14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Μπραντ Πιτ
30

 

 

Επιμέλεια: Βαγγέλης Μακρής 

 

Ο Martin Schoeller ζήτησε απο διάσημους ανθρώπους πριν μερικά χρόνια να ποζάρουν όσο πιο φυσικά γίνεται. Αρκετοί απο αυτούς τόλμησαν να δείξουν ακόμα και τις ρυτίδες τους, άλλοι όπως ο Μεριλιν Μάνσον προτίμησαν να ποζάρουν με το προσωπείο τους. Οι φωτογραφίες αυτές είναι κάποιες απο τις 75 φωτογραφίες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του με κοντινά πορτραίτα γνωστών και άγνωστων ανθρώπων.

 

 

 

1.

 

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Τζακ Νίκολσον

 

2.

 

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Αντζελίνα Τζολί

 

3.

 

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Χιθ Λέτζερ

 

4.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Κειτ Μπλάνσετ

 

5.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Κόλιν Φάρελ

 

6.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Μέριλ Στριπ

 

7.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Ρόμπερτ Ντε Νίρο

 

8.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Κέβιν Μπέικον

 

9.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Ιγκυ Πόπ

10.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Μέριλιν Μάνσον

 

11.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Πάρις Χίλτον

 

12.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Βαλεντίνο

 

 13.

14 διάσημοι άνθρωποι χωρίς photoshop Facebook Twitter
Ζινταν

 

 

Φωτογραφία
30

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Culture / Ο φωτογράφος που δείχνει τι μένει από το σινεμά όταν πέφτει η φασαρία των Οσκαρ

Μετά την οσκαρική σεζόν, οι φωτογραφίες του Atsushi Nishijima από τα σετ του Marty Supreme, του Bugonia και άλλων ταινιών στρέφουν το βλέμμα όχι στη λάμψη της έτοιμης εικόνας αλλά στον κόσμο που τη χτίζει.
THE LIFO TEAM
Γκάζι 1982-1984: Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο εκτίθενται ξανά

Φωτογραφία / Οι φωτογραφίες του Νίκου Μάρκου από το παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι εκτίθενται ξανά

Ο Νίκος Μάρκου φωτογράφισε τους εργάτες στο παλιό εργοστάσιο στο Γκάζι λίγο προτού κλείσει οριστικά. 44 χρόνια μετά, οι φωτογραφίες εκτίθενται ξανά. Ντοκουμέντο μιας εποχής στερημένης και αθώας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η Κατερίνα Αγγελοπούλου κατέγραψε ένα συλλογικό τραύμα, όσα συνέβησαν στο Μάτι

Φωτογραφία / «Η μυρωδιά, κάπως, έχει ξεχαστεί. Ο ήχος, όχι»

Στο Μάτι πέρασε τα παιδικά της καλοκαίρια. Την ημέρα της φονικής πυρκαγιάς βρισκόταν εκεί και πρόλαβε να σώσει το βαλιτσάκι του πατέρα της, σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η εικαστικός και φωτογράφος Κατερίνα Αγγελοπούλου μιλά στη LiFO για το πώς κατέγραψε με τον φακό της τις ιστορίες όσων χάθηκαν αλλά και όσων κατάφεραν να επιζήσουν, δημιουργώντας έναν τόμο-ντοκουμέντο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT

σχόλια

18 σχόλια
η παρις χιλτον εχει καστανα ματια και φοραει μπλε φακους,οποιος εχει φορεσει χρωματιστους φακους ξερει οτι αν τον κοιταξουν απο κοντα,φαινεται το καφε του ματιου,και στην παρις δεν φαινεται...αλλα δεν υπαρχει photoshop.
χαχα οκ με παραδέχομαι:P το τοσο τεχνητο blur μου φαινοταν tilt shift lens (για επιλεκτικο focus) όπως και τελικά ειναι + large format camera (για το εξαιρετικά μικρό βάθος πεδίου). http://www.visualanthology.com/2011/08/13/ace-gallery-martin-schoeller/μπορει να μην ειναι ρετουρασισμένες τοπικα αλλα βαζουν τα ορια της σύνθεσης με παραδοσιακά μέσα - μαλλον ειναι μια υπομνηση περισσότερο οτι ξκαμια φωτο δεν ειναι απολυτα αυτο που βλεπουμε.που σταματαει το φυσικο και που αρχιζει το κακογουστο retouch για αλλα μια φορα αφηνεται ως ερωτημα.
Ε καλά, και η Τζολί δεν βγήκε όπως ξυπνάει το πρωί.. Και για τον Μάνσον όμως δεν είπες τίποτα...Βασικά, όλοι λίγο πολύ έχουν μεϊκ απ. Εξάλλου, είπαμε χωρίς photoshop όχι χωρίς μακιγιάζ.
Έχουν λίγο photoshop: μπορεί να μην πείραξε το κέντρο των προσώπων, αλλά "θόλωσε" το γύρω-γύρω με gaussian blur. Η θολούρα που κάνει τα περιγράμματα να φαίνονται εκτός εστίασης, κάνει ακόμα πιο έντονες τις λεπτομέρειες και τις ατέλειες των προσώπων.
απλά είναι τραβηγμένες με πολύ ανοιχτό διάφραγμα... f1.4 πιθανότατα ή 1.8 με αποτέλεσμα το βάθος πεδίου να είναι πολύ μικρό ;) Βασικέ γνώσεις φωτογραφίας :)φιλικα
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ όταν τις πρωτοκοίταξα, αλλά σε μερικές η θολούρα ξεκινάει από πολύ μπροστά, πχ στα μάγουλα της Paris και του Kevin Bacon, ή το πηγούνι του Ζιντάν είναι εκτός εστίασης, ενώ τα μαλλιά του που είναι στο ίδιο βάθος είναι καθαρά. Σίγουρα είναι όντως "ρηχές" αλλά μερικές μου φαίνονται ελαφρώς πειραγμένες. Λεπτομέρειες βέβαια, το βασικό είναι ότι βλέπουμε τα πρόσωπα με τις ατέλειες τους, όχι σαν κέρινα ομοιώματα.