφωνήσω, βέβαια, σε αυτό το σημείο:"Με λίγα λόγια, οι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania. Σίγουρα δεν ισχύει όλο αυτό συγκριτικά με την προσφορά των Σκαθαριών στην pop μουσική εξέλιξη διεθνώς, όπως και με την παρουσία των Pulp στο χώρο της alternative rock σκηνής."Δε συμφώνω με αυτό καθώς δεν πιστεύω οτι η ταινία τους παρουσίασε ως τους Beatles της alternative rock σκηνής. Ήταν ξεκάθαρο οτι αυτοί που ρωτήθηκαν ήταν fan, άρα μίλησαν με μεγάλη (έως υπερβολική) αγάπη για το συγκρότημα. Νομίζω οτι μέσα από τους διαφορετικούς χαρακτήρες των fans και την διαφορετική έκφραση της αγάπης τους προς αυτούς ήθελε να δείξει οτι η μουσική τους απευθύνεται σε common people.Πάντως ήταν ένα καλό ντοκιμαντερ που, όπως αναφέρατε, έχει και έξυπνο χιούμορ.
Το ότι αναφερόταν σε common people το ντοκιμαντέρ είναι κάτι που αναγράφεται και στο τυπωμένο πρόγραμμα του φεστιβάλ. Αυτή την αίσθηση είχα εγώ βλέποντας το και με έψησε ακόμη περισσότερο όταν στα ζενερίκ αποκαλύφθηκε ο Jarvis Cocker ως συνδημιουργός σχεδόν του project. Κατά τα άλλα, όμως, η ταινία είναι εξαιρετική!