ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας

Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας Facebook Twitter
Oι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania...
3


Οι δημοσιογραφικές προβολές των φετινών Νυχτών Πρεμιέρας τερματίστηκαν σήμερα με ένα υπέροχο μουσικό ντοκιμαντέρ για τους Pulp και τον leader τους, Jarvis Cocker.

Βασισμένο σε ένα project του ίδιου του Jarvis Cocker - απ' ότι είδαμε στους τίτλους τέλους - το ντοκιμαντέρ του Φλόριαν Χάμπιχτ παρακολουθεί τον ίδιο και το συγκρότημα του, τους Pulp, πριν και κατά τη διάρκεια της οριστικά αποχαιρετιστήριας συναυλίας τους στο Sheffield, την πόλη απ' όπου ξεκίνησαν.

Καταγράφονται έτσι οι αντιδράσεις των φαν τους, από ηλικιωμένους Βρετανούς μέχρι μία κοπέλα που ήρθε από τις ΗΠΑ ειδικά για την εν λόγω συναυλία, κάτι που όμως προσδίδει στο ντοκιμαντέρ μία διάθεση/ τάση αγιογραφίας: Με λίγα λόγια, οι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania. Σίγουρα δεν ισχύει όλο αυτό συγκριτικά με την προσφορά των Σκαθαριών στην pop μουσική εξέλιξη διεθνώς, όπως και με την παρουσία των Pulp στο χώρο της alternative rock σκηνής.

Η ταινία μας αποζημιώνει πάντως στο τέλος με τη μεγαλειώδη κινηματογράφηση της συναυλίας των Pulp.

Ενδεχομένως να γνώριζαν τι σκόπελο είχαν να περάσουν από κινηματογραφικής άποψης τόσο ο σκηνοθέτης, όσο και ο Jarvis. Και γι' αυτό το ντοκιμαντέρ είναι διανθισμένο με έξυπνο χιούμορ, όπως εκεί που η κάμερα πηγαίνει στην ψαραγορά, στην οποία εργαζόταν κάποτε ο Jarvis προτού μπλεχτεί με τη μουσική βιομηχανία, ή εκεί που η ίδια η μητέρα του καταθέτει τη μαρτυρία της.

Pulp: Μία ταινία για τη ζωή, τον θάνατο και τα σούπερ - μάρκετ στις Νύχτες Πρεμιέρας Facebook Twitter
H ταινία είναι βασισμένη σε ένα project του ίδιου του Jarvis Cocker...

Μας αποζημιώνει πάντως στο τέλος με τη μεγαλειώδη κινηματογράφηση της συναυλίας των Pulp, κάνοντας το θεατή να συμμετέχει σχεδόν σε ένα ψυχεδελικό trip, πότε με χορευτική και πότε με πιο χαμηλότονη διάθεση.

Info:

Το Pulp: A film about life, death and super markets προβάλλεται σήμερα στις 19.30 στην αίθουσα Δαναός 1, παρουσία του σκηνοθέτη Φλόριαν Χάμπιχτ και του drummer των Pulp, Νικ Μπανκς. Επαναπροβάλλεται αύριο, Σάββατο 27/9, στις 19.30, στην αίθουσα Δαναός 2.

Οθόνες
3

ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Το ελληνικό σινεμά στα πάνω του

The Review / «Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ»: Μια καλή ταινία

Η οδύσσεια μιας νεαρής ταλαντούχας τζουντόκα που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι το θέμα της ταινίας του Γιώργου Γεωργόπουλου που απέσπασε ήδη θετικά σχόλια όπου έχει προβληθεί. Μιλήσαμε για την ταινία με τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Όταν οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες πίσω απ' τις κάμερες

76η Berlinale / Γιατί οι σταρ προτιμούν Γαλλίδες σκηνοθέτιδες;

Με αφορμή το «Couture», τη νέα ταινία με την Αντζελίνα Τζολί, εντοπίζουμε την τάση Γαλλίδων σκηνοθέτιδων να συνεργάζονται με σταρ του Χόλιγουντ, που αναζητούν μια φρέσκια παρένθεση από το αγγλόφωνο αφήγημα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Από το βιβλίο στην οθόνη»

Οθόνες / Βιβλία που έγιναν ταινίες. Ένα μεγάλο αφιέρωμα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος

Μεγάλοι δημιουργοί όπως οι Όρσον Γουέλς, Φρανσουά Τριφό, Μιχάλης Κακογιάννης, Ζιλ Ντασέν και Κώστας Γαβράς ζωντανεύουν βιβλία των Νίκου Καζαντζάκη, Φραντς Κάφκα, Κοσμά Πολίτη και άλλων σπουδαίων λογοτεχνών.
M. HULOT
Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Αποχαιρετισμοί / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
«Uchronia»: Τα ΦΥΤΑ πάνε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με μια κουήρ ταινία για τον Rimbaud

Οθόνες / ΦΥΤΑ: «Ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε το hate-base μας»

Ο Φιλ και ο Φοίβος, το conceptual duo που αποτελεί τα θρυλικά ΦΥΤΑ, μιλούν στη LifO για τη νέα τους ταινία. Το «Uchronia» είναι εμπνευσμένο από το το βιβλίο του Rimbaud «Μια εποχή στην κόλαση», και είναι η μόνη ελληνική ταινία που συμμετέχει φέτος στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
M. HULOT
«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Οθόνες / «Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Το ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη διαδρομή της «βασίλισσας του grunge» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας αίσθηση, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, για αδιευκρίνιστους λόγους.
THE LIFO TEAM
«Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

The Review / «Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

Ανάμεσα στα μεγαθήρια «Μια μάχη μετά την άλλη» και «Sinners», το «Άμνετ» της Κλόε Ζάο, μια τολμηρή, φανταστική ιστορία για το πώς ο Σαίξπηρ έγραψε τον «Άμλετ», διεκδικεί 8 Όσκαρ. Η ταινία παίζεται στις ελληνικές αίθουσες, ενώ στα βιβλιοπωλεία κυκλοφορεί και το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ, στο οποίο η Ζάο χρωστάει πολλά. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία και το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

2 σχόλια
Εμένα προσωπικά μου άρεσε παρα πολυ.Η οπτική μέσα απο τη ματια κυρίως των κατοίκων του sheffield ηταν ενδιαφέρουσα προσέγγιση (not bad όπως θα λέγανε και οι ίδιοι).Και τελικά αναμεσα στους oasis και τους blur η καλύτερη μπάντα με σιγουριά είναι οι Pulp
Ωραία περιγραφή. Θα διαφωνήσω, βέβαια, σε αυτό το σημείο:"Με λίγα λόγια, οι Pulp βγαίνουν ως Beatles και οι θαυμαστές τους ως εκπρόσωποι μιας νέας Beatle - mania. Σίγουρα δεν ισχύει όλο αυτό συγκριτικά με την προσφορά των Σκαθαριών στην pop μουσική εξέλιξη διεθνώς, όπως και με την παρουσία των Pulp στο χώρο της alternative rock σκηνής."Δε συμφώνω με αυτό καθώς δεν πιστεύω οτι η ταινία τους παρουσίασε ως τους Beatles της alternative rock σκηνής. Ήταν ξεκάθαρο οτι αυτοί που ρωτήθηκαν ήταν fan, άρα μίλησαν με μεγάλη (έως υπερβολική) αγάπη για το συγκρότημα. Νομίζω οτι μέσα από τους διαφορετικούς χαρακτήρες των fans και την διαφορετική έκφραση της αγάπης τους προς αυτούς ήθελε να δείξει οτι η μουσική τους απευθύνεται σε common people.Πάντως ήταν ένα καλό ντοκιμαντερ που, όπως αναφέρατε, έχει και έξυπνο χιούμορ.
Το ότι αναφερόταν σε common people το ντοκιμαντέρ είναι κάτι που αναγράφεται και στο τυπωμένο πρόγραμμα του φεστιβάλ. Αυτή την αίσθηση είχα εγώ βλέποντας το και με έψησε ακόμη περισσότερο όταν στα ζενερίκ αποκαλύφθηκε ο Jarvis Cocker ως συνδημιουργός σχεδόν του project. Κατά τα άλλα, όμως, η ταινία είναι εξαιρετική!