Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ

Κουφονήσια και ξερό ψωμί

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος θυμάται ένα καλοκαίρι στα Κουφονήσια τη δεκαετία του '80, τότε που δεν τα είχαν πάρει ακόμη χαμπάρι τα πλήθη

Τα πάντα είναι θέμα φάσης, ειδικά οι διακοπές. Όταν πρωτοπήγα στα Κουφονήσια, παρότι ήμουν μετά βίας 20 χρονών, ήθελα να ανακαλύψω, όχι να γλεντήσω. Το ταξίδι στις Μικρές Κυκλάδες ήταν εξουθενωτικό: άπειρες ώρες με την κάπνα του φουγάρου στο κατάστρωμα, ατελείωτες στάσεις, κόσμος, τα γνωστά.

 

Αλλά η άφιξη λίγο μετά το χάραμα στο Αιγαίο, μια χρωματική συμφωνία σε παραλλαγές του γαλάζιου, σε ένα νησί ανέγγιχτο, unhip, καθαρό και απροσποίητο, όπως ήταν κάποτε τα Κουφονήσια, στα μέσα της δεκαετίας του '80.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

Όχι μόνο δεν υπήρχαν ξενοδοχεία, ενοικιάσεις ποδηλάτων, θαλάσσια σπορ, ταβέρνες και μπαρ, αλλά το νησί, το άνω, γιατί το κάτω είναι σχεδόν ακατοίκητο, δεν είχε ηλεκτρικό. Ούτε καν λιμάνι! Στα '80s!

 

Με λάντζες πιάσαμε τον μόλο, ενώ τα παιδάκια των ντόπιων είχαν βουτήξει, γιατί οι ζέστες είχαν ήδη σφίξει στα μέσα του Ιουλίου. Βρήκαμε δωμάτια με τιμές σε δραχμές αντίστοιχες των ευρώ που έχω μάθει πως πληρώνουν πλέον όσοι το επισκέπτονται.

 

Το φως, από γεννήτρια. Ταβέρνα, μία, στο χωριουδάκι (βασικά, με μπιφτέκια και πατάτες). Και άλλη μία στον Φοίνικα. Ποτό δεν έψαξα, δεν μου έλειπε κιόλας. Παραλίες; Παντού. Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών.

 

Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Ήταν η πρώτη φορά που μέναμε με παρέα ώρες στην παραλία, από το πρωί ως το βράδυ, σπάζοντας την οκογενειακή παράδοση της επιστροφής στο σπίτι μετά το μεσημέρι.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

 

Όλο το νησί το γυρνούσες σε μισή μέρα. Ανάλογα με τον αέρα, έκανες μπάνιο από τη μία ή την άλλη πλευρά. Στην άμμο ή παρκαρισμένος σε ένα βραχάκι, σε μία από τις πολλές φυσικές πισίνες που σχηματίζονται από τα πετρώματα. Αγαπημένη μου, η παραλία της Ιταλίδας, όταν η Ιταλίδα ζούσε εκεί, σε ένα ζηλευτό σπίτι, καλούσε καλοντυμένους guests και από σεμνοτυφία ή εμμονή στο dress code της γειτονιάς της μας κυνηγούσε να βάλουμε κάτι πάνω μας, όταν το μαγιό ήταν προαιρετικό, έως περιττό.

 

Όσο για την αναχώρηση; Φλου! Όπως μου είχε πει και μια θαμώνας, όταν φυσάει, πλοίο δεν πιάνει. Διαβάζεις ένα βιβλίο και αγναντεύεις ή περιμένεις τον Σκοπελίτη για Νάξο, αν πραγματικά επείγεσαι.

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

 

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μήλος: Σεληνιακές μαρέγκες και ηφαιστειακό αρνάκι σε τιρκουάζ νερά
Το πέμπτο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων έχει σχήμα πετάλου και μοιάζει με θεματικό πάρκο όσον αφορά τις φημισμένες παραλίες του, καθεμία πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες.
Αντίπαρος: Πέρα από τα μάγια της Μανταλένας
Εδώ και πολλά χρόνια, εξαιτίας της γνωστής ταινίας, πολλοί νομίζουν ότι η Αντίπαρος είναι ο σκοτεινός –απέναντι– εαυτός της αιωνίως χαριέσσης Πάρου. Δεν είναι, όμως, παράπονο-νησί ή τόπος περισυλλογής και καταμέτρησης λαθών και απωθημένων. Έχει ζουμί και εναλλακτικές για όλους
Φολέγανδρος: Αυτό το νησί μας έκανε ευτυχισμένους
Ένα νησί που καταφέρνει με την αύρα του να κάνει ευτυχισμένους ένα πιτσιρίκι που κάθε βράδυ ψήνεται για μία ώρα στον πυρετό και μια μαμά που κλαίει τη μοίρα της δεν μπορεί παρά να είναι ένα ξεχωριστό νησί

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανέκδοτες φωτογραφίες από το ιστορικό ταξίδι της Τζάκι Κένεντι στην Ινδία και το Πακιστάν το 1962
Στη δημοπρασία βγαίνουν σε λίγες μέρες από τον οίκο Christie’s οι φωτογραφίες από την επίσημη επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει στις δύο χώρες η τότε Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ μαζί με την αδελφή της
Αργεντινή, Χιλή, Βολιβία, Περού: Διασχίζοντας το ατελείωτο μονοπάτι της Λατινικής Αμερικής
Η Λατινική Αμερική μοιάζει με άπλωμα ζωής
Γιατί η Ισπανία είναι η καλύτερη χώρα για έναν τουρίστα;
Το World Economic Forum κατέταξε τη χώρα στην πρώτη θέση για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά
Ο Γιώργος Λέντζας και ο Άγγελος Γιακουμίδης αναζητούν τις πιο τρελές ποδοσφαιρικές ιστορίες του κόσμου
«Football Stories»: Η νέα ποδοσφαιρική-ταξιδιωτική εκπομπή του ANT1 μάς ταξιδεύει στα μεγαλύτερα ντέρμπι του κόσμου – και έξω από αυτά
Οι δέκα πιο κουλ πόλεις της Ευρώπης για κάθε millennial
Ποιες είναι οι πρωτεύουσες που προσελκύουν ολοένα και περισσότερο τους νέους;
Καλοκαίρι. Περίληψη.
Φαγητά, φίλοι, βιβλία, αυτά.
Τρολάροντας την πόλη με φαντασία και στιλ
Ο Rich McMor βλέπει τα μνημεία που επισκέπτεται από μια δική του διαφορετική ματιά
Ταξίδι στο Πλόβντιβ, την Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2019
Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Βουλγαρίας σφύζει από ζωή, αναπτύσσεται ραγδαία και καυχιέται για μια αξιοζήλευτη διοργάνωση με δεκάδες εκδηλώσεις που στοχεύουν στην εξωστρέφεια
Ταξίδι στα Κύθηρα
Μικρός οδηγός για εξερεύνηση και καλό φαγητό
Στα χάιλαντς των Άνδεων με soroche, λάμας και Inca Kola
To μακρυνό ταξίδι του Μ.Ηulot στο Περού συνεχίζεται...
Διακοπές στο Περού #2: Στην Αρεκίπα για τη μούμια Χουανίτα και μία συγκλονιστική ανατολή στις Άνδεις
Η συνέχεια του ταξιδιού του M. Hulot είναι ακόμα πιο συναρπαστική
Saudades do Brasil:  Tα ταξίδια του εθνολόγου Claude Lévi-Strauss στη Βραζιλία (1935-39)
Ο συγγραφέας του κεφαλαιώδους βιβλίου της εθνολογίας «Θλιβεροί Τροπικοί» ήταν από τους πρώτους σοβαρούς μελετητές της ζωής στον Αμαζόνιο.
Διακοπές στο Περού: Τρεις μέρες στη Λίμα με «garua», βροχή και ένα πάρκο με 100 γάτες
To μακρινό ταξίδι του M. Hulot
10 εναλλακτικά και άγνωστα παραδεισένια νησιά της Ελλάδας
Θα νόμιζε κανείς ότι είναι εκτός χάρτη. Πρόκειται για τα κρυμμένα νησιά της Ελλάδας, που διατηρούν τη μικρή κλίμακα και τη σχεδόν αμόλυντη ομορφιά τους.
 Ένα ταξίδι στη βόρεια Τοσκάνη με ιστορίες για μάγισσες, κακούς δούκες και λυκανθρώπους
Στο κάστρο των Μαλεσπίνα με πνεύματα και φαντάσματα
3 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar vag1976 17.7.2018 | 09:44
Και που να πηγαίνατε κάποιες δεκαετίες πριν...
avatar
Ανώνυμος/η 17.7.2018 | 12:42
Αν το Κουφονήσι και το κάθε Κουφονήσι περέμενε "ανέγγιχτο" από τα πλήθη αυτό θα σήμαινε ότι δε θα υπήρχε ψυχή ζώσα τώρα που μιλάμε. Τις εποχές εκείνες, κάθε εξόρμηση σε νησί ήταν μια μικρή ή μεγάλη περιπέτεια.
Πολλές φορές ακούω για την αγνότητα που χάθηκε και τον ρομαντισμό εκείνων των εποχών που κοιμόσουν κάτω απ' τ' αστέρια και αναρωτιέμαι αν αυτοί που τα λένε σκέφτηκαν ποτέ πώς ζούσαν εκείνοι οι άνθρωποι χειμώνα καλοκαίρι, περιμένοντας κανέναν χαμένο τουρίστα για να δουν καμιά άλλη φάτσα.
Τώρα, πάλι παράπονα για την εμπορευματοποίηση του τουρισμού κτλ.
avatar Ηροστρατος 16.7.2019 | 02:18
Χαχα, ο Σκοπελιτης!...
Ξερω αθεους που γινανε θρησκοι ταξιδευοντας με τον Σκοπελιτη σε θαλασσοταραχή...! ?
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή