ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος)

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
2

 

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

Είναι μερικοί καλλιτέχνες που ενδίδουν τόσο απενοχοποιημένα και ολοκληρωτικά στην πολύχρωμη δίνη της ποπ αρτ και της border line κιτς αισθητικής, που δεν γίνεται να μην σε μαγνητίσουν.

Τουλάχιστον, δεν γίνεται να μην μαγνητίσουν εμένα.

Ο λόγος για την νεαρή Λετονή ζωγράφο Vera Elena Solodovnikova, που τα τελευταία χρόνια ζει και δημιουργεί στην Βαρκελώνη, και της οποίας την τελευταία δουλειά "Life is Full of Little Pleasures" ερωτεύτηκα.

Η Solodovnikova φαντάζεται έναν κόσμο στον οποίο οι άνθρωποι έχουν εκλείψει, και τη θέση τους έχουν πάρει στιλιραζαρισμένοι ανθρωπόμορφοι σκύλοι που πίνουν χρωματιστά κοκτέιλ σε ένα ούλτρα tiki περιβάλλον.

Ένα κόσμο γεμάτο ροζ φλαμίνγκο, ανανάδες, κύματα, και κοκοφοίνικες.

Έναν κόσμο όπου είναι πάντα καλοκαίρι.

Αφού συνειδητοποίησα ότι δεν χορταίνω να κοιτάω τους πίνακες της, οι οποίοι αποπνέουν μία κόμικ αισιοδοξία, αποφάσισα να την βρω και να της ζητήσω να με μυήσει στον κόσμο της.

Ιδού!

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

-Από που προέρχεται η έμπνευση σου;

- Κυρίως από τη ζωή μου, κι από τα πράγματα τα οποία συμβαίνουν σ' αυτήν. Πρέπει κανείς να φροντίζει να απολαμβάνει πραγματικά τη ζωή, γιατί μ' αυτόν τον τρόπο έρχεται και η έμπνευση από μόνη της. Χρησιμοποιώ τα έντονα και φωτεινά χρώματα γιατί κάπως έτσι θα ήθελα στην πραγματικότητα να μοιάζει ο κόσμος γύρω μου.

- Λες ότι με τη δουλειά σου προσπαθείς να αποτυπώσεις έναν κόσμο στον οποίο το ανθρώπινο είδος έχει εκλείψει.

Πώς θα ήταν αυτό στην πραγματικότητα;

-Ένας παράδεισος με μία ατελείωτη αρμονία. Όπως ακριβώς ήταν και πριν εμφανιστεί ο άνθρωπος στη γη. Ιδανικά, θα ήθελα να μοιάζει με τον κόσμο που γεννιέται μέσα από την ζωγραφική μου.

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

- Αν είναι έτσι, θα ήταν ένας πραγματικά παράξενος κόσμος...

-Αντιθέτως! Οι άνθρωποι είναι αυτοί που έκαναν τον κόσμο περίεργο :)

- Υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείς ανθρωπόμορφα ζώα στους πίνακες σου;

-Μου αρέσει η ιδέα ότι η εποχή κατά την οποία τα ζώα ζούσαν και λατρεύονταν σαν Θεοί θα επιστρέψει μία μέρα.

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

- Και γιατί προτιμάς αυτή τη συγκεκριμένη ράτσα σκύλου, η οποία μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή-;

- Πρόκειται για την επόμενη μου μετενσάρκωση!

-Μάλιστα.

Οι πίνακες σου θυμίζουν έντονα καλοκαίρι. Συμφωνείς ότι η Βαρκελώνη είναι μία πόλη όπου το καλοκαίρι δεν φεύγει ποτέ;

-Φυσικά και συμφωνώ. Η Βαρκελώνη σου δίνει την αίσθηση ενός καλοκαιριού που δεν τελειώνει ποτέ. Είναι μια πόλη στην οποία μπορείς να πίνει κοκτέιλ σε ταράτσες καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

-Τέλος, Vera, ποιες είναι οι δικές σου μικρές καθημερινές απολαύσεις;

-Κολύμπι το πρωί, ένα ποτήρι κρασί ή σαμπάνια, και το να σχεδιάζεις μελλοντικά ταξίδια.

 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter
 Έτσι θα ήταν ο κόσμος χωρίς τους ανθρώπους (και θα ήταν τέλειος) Facebook Twitter

*Facebook

2

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Βαρελάς

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Γεωργία Σαγρή

LIFO Portraits / Γεωργία Σαγρή: «Η περφόρμανς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι ριζοσπαστική»

H εικαστικός και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ, μέσα από την καλλιτεχνική και την εκπαιδευτική της δράση, διερευνά τον ρόλο του σώματος στην τέχνη και τον διάλογο μεταξύ δημιουργού και θεατή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

2 σχόλια