ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ Τ' ΑΓΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
Dylan Thomas

 

 

 

 

*[Ο Ταχυδρόμος -δεν- Πέθανε] Από τον Πάνο Μιχαήλ

 

 

 


Ξέρω πώς αφανίζονται τ' αγόρια του Καλοκαιριού: σωπαίνουν τα χρυσά σπαρτά στην άµµο, δε νοιάζεται κανείς για τη σοδειά, πετρώνει η γη· και ξαφνικά, το µεσηµέρι ιδρώνει χιόνι, παγώνουν τα κορίτσια στο χειµώνα των χεριών τους, ναυαγούν τα µήλα µες στ' αµπάρια των σπασµών τους.

 

 

*[Ο Ταχυδρόμος -δεν- Πέθανε] Από τον Πάνο Μιχαήλ

 

 


Αιµορραγούνε µαύρο φως, πηχτό σαν τρέλα. Ψάχνουν το µέλι στην κυψέλη. και πιάνουν το Χιονιά· και να, κάτω απ' τον ήλιο, τρυπώνει η παγωνιά· σκοτάδι κι ερωτήµατα τα νεύρα τους ταΐζουν· σηµατωρός σελήνη δείχνει µηδέν στον ουρανό τους.
 
 
*[Ο Ταχυδρόμος -δεν- Πέθανε] Από τον Πάνο Μιχαήλ
 
 

Το ξέρω, ετούτα τα παιδιά θα γίνουν άντρες µηδαµινοί, µια λάθος κίνηση κι ο αέρας θα καεί στις φλόγες των ονειρώξεών τους· και ξάφνου ανάβει καύσωνας µεσ' στην καρδιά τους ο σφυγµός του έρωτα και του φωτός και κατακαίει τους λάρυγγές τους. 
 
 
 
*[Ο Ταχυδρόμος -δεν- Πέθανε] Από τον Πάνο Μιχαήλ
 
 
 
Ξέρω πώς αφανίζεστε, αγόρια του καλοκαιριού. Ο άντρας στο κουκούλι µαραζώνει. Στο µάρσιπο τ' αγόρια επιβιώνουν τη µεγάλη ξενιτιά τους. Υπάρχω ο πατέρας σας, ενόσω είµαι άντρας. Υπάρχουµε παιδιά της πίσσας, του πυρίτη. 
 
 
 
*[Ο Ταχυδρόμος -δεν- Πέθανε] Από τον Πάνο Μιχαήλ

 

 
 
Α, βλέπω να χτυπά σφυγµός
καλοκαιριού στον πάγο!