Τα κεραμικά έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη ξεχωρίζουν για τον τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνουν τα πιο οικεία στοιχεία της καθημερινής μας ζωής, αλλά και τον τρόπο που αυτή διαμορφώνει τη ζωή μας.
Όπως εξηγεί: «Με απασχολεί το πώς βιώνουμε τη σύγχρονη πραγματικότητα, κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά. Όλες αυτές οι συνθήκες συνθέτουν την ταυτότητά μας, τον τρόπο που σχετιζόμαστε με τους άλλους και τελικά τον ψυχικό μας κόσμο. Για μένα τίποτα δεν λειτουργεί μεμονωμένα· πρόκειται για μια αλυσίδα όπου το ένα γεγονός επηρεάζει το άλλο και όλα μαζί διαμορφώνουν τη ζωή μας. Αυτή η πολυπλοκότητα είναι κάτι που προσπαθώ να παρατηρώ και να επεξεργάζομαι μέσα από τη δουλειά μου».
Από συσκευασίες τροφίμων και προϊόντα πρώτης ανάγκης μέχρι φυτά, άνθη και αντικείμενα που συνδέονται με τις προσωπικές μας συνήθειες, η καλλιτέχνιδα αντλεί έμπνευση από όσα μας περιβάλλουν και συχνά προσπερνάμε. Μεταφέροντάς τα στον πηλό, τα απομακρύνει από τη λειτουργική τους χρήση, δίνοντας τους μια νέα συναισθηματική και συμβολική διάσταση: γίνονται φορείς μνήμης, αναμνήσεων και προσωπικών ιστοριών.
«Το χρώμα έχει πολύ σημαντικό ρόλο στη δουλειά μου. Είναι το πρώτο στοιχείο που ενεργοποιεί το βλέμμα και διαμορφώνει τη συνολική εμπειρία του έργου. Με το χρώμα χτίζεται το εικαστικό λεξιλόγιο, ενεργοποιούνται συναισθήματα και δημιουργούνται ψυχολογικές εντάσεις».
Η πρακτική της Μαριλίας Κολυμπίρη κινείται ανάμεσα στη ζωγραφική και την κεραμική, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και όλα όσα συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο. Χρησιμοποιώντας γνώριμες εικόνες, αντικείμενα του σπιτιού και σύμβολα που συναντάμε στην καθημερινή ζωή, φτιάχνει έναν κόσμο όπου το προσωπικό βίωμα συναντά τη συλλογική εμπειρία.
«Δεν με ενδιαφέρει τα έργα να υπηρετούν απαραίτητα μια πρακτική ανάγκη. Με ενδιαφέρει όμως να είναι χρήσιμα με έναν άλλο τρόπο: να λειτουργούν ως αφορμές για παρατήρηση, αναζήτηση και στοχασμό. Αν ένα έργο μπορεί να ενεργοποιήσει μια σκέψη, μια ανάμνηση ή έναν εσωτερικό διάλογο, τότε θεωρώ ότι έχει ήδη επιτελέσει μια ουσιαστική λειτουργία».
Η κεραμική έχει πλέον αποκτήσει κεντρικό ρόλο στην πρακτική της, καθώς της επιτρέπει να μεταφέρει τις εικόνες της από την επιφάνεια του καμβά στις τρεις διαστάσεις. Όπως αναφέρει και η ίδια, «αυτό που στη ζωγραφική λειτουργεί ως εικόνα ή σύμβολο, μέσα από την κεραμική αποκτά όγκο και φυσική παρουσία». Η σχέση της με το υλικό, η διαδικασία δημιουργίας και η άμεση επαφή με τον πηλό αποτελούν βασικά στοιχεία της καλλιτεχνικής της έρευνας.
Η στροφή της προς την κεραμική ενισχύθηκε ιδιαίτερα την περίοδο της πανδημίας. Δημιουργώντας εκατοντάδες κεραμικά έργα εμπνευσμένα από προϊόντα και αντικείμενα καθημερινής χρήσης, άρχισε να εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα πράγματα γύρω μας συνδέονται με την ταυτότητα, τις συνήθειες και τις αναμνήσεις μας.
Στη σειρά «Basic Needs», τα κεραμικά αντίγραφα προϊόντων καθημερινής κατανάλωσης τοποθετήθηκαν ανάμεσα στα πραγματικά προϊόντα ενός σούπερ μάρκετ, σε μια αναπάντεχη συνάντηση τέχνης και καθημερινής ζωής η οποία καλούσε τον θεατή να επανεξετάσει τη σχέση του με όσα τον περιβάλλουν. Η γοητεία των έργων της βρίσκεται ακριβώς σε αυτήν τη μεταμόρφωση: το συνηθισμένο γίνεται πολύτιμο, το οικείο γίνεται παράξενο και ένα απλό αντικείμενο μπορεί να ενεργοποιήσει μνήμες, αισθήσεις και συναισθήματα που ξεπερνούν την ίδια του τη μορφή.
Στο επίκεντρο του έργου της βρίσκεται η έννοια της μνήμης, όχι ως μια στατική επιστροφή στο παρελθόν αλλά ως μια ζωντανή διαδικασία που συνεχίζει να μεταμορφώνεται μέσα μας. Η ίδια εξηγεί πως την ενδιαφέρει «η σχέση μεταξύ του παιδιού που υπήρξαμε και του ενήλικα που προσπαθούμε να γίνουμε», αναζητώντας εκείνες τις μικρές εμπειρίες που παραμένουν χαραγμένες στο σώμα και στη συνείδησή μας.
Τα έργα της συχνά ξεκινούν από απλές καθημερινές παρατηρήσεις και καταλήγουν να λειτουργούν ως ψυχογραφίες της σύγχρονης ζωής. Η κατανάλωση, ο οικιακός χώρος, οι προσωπικές μας επιλογές και τα πράγματα που κρατάμε γύρω μας γίνονται αφορμές για να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο παίρνει μορφή η σχέση μας με τον εαυτό μας και τους άλλους.
Σημαντικό ρόλο στη δουλειά της έχει και το παιχνίδι, όχι μόνο ως δημιουργική διαδικασία αλλά και ως τρόπος επιστροφής σε πιο πρωτογενείς μορφές έκφρασης. Η Μαριλία Κολυμπίρη βλέπει το παιχνίδι ως μια διαδικασία επανασύνδεσης με κομμάτια του εαυτού μας που συχνά παραμερίζονται στην ενήλικη ζωή.
Παράλληλα, με την έντονη χρήση του χρώματος και την παραστατική γλώσσα της, δημιουργεί εικόνες που λειτουργούν πρώτα συναισθηματικά και έπειτα ερμηνευτικά. «Το χρώμα έχει πολύ σημαντικό ρόλο στη δουλειά μου. Είναι το πρώτο στοιχείο που ενεργοποιεί το βλέμμα και διαμορφώνει τη συνολική εμπειρία του έργου. Με το χρώμα χτίζεται το εικαστικό λεξιλόγιο, ενεργοποιούνται συναισθήματα και δημιουργούνται ψυχολογικές εντάσεις. Δεν λειτουργεί απλώς περιγραφικά· είναι ένα βασικό εργαλείο μέσα από το οποίο το έργο αποκτά συνοχή, πληρότητα και συναισθηματικό βάθος».
Για την ίδια, η τέχνη αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή που μεγάλο μέρος της εμπειρίας μας περνά μέσα από ψηφιακές εικόνες. «Η επαφή με τη ζωγραφική και γενικότερα με ό,τι έχει υλικότητα αποκτά ιδιαίτερη σημασία», σημειώνει, καθώς το έργο τέχνης μπορεί να ενεργοποιήσει όχι μόνο το βλέμμα αλλά και τη μνήμη, την αφή και τις αισθήσεις.
Με αφορμή τα 30 χρόνια της KORRES, η Μαριλία Κολυμπίρη παρουσίασε την έκθεση «Blooming Memories» στο Naxos Apothecary. Με ζωγραφικά έργα και κεραμικά γλυπτά εμπνευσμένα από τον φυτικό κόσμο, τα αρώματα και τις αναμνήσεις που συνδέονται με τη φύση, δημιούργησε ένα εικαστικό ανθολόγιο γεμάτο χρώμα και συναίσθημα, σε μια έκθεση που μετέτρεψε τα άνθη σε φορείς μνήμης, φροντίδας και προσωπικών ιστοριών.
