Στην εποχή µας, συµφέρον είναι, τίποτα υγιές να µην κάνει κανείς

 

Αριστοφάνης -Πλούτος

 

 

 

 

 

Έρμος και βαρύς στο μονοπάτι
με το σακούλι άδειο κι ένα μωρό στην πλάτη
γυρνάω σαν τα φίδια και σαν τ' αγριοπούλια
και πίσω απ' το βουνό ακούω νταούλια
Και βλέπω την κοιλάδα μες στο λιοπύρι
και βλέπω το χωριό να 'τοιμάζει πανηγύρι

 

Δίνω μια τρεχάλα ψηλά απ' τους λόφους
να φτάσω στους μπαχτσέδες και στους ανθρώπους
 
τον ξέρω αυτόνα τον χορό

κι αυτή τη λάμψη τη στενή μες στον καθρέφτη
την έχω ξαναδεί γουστάρω ελεύθερη και πλούσια ζωή
και χαιρετώ σας και φιλώ σας όντα μικρά χρωματιστά
μες στον καθρέφτη κλειδωμένα

 

 

 

το ξέρω αυτό το βουητό
μες από στρόγγυλες στοές
κι από πηγάδια σκεπασμένα
μες από δάση μυστικά
προϊστορικά
βαθιά στον πάγο φυλαγμένα
έρχεται καταπάνω μου
και με τυλίγει
φέρνω το δάχτυλο στα χείλη
Σσς ! σσς !
 
ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ;

έγινε κατολίσθηση κι έπεσε καν'νας βράχος ;
 

 

 

Τα πλήθη
ουρλιάζουν στις κερκίδες
ντέφια, νταούλια, κρόταλα
χτυπολογούν στο βάθος
ανηφορίζουνε πομπές
και μπαίνει ο μέγας τράγος
ο πρωταγωνιστής
μ' ένα πριόνι
φοράει τενεκεδένιο στέμμα
κι ένα ζευγάρι παρωπίδες
ραντίζει με αίμα
τις πέτρινες κερκίδες
κάνοντας το τοπίο να μεγαλώνει
Ωχ, πηδώ, χοροπηδώ
κι έχω ένα τσίρκο ηλεκτρικό μες στο μυαλό μου
μες στο μυαλό μου που 'χει όρια
και μια ελευθερία ζόρικια
αλίμονό μου
 

 

 

Φίδι, πίθηκος κι αητός
με το δείπνο το μεγάλο
θα τελειώσουμε τον μπάλλο
φίδι, πίθηκος κι αητός
 
Α ε ώ, α ε η ού
ελευθερία ή θάνατος
ο κόσμος είν' αδιάβατος
κι ο χορός μου κάνει κύκλο
και με κλείνει
από παντού
 
Ήρθαν γύρω από την κρήνη
ένα τσούρμο θεατρίνοι
πήγα να τους δω κι εγώ
Κι είδα μόν' τον αρχηγό τους
ματωμένο, ξαπλωμένο
μες στο έρημο χωριό
 

 

 

Σε τούτα τα Βαλκάνια, σε τούτο τον αιώνα
συνάντησα τους φίλους μου μια νύχτα του χειμώνα

Καθόντουσαν αμίλητοι σε κάτι βράχια
και σαν με είδαν να 'ρχομαι γουρλώσανε τα μάτια

Γιατί όλο τούτο τον καιρό μ' είχαν για πεθαμένο
και πίνανε γλυκό κρασί, ψωμάκι σιταρένιο

Κι αφού με καλωσόρισαν κι αφού με βαρεθήκαν
κατάλαβαν τη φάρσα μου και μ' αρνηθήκαν

Άσε τα θαύματα, τη μάσκα πέταξε
εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε - γέλασε

 

 

 

Μοιράζω το ψωμί, σας δίνω το παγούρι
στα μάτια σας κοιτάζω και λέω ένα τραγούδι

 

Και το τραγούδι λέει

πως παίρνω την ευθύνη


πως είμαι αρχηγός σ' αυτό το πανηγύρι

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

 

 

 

 

Αριστοφάνη, Πλούτος Ο Διονύσης Σαββόπουλος μεταφράζει, ξαναγράφει τη μουσική, σκηνοθετεί και συμμετέχει ως ηθοποιός σε ένα καινούργιο ανέβασμα του διαχρονικού έργου.