Soft Cell, Eurythmics, Everything But The Girl, Visage, Blancmange, The The, Frankie Goes to Hollywood, Adam Ant, Julian Cope, The Clash... Με τις λαμπερά στυλάτες φωτογραφίες που τράβηξε από τους πρωταγωνιστές της βρετανικής κυρίως ποπ σκηνής, με όλη την πολύχρωμη πανσπερμία ειδών και φυλών (pop, blitz/new romantics, post-punk, new wave) που την χαρακτήριζε στο πρώτο μισό ειδικά της δεκαετίας του '80, ο Peter Ashworth δημιούργησε εμβληματικές εικόνες των ειδώλων της εποχής.
Εικόνες που κατέληγαν στα εξώφυλλα περιοδικών και δίσκων σε μια περίοδο που ακόμα το περιοδικό και πολύ περισσότερο ο δίσκος γινόταν αντικείμενο – φετίχ που το «μελετούσε» και το θαύμαζε ξανά και ξανά ο κάτοχός του. Ήταν ίσως το πιο κρίσιμο στοιχείο στον τρόπο πρόσληψης του γκρουπ ή του καλλιτέχνη από το κοινό (του). Ήταν συνώνυμο του "image". Τυπικό παράδειγμα η φωτογραφία που τράβηξε στην Annie Lennox ο Ashworth για το εξώφυλλο του άλμπουμ "Touch' των Eurythmics.
O Ashworth κατάφερνε να συλλάβει τον χαρακτήρα και την περσόνα των μουσικών που φωτογράφιζε ασχέτως –ή ίσως εξαιτίας– των πλούσιων, πολύχρωμων, φλουό, νέον, ελεκτρίκ σκηνικών στα οποία τους φωτογράφιζε.
O Ashworth κατάφερνε να συλλάβει τον χαρακτήρα και την περσόνα των μουσικών που φωτογράφιζε ασχέτως –ή ίσως εξαιτίας– των πλούσιων, πολύχρωμων, φλουό, νέον, ελεκτρίκ σκηνικών στα οποία τους φωτογράφιζε. Ήταν όμως το ιδανικό αισθητικό background εκείνης της στιγμής, και ο ίδιος το γνώριζε καλά αφού βρισκόταν στο κέντρο της σκηνής της ποπ κουλτούρας αλλά και της μόδας στο Λονδίνο.
«Το Λονδίνο στις αρχές της δεκαετίας του '80 ήταν το τέλειο μέρος για κάποιον σαν κι εμένα» θυμάται σήμερα ο φωτογράφος. «Ήταν ένα τεράστιο και πολυποίκιλο δημιουργικό background σε καθημερινή βάση. Υπήρχαν άδεια σπίτια για να ζήσεις και πλήθος μεγάλες, ερειπωμένες παλιές αποθήκες που μπορούσες να μετατρέψεις σε ό,τι είδους σκηνικό ήθελες. Μπορούσα να καταφέρω τα πάντα αρκεί να μην με απασχολούσε το γεγονός ότι σπαταλούσα τα μισά μου λεφτά στις φωτογραφήσεις».
Με στοιχεία από τον Guardian
σχόλια