Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ

Κουφονήσια και ξερό ψωμί

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος θυμάται ένα καλοκαίρι στα Κουφονήσια τη δεκαετία του '80, τότε που δεν τα είχαν πάρει ακόμη χαμπάρι τα πλήθη

Τα πάντα είναι θέμα φάσης, ειδικά οι διακοπές. Όταν πρωτοπήγα στα Κουφονήσια, παρότι ήμουν μετά βίας 20 χρονών, ήθελα να ανακαλύψω, όχι να γλεντήσω. Το ταξίδι στις Μικρές Κυκλάδες ήταν εξουθενωτικό: άπειρες ώρες με την κάπνα του φουγάρου στο κατάστρωμα, ατελείωτες στάσεις, κόσμος, τα γνωστά.

 

Αλλά η άφιξη λίγο μετά το χάραμα στο Αιγαίο, μια χρωματική συμφωνία σε παραλλαγές του γαλάζιου, σε ένα νησί ανέγγιχτο, unhip, καθαρό και απροσποίητο, όπως ήταν κάποτε τα Κουφονήσια, στα μέσα της δεκαετίας του '80.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

Όχι μόνο δεν υπήρχαν ξενοδοχεία, ενοικιάσεις ποδηλάτων, θαλάσσια σπορ, ταβέρνες και μπαρ, αλλά το νησί, το άνω, γιατί το κάτω είναι σχεδόν ακατοίκητο, δεν είχε ηλεκτρικό. Ούτε καν λιμάνι! Στα '80s!

 

Με λάντζες πιάσαμε τον μόλο, ενώ τα παιδάκια των ντόπιων είχαν βουτήξει, γιατί οι ζέστες είχαν ήδη σφίξει στα μέσα του Ιουλίου. Βρήκαμε δωμάτια με τιμές σε δραχμές αντίστοιχες των ευρώ που έχω μάθει πως πληρώνουν πλέον όσοι το επισκέπτονται.

 

Το φως, από γεννήτρια. Ταβέρνα, μία, στο χωριουδάκι (βασικά, με μπιφτέκια και πατάτες). Και άλλη μία στον Φοίνικα. Ποτό δεν έψαξα, δεν μου έλειπε κιόλας. Παραλίες; Παντού. Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών.

 

Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Ήταν η πρώτη φορά που μέναμε με παρέα ώρες στην παραλία, από το πρωί ως το βράδυ, σπάζοντας την οκογενειακή παράδοση της επιστροφής στο σπίτι μετά το μεσημέρι.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

 

Όλο το νησί το γυρνούσες σε μισή μέρα. Ανάλογα με τον αέρα, έκανες μπάνιο από τη μία ή την άλλη πλευρά. Στην άμμο ή παρκαρισμένος σε ένα βραχάκι, σε μία από τις πολλές φυσικές πισίνες που σχηματίζονται από τα πετρώματα. Αγαπημένη μου, η παραλία της Ιταλίδας, όταν η Ιταλίδα ζούσε εκεί, σε ένα ζηλευτό σπίτι, καλούσε καλοντυμένους guests και από σεμνοτυφία ή εμμονή στο dress code της γειτονιάς της μας κυνηγούσε να βάλουμε κάτι πάνω μας, όταν το μαγιό ήταν προαιρετικό, έως περιττό.

 

Όσο για την αναχώρηση; Φλου! Όπως μου είχε πει και μια θαμώνας, όταν φυσάει, πλοίο δεν πιάνει. Διαβάζεις ένα βιβλίο και αγναντεύεις ή περιμένεις τον Σκοπελίτη για Νάξο, αν πραγματικά επείγεσαι.

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

 

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μήλος: Σεληνιακές μαρέγκες και ηφαιστειακό αρνάκι σε τιρκουάζ νερά
Το πέμπτο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων έχει σχήμα πετάλου και μοιάζει με θεματικό πάρκο όσον αφορά τις φημισμένες παραλίες του, καθεμία πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες.
Αντίπαρος: Πέρα από τα μάγια της Μανταλένας
Εδώ και πολλά χρόνια, εξαιτίας της γνωστής ταινίας, πολλοί νομίζουν ότι η Αντίπαρος είναι ο σκοτεινός –απέναντι– εαυτός της αιωνίως χαριέσσης Πάρου. Δεν είναι, όμως, παράπονο-νησί ή τόπος περισυλλογής και καταμέτρησης λαθών και απωθημένων. Έχει ζουμί και εναλλακτικές για όλους
Φολέγανδρος: Αυτό το νησί μας έκανε ευτυχισμένους
Ένα νησί που καταφέρνει με την αύρα του να κάνει ευτυχισμένους ένα πιτσιρίκι που κάθε βράδυ ψήνεται για μία ώρα στον πυρετό και μια μαμά που κλαίει τη μοίρα της δεν μπορεί παρά να είναι ένα ξεχωριστό νησί

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

7 καλοκαιρινοί προορισμοί ιδανικοί για αυτοκίνητο
Διακοπές με αυτοκίνητο για μεγαλύτερη ευελιξία στον προγραμματισμό, μικρότερο συνωστισμό και εύκολη πρόσβαση σε μέρη εφάμιλλα των ελληνικών νησιών.
Άναρχη, γοητευτική, πολύχρωμη Ταϊλάνδη
Πανέμορφοι ναοί, χαμογελαστοί άνθρωποι και το νοστιμότερο και φτηνότερο φαγητό δρόμου στον κόσμο.
Ταξίδι στην απόκοσμη ομορφιά της Ισλανδίας
Το ταξίδι στην καθηλωτικά όμορφη και σχεδόν απόκοσμη Ισλανδία ήταν ένα ταξίδι το οποίο ήθελα πολύ να κάνω ως ερασιτέχνης φωτογράφος, καθώς θεωρείται ο απόλυτος φωτογραφικός προορισμός.
Από την Αίγυπτο στην καραντίνα και από κει στα όνειρα για μελλοντικά ταξίδια
Ένα ταξίδι στο «δώρο του Νείλου», λίγο πριν από το ξέσπασμα του ιού.
Πέρασμα στην Ινδία: Ένα ταξίδι συμφιλίωσης
Μια περιπλάνηση-ισόβιο πάθος στην «ισόβια Ινδία» της Madhya Pradesh.
Ένα μοναστήρι, δύο καλόγεροι κι ένας ροδώνας.
Μια εκδρομή στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού, κοντά στη λίμνη Δόξα της ορεινής Κορινθίας, εκεί που δύο μοναχοί καλλιεργούν τριαντάφυλλα και παράγουν ένα μοναδικό γλυκό του κουταλιού.
H άγρια ομορφιά της Ισλανδίας μέσα από τα μάτια ενός Έλληνα ταξιδιώτη
Ο VFX artist Στάθης Ναυπλιώτης έζησε για μία εβδομάδα στην πανέμορφη νησιωτική χώρα της Βόρειας Ευρώπης και φωτογράφισε τα ανεπανάληπτα τοπία της
Εξερευνώντας τις σπηλιές μιας άγνωστης Ταϊλάνδης
Ο John Spies μιλά στο LIFO.gr και αποκαλύπτει τα μυστικά τους.
Στον Πύργο της Τήνου, το μοναδικό χωριό των μαρμαρογλυπτών
Μια Αμερικανίδα δημοσιογράφος, η Σάρα Σούλη, και ένας επίσης Αμερικανός φωτογράφος, ο Μάρκο Αργκουέλο, επισκέφθηκαν τον Πύργο και κατέγραψαν τη μαγεία αυτού του συναρπαστικού τόπου.
Το ταξίδι μου στην Αρμενία, αυτή τη σημαδιακή μέρα
Πριν από έναν χρόνο ο φωτογράφος της LiFO Πάρις Ταβιτιάν βρέθηκε στην Αρμενία και απαθανάτισε τις εκδηλώσεις για την ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας αλλά και την καθημερινή ζωή στο Γιερεβάν και την αρμένικη επαρχία.
Η Κούβα την τελευταία δεκαετία: Αναλογικοί άνθρωποι σε έναν ψηφιακό κόσμο
Οι φωτογράφοι Πέτρος & Κωνσταντίνος Σοφικίτης επισκέφθηκαν την Κούβα σε τρεις διαφορετικές και καθοριστικές περιόδους και κατέγραψαν τη συναρπαστική εξέλιξη της χώρας σε αυτήν τη σειρά εικόνων.
Οι Ουαλοί δημιουργούν έξυπνες ταξιδιωτικές αφίσες αποθαρρύνοντας τους επισκέπτες να έρχονται στον τόπο τους
Τα έξυπνα πόστερ έγιναν viral υπενθυμίζοντας στους κατοίκους και τους ταξιδιώτες να μένουν στα σπίτια τους.
Τα λουλούδια εξακολουθούν να ανθίζουν ακόμη και στις μέρες της πανδημίας
Δείτε σε πλήρη άνθιση 7 εκατομμύρια τουλίπες, υάκινθους, νάρκισσους, ορχιδέες και άλλα λουλούδια στον πιο διάσημο κήπο της Ολλανδίας
Ανάλυση: Πώς ο κορωνοϊός ίσως αλλάξει δραματικά την Airbnb - Τι συμβαίνει τώρα και τι φέρνει η επόμενη μέρα
H πανδημία αλλάζει τον παγκόσμιο τουρισμό και συμπαρασύρει την Airbnb
Εικονικά ταξίδια την εποχή της πανδημίας
Μπορείς να ταξιδέψεις ακόμα και αν είσαι σε καραντίνα. Ο ταξιδιωτικός συντάκτης Reif Larsen γράφει στους New York Times πως το μυστικό είναι το Google Street View.
3 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar vag1976 17.7.2018 | 09:44
Και που να πηγαίνατε κάποιες δεκαετίες πριν...
avatar
Ανώνυμος/η 17.7.2018 | 12:42
Αν το Κουφονήσι και το κάθε Κουφονήσι περέμενε "ανέγγιχτο" από τα πλήθη αυτό θα σήμαινε ότι δε θα υπήρχε ψυχή ζώσα τώρα που μιλάμε. Τις εποχές εκείνες, κάθε εξόρμηση σε νησί ήταν μια μικρή ή μεγάλη περιπέτεια.
Πολλές φορές ακούω για την αγνότητα που χάθηκε και τον ρομαντισμό εκείνων των εποχών που κοιμόσουν κάτω απ' τ' αστέρια και αναρωτιέμαι αν αυτοί που τα λένε σκέφτηκαν ποτέ πώς ζούσαν εκείνοι οι άνθρωποι χειμώνα καλοκαίρι, περιμένοντας κανέναν χαμένο τουρίστα για να δουν καμιά άλλη φάτσα.
Τώρα, πάλι παράπονα για την εμπορευματοποίηση του τουρισμού κτλ.
avatar Ηροστρατος 16.7.2019 | 02:18
Χαχα, ο Σκοπελιτης!...
Ξερω αθεους που γινανε θρησκοι ταξιδευοντας με τον Σκοπελιτη σε θαλασσοταραχή...! ?
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή