Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

«Kεφάλα, είναι το καλλιτεχνικό μου...»

Η θρυλική λαϊκή τραγουδίστρια της Θεσσαλονίκης Μαριάνθη Κεφάλα, τελευταία των μοϊκανών, μιλάει στη LifO

Ήταν, τελικά, πολύ δύσκολο να βρω τη Μαριάνθη Κεφάλα. Η τραγουδίστρια-σήμα κατατεθέν της λαϊκής Θεσσαλονίκης ήταν εξαφανισμένη απ' την πόλη. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έβλεπα κάθε σεζόν γιγαντοαφίσες της στους κεντρικούς δρόμους - τώρα όμως που τη χρειαζόμουν ήταν λες και άνοιξε η γη και την κατάπιε! Την έψαξα μέσω της εταιρείας Vasipap, ξανά και ξανά, αλλά το τηλέφωνο που μου έδωσαν δεν ίσχυε πια. Την αναζήτησα στο Ίντερνετ και στον τηλεφωνικό κατάλογο, ρώτησα κόσμο, ζήτησα βοήθεια απ' τους αναγνώστες του blog μου. Μέχρι που  μου έδωσαν το νέο της κινητό. Κι όταν την κάλεσα, μου είπε με τη χαρακτηριστική βαριά φωνή της ότι ήταν στην Αθήνα...

  

― Πώς και σας πετυχαίνω στην Αθήνα;

Παιδεύτηκες να με βρεις ε; Έχω έρθει για εμφανίσεις... Τραγουδάω σ' ένα μαγαζί στο Γκάζι. Βέβαια, είκοσι πέντε χρόνια όλη σχεδόν η καριέρα και η ζωή μου ήταν στη Θεσσαλονίκη. Εκεί γεννήθηκα, εκεί έκανα σταδιοδρομία, τα πάντα. Αλλά ξέρεις, το να τραγουδήσεις και στην Αθήνα είναι κάτι επιβεβλημένο πλέον, αναγκαστικά έρχομαι κι εδώ... Όχι ότι δεν μ' αρέσει, μ' αρέσει! Απλά, είναι κρίμα που όλα τα πράγματα είναι εδώ, στην Αθήνα.

 

 

 

ΜΑΡΙΑΝΘΗ ΚΕΦΑΛΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ 'ΡΘΕΙΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ... ΚΛΙΚ!

 

 

 

― Κι η νυχτερινή διασκέδαση;

Στην Αθήνα είναι διαφορετικά. Δεν έχει καμία σχέση με τη δική μας τη διασκέδαση. Καμία σχέση. Σε μας είναι πιο ζεστά. Λένε όλοι για το κοινό της Θεσσαλονίκης. Ότι είναι δύσκολο, απαιτητικό... Εγώ θα πω για το κοινό της Αθήνας: είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα. Το κοινό της Αθήνας χειροκροτάει, χαίρεται, αλλά δεν είναι όπως πάνω σε μας. Σε μας χορεύει πιο πολύ ο κόσμος. Χορεύει, γλεντάει με την ψυχή του. Είναι πιο εκδηλωτικός, πιο ζεστός, κατάλαβες;

 

Το μέρος που αγαπάω πιο πολύ είναι επάνω, τα κάστρα. Εκεί γεννήθηκα. Κι όταν θέλω να περάσω ωραία, εκεί πηγαίνω, ψηλά...

 

― Λέτε ακόμα τα τραγούδια της Θεσσαλονίκης;

Βέβαια! Και το δικό μου το τραγούδι, το ξέρεις, που λέει «Για να με βρεις πρέπει να 'ρθεις Θεσσαλονίκη». Βέβαια εδώ στο μαγαζί τραγουδάνε κι οι άλλοι συνάδελφοι αρκετά τραγούδια για τη Θεσσαλονίκη, και όταν ακούω εγώ για Θεσσαλονίκη... καταλαβαίνεις τι παθαίνω! Γιατί εγώ ήρθα τώρα πρόσφατα Αθήνα και δεν έχω ακόμα εγκλιματιστεί. Μου λείπει και η πόλη μου...

 

 Δυο εξώφυλλα από τα δεκάδες βινύλια που έχει βγάλει.
Δυο εξώφυλλα από τα δεκάδες βινύλια που έχει βγάλει.
 

 

― Τι σας λείπει πιο πολύ;

Όλα μου λείπουν. Κι η οικογένειά μου... Είναι αλλιώς. Στη Θεσσαλονίκη γνωρίζω τους πάντες και με γνωρίζουν οι πάντες. Κι εδώ βέβαια το κοινό με χειροκροτάει πολύ, με σέβεται. Όμως είναι άλλη η ζεστασιά της πόλης μου. Είναι και η συνήθεια...

 

― Κι αν, με τρόπο μαγικό, μπορούσατε να βρεθείτε τώρα στη Θεσσαλονίκη, πού θα θέλατε να είστε;

Ααα, ωραίο θα 'ταν αυτό! Το μέρος που αγαπάω πιο πολύ είναι επάνω, τα κάστρα. Εκεί γεννήθηκα. Κι όταν θέλω να περάσω ωραία, εκεί πηγαίνω, ψηλά, και πίνω τον καφέ μου και βλέπω τη θέα. Αλλά γενικά μ' αρέσουν πολλά μέρη της Θεσσαλονίκης, η Τούμπα ας πούμε... Α! Μ' αρέσει πολύ και η Κρήνη, με την παραλιακή της...

 

― Κατά σύμπτωση απ' την Κρήνη σας μιλάω τώρα, το σπίτι μου είναι στην παραλιακή...

Αχ, υπέροχα είναι. Βλέπεις και τη θάλασσα τώρα;

 

― Ναι.

Αχ είναι στ' αλήθεια υπέροχα εκεί. Θα 'θελα να ήμουν στην Κρήνη τώρα!

 

Παλιότερη φωτογραφία. Η Κεφάλα, αριστερά. Στο κέντρο, νεαρός ακόμη, ο Καρράς, έτερο τέκνο της Θεσσαλονίκης
Παλιότερη φωτογραφία. Η Κεφάλα, αριστερά. Στο κέντρο, νεαρός ακόμη, ο Καρράς, έτερο τέκνο της Θεσσαλονίκης
Χορεύοντας στη Μαριάνθη. Φωτογραφία από το facebook.
Χορεύοντας στη Μαριάνθη. Φωτογραφία από το facebook.

 

― Θα επιστρέψετε εδώ, έτσι δεν είναι;

Ε βέβαια! Οι Αθηναίοι καλλιτέχνες έχουν τη Θεσσαλονίκη για εξτρά εμφανίσεις, εγώ συνήθως έχω την Αθήνα για τα εξτρά μου... Την αγαπάω, αλλά στο τέλος πάντα επιστρέφω στον τόπο μου.

 

― Ξέρετε, υπάρχει ένα αγγλόφωνο συγκρότημα απ' τη Θεσσαλονίκη, της ανεξάρτητης σκηνής, που εμπνεύστηκε το όνομά του από εσάς...

Α, ναι; Ποιοι;

 

― Οι Mary's flower Superhead. Είναι σύγχρονο ροκ συγκρότημα της Θεσσαλονίκης. Παίζουν μουσική τελείως διαφορετική απ' τη δική σας, αλλά το όνομά τους είναι λογοπαίγνιο, στα αγγλικά, με το δικό σας όνομα.

Mary's flower... είναι Μαριάνθη ε; Και το άλλο πώς το είπες;

 

― Εεε... Superhead... Που σημαίνει...

Τι;

 

― ... Σούπερ Κεφάλι!

Α! Κεφάλα δηλαδή; (Το σκέφτεται λίγο και μετά βάζει τα γέλια. Γελάει με την καρδιά της.) Δεν το ήξερα το συγκρότημα και τους ευχαριστώ, γέλασα πολύ!... Να σου πω πάντως κάτι για το επίθετό μου; Θα σου φανεί παράξενο αλλά το «Κεφάλα» είναι το καλλιτεχνικό μου. Το πραγματικό μου είναι Νήρου. Επειδή όμως ήταν γνωστός μουσικός ο πατέρας μου με το ψευδώνυμο «Κεφάλας» -και ξεκίνησα μαζί του την καριέρα μου- κληρονόμησα κι εγώ αυτό το ψευδώνυμο.

 

 Ό,τι στεναχώρια και να έχω, οτιδήποτε, με το που παίρνω το μικρόφωνο στο χέρι μου τα ξεχνάω όλα.
Ό,τι στεναχώρια και να έχω, οτιδήποτε, με το που παίρνω το μικρόφωνο στο χέρι μου τα ξεχνάω όλα.

 

― Πότε ξεκινήσατε;

Σε μικρή ηλικία, δεκατεσσάρων ετών. Είμαι από μουσική οικογένεια, ήταν κι ο πατέρας μου μέσα στη λαϊκή μουσική, οπότε από μωρό παιδί αυτό άκουγα μέσα στο σπίτι μου, αυτό ακούω και σήμερα. Και αυτό ακολούθησα. Δεν πιστεύω ότι θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο... Δεκαπέντε LP έχω βγάλει και συνεχίζω. Και το καινούργιο μου θα 'ναι έτοιμο στο τέλος του χειμώνα.

 

― Τι είναι για σας το τραγούδι;

Τα πάντα... Είναι τα πάντα, κατάλαβες; Δεν νομίζω ότι μπορώ να ζήσω δίχως τραγούδι. Ό,τι στεναχώρια και να έχω, οτιδήποτε, με το που παίρνω το μικρόφωνο στο χέρι μου τα ξεχνάω όλα.

 

― Σας ευχαριστώ πολύ για την κουβέντα.

Κι εγώ σ' ευχαριστώ... Κι όσο γι' αυτό το συγκρότημα που είπες, τους Mary's flower Superhead, αν γίνεται να μάθουμε πού τραγουδάνε, πού εμφανίζονται... Θέλω να τους στείλω κάποια ευχαριστήρια κάρτα!

 

 

 

Γεννήθηκε το 1978 στη Θεσσαλονίκη όπου και ζει. Ενδιαφέρεται για τα πάντα - και γράφει κυρίως γι' αυτά που του αρέσουν. (Κι έχει βγάλει 13 παιδικά βιβλία στις εκδόσεις Μεταίχμιο)

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Βίος και πολιτεία της Ανθούλας Αλιφραγκή
Μια ζωή στο πάλκο, η κυρία Ανθούλα Αλιφραγκή τραγούδησε πλάι σ' όλους τους μεγάλους του λαϊκού τραγουδιού, τα είδε κυριολεκτικά όλα και τα αφηγείται στη LIFO με τον μοναδικό, αθυρόστομο, χειμαρρώδη λόγο της λίγους μήνες πριν πεθάνει.
Φιλιώ Πυργάκη talks (a little)
Η κορυφαία των Ελληνικών πανηγυριών μιλά στη LIFO για μιαν Ελλάδα που υπνοβατεί στο DNA μας
Σ' ένα μοντέρνο πανηγύρι με τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο
Ρεζερβέ, ουίσκυ, τσιφτετέλια και selfies. Tι έχει αλλάξει στον μεγάλο θεσμό της αγροτικής Ελλάδας (ποιάς;)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Holy δεν είναι ο συνηθισμένος «type rapper»
Ο νεαρός Σαλονικιός ράπερ μιλάει για πρώτη φορά για τον αγώνα του να φτιάξει το πιο ιδιαίτερο ραπ στην Ελλάδα.
Όταν ο Μένης Κουμανταρέας είχε αφηγηθεί τη ζωή του στη LiFO
«Όταν γράφεις μια ιστορία για την πόλη πρέπει να κοιτάς τους ήρωες από πολύ κοντά και να είσαι αποστασιοποιημένος κιόλας. Η αρχική φωλιά για να τους βρεις είναι πάντα ο εαυτός σου».
Μένης Κουμανταρέας: «Θα ήθελα να με θυμούνται σαν έναν άνθρωπο που δεν υπήρξε ποτέ άδικος»
Mια βαθιά και ειλικρινής συνέντευξη του Μένη Κουμανταρέα που πέθανε σαν σήμερα το 2014 στον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
Φλοράν Μαρσί: Ο αντισυμβατικός κινηματογραφιστής των επαναστάσεων
Ο σημαντικός Γάλλος σκηνοθέτης, τιμώμενο πρόσωπο στο 10ο Φεστιβάλ Πρωτοποριακού Κινηματογράφου της Αθήνας, για περισσότερο από 20 χρόνια καταγράφει εξεγέρσεις, πολέμους, τη βία και τον θάνατο.
Μαργαρίτα Καραπάνου: «Αισθάνομαι ότι ο κόσμος είναι πια χωρίς συμπόνια»
Μια συγκλονιστική συνέντευξη της μεγάλης Ελληνίδας συγγραφέως, που πέθανε σαν σήμερα το 2008
Συνέντευξη με τον Έλληνα γιατρό που κατάφερε να περιορίσει τα νέα κρούσματα HIV στη Νέα Υόρκη
Ο Δημήτρης Δασκαλάκης εξηγεί πώς η προληπτική φαρμακευτική αγωγή για τον HIV (PrEP) καταφέρνει να δώσει τέλος στην επιδημία του HIV στη Νέα Υόρκη, μετά από τρεις δεκαετίες.
Ευφροσύνη Δοξιάδη: «Η καθημερινότητά μας, αγαπητέ, σπάνια αγγίζει την τελειότητα»
Με αφορμή την αγγλική έκδοση των «Πορτρέτων του Φαγιούμ» από τη Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου, η εικαστικός, ερευνήτρια και συγγραφέας του μνημειώδους αυτού έργου μάς μιλά για τέχνη, ποίηση, ιστορία αλλά και για καταστάσεις «ροκ», καταθέτοντας μνήμες κι εμπειρίες μιας πολύ ιδιαίτερης ζωής.
Ματίνα Στεβή: Μια Ελληνίδα δημοσιογράφος στους «New York Times»
Η επιτυχημένη δημοσιογράφος των «New York Times» μιλά στη LiFO για τη συναρπαστική ζωή ενός ξένου ανταποκριτή.
Λίνα Μενδώνη: «Από μικρό παιδί γαλουχήθηκα να πορεύομαι με μέτρο»
Υπουργός Πολιτισμού. Γεννήθηκε στο Παγκράτι, ζει στο κέντρο. Πιστεύει πως, ανεξαρτήτως φύλου, πρέπει να αντιμετωπίζεσαι με κριτήριο την αξία σου.
Ο Μιχάλης Μαλανδράκης, η πιο σφριγηλή νέα φωνή της ελληνικής λογοτεχνίας, στην πρώτη του συνέντευξη
Το «Patriot» του 22χρονου Έλληνα συγγραφέα είναι μια νουβέλα συναρπαστική, που μιλά με τρόπο καινοφανή για τους μετανάστες στην Ελλάδα.
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου: Η βραβευμένη φέτος με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας μιλά στη LIFO
Η ομότιμη καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, αφηγείται τη ζωή της και μιλά για την τέχνη, την εκπαίδευση, την αγάπη και τη μοναξιά.
Μισέλ Γαβρά: «Πενήντα χρόνια μετά το "Ζ", τα ίδια σκ** από τον Τύπο!»
Λίγες εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της ταινίας «Ενήλικοι στην αίθουσα» στην Ελλάδα και αφού οι αντιδράσεις δείχνουν να έχουν κοπάσει, η σύζυγος και παραγωγός του Κώστα Γαβρά μιλά με πάθος στη LiFO για όλο το επεισοδιακό χρονικό της δημιουργίας της.
 Νίκος Μαστοράκης: «Αν δεν είχα το θέατρο, θα ήμουν ερημίτης»
Μια συζήτηση με έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του ελληνικού θεάτρου για τον Μπέρνχαρντ, το σκληρό πρόσωπο και τις αντιφάσεις της Αυστρίας, και τις δυσκολίες του θεάτρου σήμερα.
Βέρνερ Χέρτζοκ: «Ο 21ος αιώνας  είναι ο αιώνας της μοναξιάς»
Λίγο πριν από την κυκλοφορία της ταινίας του «Οικογενειακή Ευτυχία Α.Ε.» ο σπουδαίος Γερμανός δημιουργός μιλάει στη LiFO για την απόλυτη μοναξιά των αστικών κέντρων.
Λεωνίδας Εμπειρίκος: «Η εξεγερσιακή δυναμική των προηγούμενων ετών μετατράπηκε σε ενοχή»
Ο ιστορικός και γιος του σπουδαίου ποιητή σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη για άγνωστες οικογενειακές πτυχές, τις μειονότητες, την Iστορία και την πολιτική.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή