Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΤΑΞΙΔΙΑ

Κουφονήσια και ξερό ψωμί

Ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος θυμάται ένα καλοκαίρι στα Κουφονήσια τη δεκαετία του '80, τότε που δεν τα είχαν πάρει ακόμη χαμπάρι τα πλήθη

Τα πάντα είναι θέμα φάσης, ειδικά οι διακοπές. Όταν πρωτοπήγα στα Κουφονήσια, παρότι ήμουν μετά βίας 20 χρονών, ήθελα να ανακαλύψω, όχι να γλεντήσω. Το ταξίδι στις Μικρές Κυκλάδες ήταν εξουθενωτικό: άπειρες ώρες με την κάπνα του φουγάρου στο κατάστρωμα, ατελείωτες στάσεις, κόσμος, τα γνωστά.

 

Αλλά η άφιξη λίγο μετά το χάραμα στο Αιγαίο, μια χρωματική συμφωνία σε παραλλαγές του γαλάζιου, σε ένα νησί ανέγγιχτο, unhip, καθαρό και απροσποίητο, όπως ήταν κάποτε τα Κουφονήσια, στα μέσα της δεκαετίας του '80.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

Όχι μόνο δεν υπήρχαν ξενοδοχεία, ενοικιάσεις ποδηλάτων, θαλάσσια σπορ, ταβέρνες και μπαρ, αλλά το νησί, το άνω, γιατί το κάτω είναι σχεδόν ακατοίκητο, δεν είχε ηλεκτρικό. Ούτε καν λιμάνι! Στα '80s!

 

Με λάντζες πιάσαμε τον μόλο, ενώ τα παιδάκια των ντόπιων είχαν βουτήξει, γιατί οι ζέστες είχαν ήδη σφίξει στα μέσα του Ιουλίου. Βρήκαμε δωμάτια με τιμές σε δραχμές αντίστοιχες των ευρώ που έχω μάθει πως πληρώνουν πλέον όσοι το επισκέπτονται.

 

Το φως, από γεννήτρια. Ταβέρνα, μία, στο χωριουδάκι (βασικά, με μπιφτέκια και πατάτες). Και άλλη μία στον Φοίνικα. Ποτό δεν έψαξα, δεν μου έλειπε κιόλας. Παραλίες; Παντού. Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών.

 

Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Τέτοιο νερό δεν είχα ξαναδεί, τόσο λαχταριστό, με φόντο έναν τόπο με κυκλαδίτικο άγγιγμα βεβαίως, αλλά χωρίς τη μανιέρα άλλων μαρκέ νησιών. Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Ήταν η πρώτη φορά που μέναμε με παρέα ώρες στην παραλία, από το πρωί ως το βράδυ, σπάζοντας την οκογενειακή παράδοση της επιστροφής στο σπίτι μετά το μεσημέρι.

 

Τα Κουφονήσια δεν τα είχαν πάρει ακόμα χαμπάρι τα πλήθη, τα εναλλακτικά ή τα πιο υποψιασμένα, που έκτοτε τα χρησιμοποιούν ως παρενθετικό άλλοθι/πέρασμα στις πιο «κανονικές» διακοπές τους. Και ήταν η μοναδική φορά που δεν είχα απολύτως τίποτα να κάνω, αλλά αισθανόμουν πως δεν μου έλειπε τίποτε.

 

Όλο το νησί το γυρνούσες σε μισή μέρα. Ανάλογα με τον αέρα, έκανες μπάνιο από τη μία ή την άλλη πλευρά. Στην άμμο ή παρκαρισμένος σε ένα βραχάκι, σε μία από τις πολλές φυσικές πισίνες που σχηματίζονται από τα πετρώματα. Αγαπημένη μου, η παραλία της Ιταλίδας, όταν η Ιταλίδα ζούσε εκεί, σε ένα ζηλευτό σπίτι, καλούσε καλοντυμένους guests και από σεμνοτυφία ή εμμονή στο dress code της γειτονιάς της μας κυνηγούσε να βάλουμε κάτι πάνω μας, όταν το μαγιό ήταν προαιρετικό, έως περιττό.

