Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
URBAN CULTURE

Το πρώην εργοστάσιο φυτοφαρμάκων της Θεσσαλονίκης έγινε στέκι γκραφιτάδων

Στο ετοιμόρροπο και μέχρι πρότινος γεμάτο τοξικά απόβλητα εργοστάσιο, οι γκραφιτάδες της πόλης ξεδίνουν δημιουργικά μακριά από το κακό μάτι.

Έξι χιλιόμετρα από το κέντρο της Θεσσαλονίκης, στη γειτονιά μου, υπάρχει το εργοστάσιο φυτοφαρμάκων «ΔΙΑΝΑ». Είκοσι χρόνια μετά το κλείσιμό του, βλέπεις μυστηριώδεις τύπους με φαρδιά παντελόνια να μπαίνουν μέσα στα ετοιμόρροπα κτίρια αγκαλιά με τις μπογιές τους και να διεκδικούν το δημόσιο χώρο τους από εκεί που ξεκίνησε η τέχνη του graffiti, το περιθώριο.

Οι μορφές στους τοίχους μοιάζουν σχεδόν με φαντάσματα. Οι αδίστακτες φυσιογνωμίες με ηδονικό βλέμμα που κρατούν έμβρυα στα χέρια τους, ο Λευκός Πύργος που φαίνεται σαν να φτύνει ο ίδιος απόβλητα στο Θερμαϊκό και το μότο ενός γκραφιτά: «Οι μαλακίες πληρώνονται», ταιριάζουν απόλυτα στο εργοστασιακό νεκροταφείο της γειτονιάς μας. 

Οι παρατημένες μπογιές, οι χειροτεχνίες, τα ξεχειλισμένα χρώματα και τα εμπνευσμένα γκράφιτι σε κάνουν να ξεχνάς για λίγο τη δυσοσμία του χώρου.

Σαν παιδί θυμάμαι τη δυσωδία που ξερνούσε το εργοστάσιο, μια μυρωδιά που ακόμα και σήμερα μου είναι δύσκολο να περιγράψω. Θυμάμαι πορείες με το σχολείο, κινητοποιήσεις γονιών και δημάρχους σε εκπομπές που θέλοντας να δείξουν σκληροπυρηνικοί, πηδούσαν τα κάγκελα του εργοστασίου. Ενόσω λοιπόν διαδοχικές κυβερνήσεις μιλούσαν για το περιβαλλοντικό πρόβλημα που είχε δημιουργηθεί χωρίς να γίνεται κάποια κίνηση, το εργοστάσιο «ΔΙΑΝΑ» για μένα είχε πάρει μυθικές διαστάσεις. Με τους υπερυψωμένους του τοίχους και με τους γονείς σου να σου λένε να κρατάς την ανάσα σου όταν περνάτε από τη στάση του λεωφορείου, ήταν σαν ένα τεράστιο ανίκητο τέρας που ήθελες μανιωδώς να σου κάνουν ποδαράκι για να δεις επιτέλους τι κρύβεται πίσω από τους μυστηριώδεις τοίχους του. Για χρόνια περιορίστηκα στο να βλέπω τα γαλάζια νερά που κυλούσαν στο δρόμο μόλις έβρεχε, αφήνοντας χάρτινα καραβάκια να πλεύσουν στη γαλαζοπράσινη θάλασσα της γειτονιάς.

Οι παρατημένες μπογιές, οι χειροτεχνίες, τα ξεχειλισμένα χρώματα και τα εμπνευσμένα γκράφιτι σε κάνουν να ξεχνάς για λίγο τη δυσοσμία του χώρου.

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Από τη δεκαετία του ’80 οι τοπικές αρχές και οι κάτοικοι της δυτικής Θεσσαλονίκης ζητούσαν την απομάκρυνση της γνωστής στους Θεσσαλονικείς εταιρίας «ΔΙΑΝΑ». Σύμφωνα με τις καταγγελίες μάλιστα, ως το 1986 η εταιρεία δεν διέθετε καν άδεια λειτουργίας. Το 1996 κατατέθηκε η αναφορά ασφαλείας της «ΔΙΑΝΑ» και παρότι ελλιπής, κάνει αναφορά για τοξικό νέφος και ανεπανόρθωτες βλάβες στην υγεία των κατοίκων σε περίπτωση πυρκαγιάς. Το 1998, η εταιρία κήρυξε πτώχευση. Περίπου δύο χιλιάδες τόνοι μόλυναν το έδαφος και τον αέρα προκαλώντας διαμαρτυρίες απ’ τους κατοίκους της περιοχής του Λαγκαδά, της Ευκαρπίας και της Νικόπολης. Το εργοστάσιο έκλεισε πριν περίπου είκοσι χρόνια και για τα επόμενα οχτώ χρόνια εκκρεμούσε το θέμα της απομάκρυνσης των αποβλήτων. 

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Μετά από πολυετείς διαμαρτυρίες των κατοίκων και μετά από παρέμβαση της Green Peace, το κράτος απομάκρυνε 1.740 τόνους χημικών τοξικών ουσιών σε δύο δόσεις -μία το 2003 και μία το 2006-, οι οποίες οδηγήθηκαν για καταστροφή στη Γερμανία, διότι η Ελλάδα δεν διέθετε ούτε ειδικό σχέδιο διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων, ούτε τις απαραίτητες υποδομές για τη διαχείριση νέων και παλαιών αποβλήτων. Η Ελλάδα καταδικάστηκε για πρώτη φορά το 2009 από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γι αυτόν ακριβώς το λόγο. Έλαβε προθεσμία έως τον Μάρτιο του 2013, η οποία παρήλθε άπρακτη. Το 2014 ξεκίνησε νέα διαδικασία παραπομπής που κατέληξε σε πρόστιμο 10 εκατ. ευρώ για την Ελλάδα.

 

Το 2004, το εργοστάσιο ΔΙΑΝΑ έπιασε φωτιά έχοντας ακόμη μέσα τοξικά απόβλητα που δεν απομακρύνθηκαν. Καλωσορίσαμε το νέφος που σκέπασε τον ουρανό, σαν να ήταν ο νέος μας γείτονας. Από τότε μέχρι και σήμερα γίνονται διάφορες κινήσεις για την απορρύπανση και την αποκατάσταση του χώρου, χωρίς αποτέλεσμα. Τα συρματοπλέγματα γύρω από το εργοστάσιο μετά από το πλιάτσικο δεν υπάρχουν. Ο χώρος δε φυλάσσεται, τα κτίρια είναι ετοιμόρροπα και δεν υπάρχει ούτε μια πινακίδα που να παραπέμπει στην επικινδυνότητα του χώρου. Βλέπω πολλές φορές παιδιά να μπαίνουν στο χώρο και να συμπεριφέρονται σαν να είναι στην παιδική χαρά της γειτονιάς τους. Δυο μήνες πριν, ένα 14χρονο αγόρι έπεσε από τον πρώτο όροφο του εγκαταλελειμμένου εργοστασίου ενώ έπαιζε. Μετά το ατύχημα, οι συζητήσεις για την αποκατάσταση του χώρου ξεκίνησαν και πάλι. 

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Όταν μπήκαμε στο εργοστάσιο υπήρχαν παντού τζάμια στο πάτωμα, μπάζα, ετοιμόρροποι τοίχοι, δεξαμενές που ζέχνουν και στάσιμο νερό με ψόφια ζώα. Οι παρατημένες μπογιές, οι χειροτεχνίες, τα ξεχειλισμένα χρώματα και τα εμπνευσμένα γκράφιτι σε κάνουν να ξεχνάς για λίγο τη δυσοσμία του χώρου. Πιο κάτω πέφτουμε σε κάτι παρατημένα παιχνίδια. Ανάμεσά τους, ένα αρκουδάκι που βγαίνουν από μέσα του σκουλήκια. Λογικά, θα συνεχίσει για πολύ να βρίσκεται εκεί, θυμίζοντάς μας τα παιδικά χρόνια γεμάτα ρύπανση και υποσχέσεις. 

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO
Φωτo: Κωνσταντίνος Κεχαγιάς/ LIFO

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Πατήστε τα σημεία του χάρτη και δείτε πώς το κέντρο της Αθήνας μεταμορφώνεται σε μια τεράστια υπαίθρια γκαλερί
28 από τα πιο σημαντικά έργα τέχνης του δρόμου από τα Εξάρχεια μέχρι τον Κεραμεικό, με οδηγό τον Cacao Rocks.
O Banksy «ξαναχτύπησε» με δύο εντυπωσιακά έργα που τιμούν τον Ζαν Μισέλ Μπασκιά
Τα murals του διάσημου street artist που συνοδεύονται με δυνατό πολιτικοκοινωνικό σχόλιο
Οι γκραφιτάδες του Μεσαίωνα ήταν πιστοί Χριστιανοί
Ξόρκια, κατάρες και σημάδια μαγισσών αποτυπώνονται στα παραμελημένα από την ιστορία μεσαιωνικά γκράφιτι.
O Bordallo γεμίζει τις πόλεις με τοιχογραφίες πελώριων ζώων
Ο Πορτογάλος street artist χρησιμοποιεί ληγμένα υλικά και την τέχνη του γκράφιτι για να προκαλέσει την οικολογική συνείδηση των ανθρώπων

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η τέχνη του Taxis: Αληθινές ιστορίες σε κτίρια όλου του κόσμου
Ένας από τους πιο δυνατούς Έλληνες εικαστικούς τη νέας γενιάς αλλάζει παλέτα και ταξιδεύει παντού με την τέχνη του.
Πώς ο τουρισμός μεταμόρφωσε την Αθήνα
Με αφορμή την προβολή του ντοκιμαντέρ «Push» στο φετινό CineDoc εξετάζουμε το φαινόμενο της στεγαστικής κρίσης που πλήττει πολλές περιοχές της Αθήνας, καθώς και το πώς έχουν αλλάξει σημαντικά οι ισορροπίες στην αγορά κατοικίας.
Η αγορά του τατουάζ στην Ελλάδα: ο τζίρος, τα μαγαζιά, οι τάσεις
Ο τζίρος, τα μαγαζιά και οι τάσεις στην εγχώρια αγορά του τατουάζ
Διαφήμιση για πώληση κόκας μέσω ίνσταγκραμ στο κέντρο της Αθήνας;
Mια αφίσα κολημμένη σε τοίχους πέριξ της πλατείας Συντάγματος διαφημίζει στους Αθηναίους να προμηθευτούν «κολομβιανή κόκα υψηλής ποιότητας» μέσω ενός λογιαριασμού στο ίνσταγκραμ. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.
Η εικονογραφημένη ιστορία του τατουάζ, από την αρχαιότητα ως σήμερα
Οι εθνογραφικές του ρίζες, η μαγική του δύναμη, η σύγχρονη μανία
Μία street artist δημιουργεί τα πιο μελαγχολικά πλάσματα με ελπιδοφόρα μηνύματα
Η Hayley Welsh αφηγείται τις δικές της ιστορίες σε τοίχους όλου του κόσμου.
50 χρόνια Scooby-Doo: Η περίεργη σύνδεση του θρυλικού καρτούν με τη δολοφονία του Ρόμπερτ Κένεντι
Η γέννηση της παγκοσμίως δημοφιλούς – ως τις μέρες μας – σειράς κινουμένων σχεδίων οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην απόηχο της δολοφονίας του υποψηφίου Προέδρου των ΗΠΑ την προηγούμενη χρονιά.
 Γιατί ολοένα και περισσότεροι Αθηναίοι στέλνουν dick pics σε κορίτσια;
Πώς ένας άνδρας παίρνει το θάρρος να στείλει φωτογραφίες με τo πουλί του στα κορίτσια και πώς εκείνα αντιδρούν;
Πώς το Παρίσι έγινε ένα ανοιχτό "μουσείο" street art
Το 13ο διαμέρισμα της πόλης του φωτός φιλοξενεί κορυφαία έργα street art
Βαδίζω και παραμιλώ: Πώς τα κινητά αλλάζουν τον τρόπο που κινούμαστε στην πόλη
Από την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου ως τα τροχαία ατυχήματα
Η μαγική ώρα της Θεσσαλονίκης
Ένα φωτορεπορτάζ από την πιο όμορφη στιγμή της μέρας στην πόλη του Θερμαϊκού.
Εξερευνώντας το Μπρόνξ
Ο φωτογράφος Edwin J. Torres ανακαλύπτει την απίστευτη, κρυφή γοητεία της παλιάς γειτονιάς του
Οι μητροπόλεις του 2029, έτσι όπως τις οραματίζονται τα videogames
Από τους κρεμαστούς κήπους του Ρίο ως τις αχανείς φτωχογειτονιές του Blackpool
Από τα Αναφιώτικα ως την Μάνδρα: η ιστορία των αυθαίρετων της Αττικής
Από τα Αναφιώτικα και τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι την «ισοπέδωση» της Μάνδρας: Ένα φαινόμενο με βαθιές ιστορικές ρίζες που εξελίσσεται εδώ και πάνω από έναν αιώνα στον ελλαδικό χώρο
 Στο εργαστήριο του Νικόλαου Γερμανού στα Εξάρχεια θα βρεις χειροποίητα παπούτσια με 45 ευρώ
Αφού εργάστηκε ως digital designer για τον Alexander McQueen, σήμερα o σχεδιαστής υποδημάτων έχει στήσει το δικό του εργαστήριο στην οδό Καλλιδρομίου, όπου φτιάχνει γόβες σε έντονα χρώματα και animal prints, desert boots και πέδιλα.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή