Η γκάφα του Ραχόι

Facebook Twitter
4

Πόσοι πατάνε στην γή;

Η γκάφα του πρωθυπουργού της Ισπανίας με την οποία οι νεκροί της σιδηροδρομικής τραγωδίας στην χώρα του μπερδεύονται άτσαλα με τους νεκρούς του σεισμού στην Κίνα αποκαλύπτει κάτι το οποίο έχουμε ψυλλιαστεί: Για τους κυβερνώντες οι πολίτες είμαστε νούμερα στατιστικής. Αν λειτουργείς έτσι απέναντι στο θάνατο των ανθρώπων φαντάσου πως βλέπεις τις ζωές τους. Αυτό που απουσιάζει από τους πολιτικούς σε αρκετές περιπτώσεις είναι το ουσιαστικό ενδιαφέρον για τις ζωές των ανθρώπων. Τα νομοσχέδια απλώνονται στο τραπέζι, τα νούμερα βγαίνουν δεν βγαίνουν, κόψε εδώ και ράψε εκεί. Δεν σκέφτονται τις συνέπειες στις ζωές των ανθρώπων. Αρνούνται να ρίξουν μια ματιά στην πραγματική ζωή και στα πραγματικά προβλήματα. Αρκετοί φτάνουν στο σημείο να είναι απρόσεκτοι όχι μόνο για την ζωή των πολιτών τους αλλά και για το θάνατο τους, όπως ο Ραχόι(σ.σ Δεν μπορώ την δικαιολογία με την «βαριά ατζέντα της ημέρας». Όταν έχεις 80 νεκρούς και η χώρα πενθεί αυτό θα έπρεπε να είναι το σημαντικότερο θέμα της ημέρας).

Δεν ξέρω πόσες δεκαετίες θα περάσουν  για να δούμε την αλλαγή αυτής της νοοτροπίας από την πλευρά των πολιτικών. Διότι στα χρόνια της οικονομικής κρίσης που διανύουμε οι ευθύνες καταλογίζονται αποκλειστικά στους πολίτες και στην αλλαγή της νοοτροπίας τους. Όμως το πρόβλημα φαίνεται να έχει και άλλη πτυχή. Αυτός που ανεβαίνει στην εξουσία ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο ή ενδιαφέρεται μόνο για τα στατιστικά στοιχεία; Μπορεί να μπει στην θέση του πολίτη ή οι πολίτες για αυτόν είναι απλά νούμερα; Έχει εμπειρία πραγματικής ζωής και πραγματικών προβλημάτων ή τα βλέπει όλα μόνο μέσα από τα στατιστικά; Μπαίνει στην πολιτική γιατί ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο ή θέλει να καλύψει την ματαιοδοξία του;

  Για να ακολουθήσει κάποιος πολιτική καριέρα θα πρέπει να ενδιαφέρεται πραγματικά για τους ανθρώπους και να θέλει να προσφέρει σε αυτούς. Δεν ξέρω αν θα φτάσουν οι σημερινές γενιές να ζήσουν αυτό που ακούγεται σήμερα απο πολλούς σαν ανέκδοτο: «Μπήκα στην πολιτική γιατί θέλω να προσφέρω».

Υ. Γ

 

Υπάρχουν και εξαιρέσεις. Όμως είναι λίγες και δεν αρκούν.

4

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ

σχόλια

2 σχόλια
"Δεν ξέρω πόσες δεκαετίες θα περάσουν για να δούμε την αλλαγή αυτής της νοοτροπίας από την πλευρά των πολιτικών. "Οι οποίοι μόνοι τους καταλαμβάνουν την εξουσία. Κανείς δεν τους ψηφίζει. "Αυτός που ανεβαίνει στην εξουσία ενδιαφέρεται για τον άνθρωπο ή ενδιαφέρεται μόνο για τα στατιστικά στοιχεία;"Αν δεν έχουμε καταλάβει ακόμα πόσο συνδέονται τα "στατιστικά στοιχεία" με τις συνθήκες που βιώνει ο άνθρωπος τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Φυσικά και παίζουν ρολο. Μάλλον δεν είδες την λέξη "μόνο". Το πρόβλημα είναι όταν μεταφράζει τα στατιστικά στοιχεία σαν να έχει να κάνει με μηχανές και όχι με ανθρώπους. Διαφορετικές αναγνώσεις @Αταξινόμητε
Στατιστική = συμπυκνωμένη πληροφορίαΒαγγέλη θυμίζω πως όταν οι αριθμοί (κάποιοι από αυτούς τουλάχιστον) πήγαιναν καλά (από τα μέσα του 90 μέχρι το 2008) κάποιοι στην Ελλάδα μιλούσαν για την "ευημερία των αριθμών" και το δράμα του ανθρώπου (που προφανώς δεν μπορούσε να ζήσει σαν τους ήρωες του Beverly Hills). Μέχρι που οι αριθμοί σταμάτησαν να ευημερούν και είδαμε πως τι ακριβώς συνεπάγεται αυτό! Αυτό που λέω είναι πως αποτελεί σφάλμα να αντιπαραβάλουμε τους άψυχους αριθμούς στον άνθρωπο - αν κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει πως οι αριθμοί αντιπροσωπεύουν κάτι το απτό το πρόβλημα είναι δικό του