 

Όσο για την αναχώρηση; Φλου! Όπως μου είχε πει και μια θαμώνας, όταν φυσάει, πλοίο δεν πιάνει. Διαβάζεις ένα βιβλίο και αγναντεύεις ή περιμένεις τον Σκοπελίτη για Νάξο, αν πραγματικά επείγεσαι.

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018
Φωτ.: Χρήστος Παρίδης, 2018

 

 

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.
ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μήλος: Σεληνιακές μαρέγκες και ηφαιστειακό αρνάκι σε τιρκουάζ νερά
Το πέμπτο μεγαλύτερο νησί των Κυκλάδων έχει σχήμα πετάλου και μοιάζει με θεματικό πάρκο όσον αφορά τις φημισμένες παραλίες του, καθεμία πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες.
Αντίπαρος: Πέρα από τα μάγια της Μανταλένας
Εδώ και πολλά χρόνια, εξαιτίας της γνωστής ταινίας, πολλοί νομίζουν ότι η Αντίπαρος είναι ο σκοτεινός –απέναντι– εαυτός της αιωνίως χαριέσσης Πάρου. Δεν είναι, όμως, παράπονο-νησί ή τόπος περισυλλογής και καταμέτρησης λαθών και απωθημένων. Έχει ζουμί και εναλλακτικές για όλους
Φολέγανδρος: Αυτό το νησί μας έκανε ευτυχισμένους
Ένα νησί που καταφέρνει με την αύρα του να κάνει ευτυχισμένους ένα πιτσιρίκι που κάθε βράδυ ψήνεται για μία ώρα στον πυρετό και μια μαμά που κλαίει τη μοίρα της δεν μπορεί παρά να είναι ένα ξεχωριστό νησί

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ανάλυση: Πώς ο κορωνοϊός ίσως αλλάξει δραματικά την Airbnb - Τι συμβαίνει τώρα και τι φέρνει η επόμενη μέρα
H πανδημία αλλάζει τον παγκόσμιο τουρισμό και συμπαρασύρει την Airbnb
Εικονικά ταξίδια την εποχή της πανδημίας
Μπορείς να ταξιδέψεις ακόμα και αν είσαι σε καραντίνα. Ο ταξιδιωτικός συντάκτης Reif Larsen γράφει στους New York Times πως το μυστικό είναι το Google Street View.
20 περίπατοι σε 5 θαμβωτικούς κήπους - από τον καναπέ σου
Τώρα που είμαστε αναγκασμένοι να «μένουμε σπίτι», οι εικονικές περιηγήσεις είναι ένας τρόπος να περάσουμε ευχάριστα την ώρα μας και να μάθουμε πληροφορίες για μέρη που ίσως επισκεφθούμε στο μέλλον.
Ξημέρωμα στο Μάτσου Πίτσου
Μία αξέχαστη εμπειρία στο πιο δημοφιλές αξιοθέατο της αμερικάνικης ηπείρου.
Ιαπωνία. Φωτογραφίες της Ευαγγελίας Τζέκου.
"Η Ιαπωνία όπως την είδα" (μέσα σε μία παραζάλη)
Never alone: Ένα ανέμελο ζευγάρι από την Κρήτη ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα με δυο σκυλιά και ένα βαν
Πανέμορφες εικόνες και ιστορίες από τη ζωή ενός ζευγαριού από την Κρήτη που δεν αποχωρίζεται ποτέ τα αγαπημένα του τετράποδα.
Στον δρόμο για το Ρατζαστάν (2). Ζωή και Τέχνη.
Από την Βικτωρία Καβουριάρη
Ταξίδι στη Λομβαρδία
Μπέργκαμο, Μιλάνο, λίμνες Κόμο και Όρτα και όσα αξίζει να δεις σε αυτή την περιοχή της βόρειας Ιταλίας.
Λαμία: Απόδραση ακριβώς στο κέντρο της Ελλάδας - Η Παύλιανη και 5 μέρη που πρέπει να δεις
Στο κέντρο της Ελλάδας, ο προορισμός όπου η φυσική ομορφιά συναντά την Ιστορία και την παράδοση.
10 πεζοπορικές ορεινές διαδρομές στην ανεξερεύνητη Ελλάδα
Τα καλύτερα μονοπάτια βρίσκονται στα βουνά, όχι όμως μόνο στην ηπειρωτική Ελλάδα, και η καλύτερη εποχή για την πεζοπορία είναι τώρα, που τελειώνει ο χειμώνας και μπαίνει η άνοιξη.
Στον δρόμο για το Ρατζαστάν. Από την Βικτωρία Καβουριάρη.
Πρώτος σταθμός: Μουσκάτ, Ομάν
Τουριστική ασφυξία - Η Ευρώπη διχάζεται με τις ορδές επισκεπτών που κάνουν τη ζωή ανυπόφορη
Το ζήτημα της έκρηξης του τουρισμού στην Ευρώπη και το σχέδιο αντιμετώπισης τεσσάρων πόλεων
Η Ισλανδία του Κωνσταντίνου Σοφικίτη μέσα από 35 εντυπωσιακές εικόνες
Ο βραβευμένος με Sony Award φωτογράφος Κωνσταντίνος Σοφικίτης απαθανάτισε τις μαγευτικές αντιθέσεις της καλοκαιρινής Ισλανδίας.
Σόφια, ξημερώματα Πρωτοχρονιάς
Μπορεί να μην έχει το γοητευτικό χάος της Θεσσαλονίκη, τις ανηφόρες, τα κάστρα, και (κυρίως) την παραλία, αλλά η βουλγαρική πρωτεύουσα είναι μία εξίσου όμορφη και ζωντανή πόλη.
Το ταξίδι ενός Έλληνα ορειβάτη από το Νεπάλ στο Κάλα Πατχάρ
Ο Γιώργος Σπυράκης, αρχηγός της ορειβατικής αποστολής του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, μιλάει στο LiFO.gr για την εμπειρία του στο βασίλειο των αιθέρων, με φόντο την πιο ψηλή οροσειρά του πλανήτη
3 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar vag1976 17.7.2018 | 09:44
Και που να πηγαίνατε κάποιες δεκαετίες πριν...
avatar
Ανώνυμος/η 17.7.2018 | 12:42
Αν το Κουφονήσι και το κάθε Κουφονήσι περέμενε "ανέγγιχτο" από τα πλήθη αυτό θα σήμαινε ότι δε θα υπήρχε ψυχή ζώσα τώρα που μιλάμε. Τις εποχές εκείνες, κάθε εξόρμηση σε νησί ήταν μια μικρή ή μεγάλη περιπέτεια.
Πολλές φορές ακούω για την αγνότητα που χάθηκε και τον ρομαντισμό εκείνων των εποχών που κοιμόσουν κάτω απ' τ' αστέρια και αναρωτιέμαι αν αυτοί που τα λένε σκέφτηκαν ποτέ πώς ζούσαν εκείνοι οι άνθρωποι χειμώνα καλοκαίρι, περιμένοντας κανέναν χαμένο τουρίστα για να δουν καμιά άλλη φάτσα.
Τώρα, πάλι παράπονα για την εμπορευματοποίηση του τουρισμού κτλ.
avatar Ηροστρατος 16.7.2019 | 02:18
Χαχα, ο Σκοπελιτης!...
Ξερω αθεους που γινανε θρησκοι ταξιδευοντας με τον Σκοπελιτη σε θαλασσοταραχή...! ?
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή