Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Τα Ημερολόγια του Ανέμου: Ένας Έλληνας kitesurfer κυνηγά σε όλο τον κόσμο το μεγάλο κύμα

O φωτογράφος Makos είναι ο τύπος με τα καλοκαιρινά ρούχα που περιμένει στο αεροδρόμιο την πτήση του, ενώ έξω χιονίζει, ταξιδεύοντας με το kitesurf του

Δύο πράγματα αποτελούν την πυξίδα μου στα ταξίδια που κάνω: ο αέρας και τα κύματα. Επίσης, πάντα μοιάζω με εξωγήινο στα αεροδρόμια του κόσμου γιατί είμαι ντυμένος με καλοκαιρινά την ώρα που έξω χιονίζει. Δεν αλλάζω ρούχα διότι δεν βγαίνω έξω από το αεροδρόμιο στους ενδιάμεσους σταθμούς και ο κόσμος κοιτάει περίεργα. Έχει πλάκα.

 

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Ρόδο και ξεκίνησα να κάνω windsurf από τα δεκάξι μου, μέχρι που είδα για πρώτη φορά, το 1999, σε ένα ταξίδι που είχα κάνει στη Νίκαια της Γαλλίας, κάποιον να κάνει kitesurf Μάρτιο μήνα. Από τότε κόλλησα. Όταν γύρισα πίσω στο νησί, βρήκα τον φίλο μου, τον Αντρέα και ξεκινήσαμε να πειραματιζόμαστε μαζί.

 

Το kitesurfing, όπως και το surfing, είναι ένα με την αναζήτηση και το ταξίδι. Είναι η αίσθηση ότι ανακαλύπτεις και κατακτάς ένα μέρος, ένα κύμα. Είσαι με τους φίλους σου σαν ροκ μπάντα. Ενωμένοι και χαμένοι σε αεροδρόμια, ξενυχτισμένοι, φορτωμένοι με σκάφη, βαλίτσες και ενίοτε κιθάρες.

 

Cape Town

Κάνω τουλάχιστον ένα μεγάλο ταξίδι τον χρόνο. Το τελευταίο ήταν πέρσι στο Κέιπ Τάουν, στην Αφρική. Κάθε πρωί έκανα surf τα ξημερώματα, μετά έπαιρνα ένα χορταστικό πρωινό, το μεσημέρι kitesurf και το βράδυ κοκτέιλ με live bongos σε σούπερ stylish μπαρ, τα οποία σε δέχονται με την «αλμυρή» σου εμφάνιση.

 

Στο Κέιπ Τάουν, λοιπόν, μου συνέβη το εξής περιστατικό: καθώς ήμουν μέσα στο νερό, είδα τον φίλο μου να κουνάει τα χέρια του, δείχνοντάς μου κάτι. Πλησιάζοντας, είδα ένα τεράστιο ψάρι με πτερύγιο. Αμάν, καρχαρίας, σκέφτηκα αμέσως, αλλά βλέποντας άλλα δεκαπέντε άτομα να συνεχίζουν να σερφάρουν ντράπηκα να το βάλω στα πόδια και συνέχισα.

 

 

Όταν βγήκαμε έξω από το νερό, ρώτησα τον φίλο μου για την ψυχραιμία που έδειξαν με τον καρχαρία. Φυσικά γέλασε, διότι το ψάρι δεν ήταν καρχαρίας, αλλά ένα άκακο ψάρι. Δεν το πίστευε ότι συνέχισα να σερφάρω, νομίζοντας ότι έχω έναν καρχαρία δίπλα μου.

 

Το kitesurfing, όπως και το surfing, είναι ένα με την αναζήτηση και το ταξίδι.  Φωτο: MAKOS
Το kitesurfing, όπως και το surfing, είναι ένα με την αναζήτηση και το ταξίδι. Φωτο: MAKOS

 

Αργότερα οδηγήσαμε και «κομματιάσαμε» το αφρικανικό τοπίο με μια Μερσεντές της δεκαετίας του '70, ακούγοντας Johnny Cash. Καταπληκτική εμπειρία.

 

Το kitesurfing, όπως και το surfing, είναι ένα με την αναζήτηση και το ταξίδι. Είναι η αίσθηση ότι ανακαλύπτεις και κατακτάς ένα μέρος, ένα κύμα. Είσαι με τους φίλους σου σαν ροκ μπάντα. Ενωμένοι και χαμένοι σε αεροδρόμια, ξενυχτισμένοι, φορτωμένοι με σκάφη, βαλίτσες και ενίοτε κιθάρες.

 

Έχει πλάκα γιατί σε όλα αυτά τα kitesurf σποτ συναντάς ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου που έχουν κάνει και αυτοί μια εξίσου τεράστια διαδρομή με εσένα για να φτάσουν εκεί και να απολαύσουν τα ίδια κύματα και τον ίδιο αέρα.

 

Κάνω τουλάχιστον ένα μεγάλο ταξίδι το χρόνο. Το τελευταίο ήταν πέρσι στο Kέιπ Τάουν, στην Αφρική. Φωτο: MAKOS
Κάνω τουλάχιστον ένα μεγάλο ταξίδι το χρόνο. Το τελευταίο ήταν πέρσι στο Kέιπ Τάουν, στην Αφρική. Φωτο: MAKOS

 

Mawi

Η Χαβάη είναι το απόλυτο must. Από παιδί ήθελα να πάω. Εκεί ζουν όλοι οι άνθρωποι που καθορίζουν τη βιομηχανία του αθλήματος. Είναι σαν ένα τεράστιο λούνα παρκ με θέμα το surfing. Μπορείς να δεις τα θρυλικά τεράστια κύματα, τα λεγόμενα jaws, και να νιώσεις τη δύναμη του ωκεανού.

 

Η εμπειρία του να κάνεις surf εκεί είναι σαν παραίσθηση. Νομίζεις ότι βλέπεις τον εαυτό σου να πρωταγωνιστεί σε ταινία. Επίσης, πρέπει να είσαι έτοιμος για οτιδήποτε. Φοβάσαι γιατί υπάρχουν και οι κοραλλιογενείς ύφαλοι και μπορεί να πάθεις ζημιά.


Στη Hookipa, στο Μάουι, κατά μήκος της παραλίας υπάρχουν μικροί σταυροί με χαβανέζικα κολιέ επάνω και κομμάτια από σανίδες. Στην αρχή νόμιζα ότι είναι ένα είδος τελετουργίας για τους θεούς των ωκεανών που έχουν οι ιθαγενείς εκεί. Αργότερα, σοκαρίστηκα όταν έμαθα ότι είναι μικρά μηνύματα για σέρφερ που έχουν σκοτωθεί κατά καιρούς στην περιοχή.


Στο Μάουι χρειάστηκε να πάω με ντόπιους για να μπω στο νερό. Αλλιώς, θα είχα πρόβλημα λόγω των άγραφων νόμων που υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μπεις στο νερό, χωρίς να έχεις τη συγκατάθεση των ντόπιων.

 

Επίσης, έπρεπε να είμαι προσεκτικός με τα κύματα, διότι δεν κλέβεις ποτέ μα ποτέ το κύμα από τους ντόπιους, αλλιώς την έβαψες, μπορεί να φας χοντρό ξύλο. Γενικά, πρέπει να γίνεις αποδεκτός από την κοινότητα, αλλιώς δεν έχεις και πολλές επιλογές. Δεν υπάρχουν, για παράδειγμα, κλαμπ. Πρέπει να δικτυωθείς για να πας σε πάρτι που γίνονται σε σπίτια.

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Santa Cruz

Μια μέρα οδήγησα όλο τον Αυτοκινητόδρομο 1 (Highway 1), τον θρυλικό παραλιακό αυτοκινητόδρομο που ενώνει τη Σάντα Κρουζ με το Λος Άντζελες. Στην αρχή της διαδρομής βλέπεις τα mavericks, τα πιο σκοτεινά και επικίνδυνα κύματα του κόσμου. Δεν μπήκα ποτέ μέσα στο νερό.


Οδηγώ και μπαίνω στη Σάντα Κρουζ. Πρόκειται για μια πόλη που είναι και αυτή καταχωρημένη ως must προορισμός, κυρίως λόγω των μεγάλων σε διάρκεια κυμάτων. Οδηγώ λοιπόν και πριν μπω μέσα σταματώ σε κάτι φανάρια. Την ώρα που περιμένω να ανάψει το πράσινο, βλέπω στο μπροστινό αυτοκίνητο ένα αυτοκόλλητο που λέει «KEEP SANTA CRUZ WEIRD».

 

Δεν το πολυέπιασα το νόημα, μέχρι που κατάλαβα την τρέλα της πόλης, όταν λίγο αργότερα είδα μια γκόμενα γεμάτη με τατουάζ να οδηγεί μια κανονική νεκροφόρα, παίζοντας δυνατό πανκ και αντί για φέρετρο από πίσω είχε τις σανίδες της. Εννοείται ότι όλη η πόλη δεν υπάρχει. Είναι no man's land. Φανταστικό, ε;

 

Oμάν

Γενικά, μπορείς να την πατήσεις εύκολα. Υπάρχει περίπτωση να ταξιδεύεις για μέρες μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου και να μη βγάλει ποτέ αέρα ή να σου συμβεί η απόλυτη ατυχία, όπως όταν είχα πάει στο Ομάν. Εκεί κλειδωθήκαμε έξω από το αυτοκίνητο, στη μέση του πουθενά, με τα σκάφη και τα kites μέσα. Ο άνεμος ο πιο τέλειος που μπορούσε και εμείς έξω, χωρίς κλειδιά.

 

Tripping

Πάντα στο ηλιοβασίλεμα μαζευόμαστε στην παραλία. Φωτογραφίζω σαν τρελός τα ηλιοβασιλέματα σε όλο τον κόσμο. Κανένα δεν μοιάζει με το άλλο. Ο ωκεανός δεν έχει καμία σχέση με το Αιγαίο, όπως και ο άνεμος στον Ατλαντικό είναι πολύ πυκνός και βοηθάει στην προπόνηση, ενώ στον Ειρηνικό Ωκεανό, από την περιοχή που είναι τα νησιά της Χαβάης, έχει δύναμη αλλά όχι πυκνότητα.

 

Ζω για να κάνω το επόμενο ταξίδι μου για kite. Αλλά η μια και μοναδική αλήθεια είναι ότι το καλύτερο spot που κάνω ride είναι η σχεδόν προσωπική μου παραλία μπροστά από το σπίτι μου, στη Ρόδο.

  

Πάντα το ηλιοβασίλεμα μαζευόμαστε στην παραλία. Φωτογραφίζω σαν τρελός τα ηλιοβασιλέματα σε όλο τον κόσμο. Κανένα δεν μοιάζει με το άλλο. Φωτο: MAKOS
Πάντα το ηλιοβασίλεμα μαζευόμαστε στην παραλία. Φωτογραφίζω σαν τρελός τα ηλιοβασιλέματα σε όλο τον κόσμο. Κανένα δεν μοιάζει με το άλλο. Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Έχει πλάκα γιατί σε όλα αυτά τα kitesurf σποτ συναντάς ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου που έχουν κάνει και αυτοί μια εξίσου τεράστια διαδρομή με εσένα για να φτάσουν εκεί και να απολαύσουν τα ίδια κύματα και τον ίδιο αέρα. Φωτο: MAKOS
Έχει πλάκα γιατί σε όλα αυτά τα kitesurf σποτ συναντάς ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου που έχουν κάνει και αυτοί μια εξίσου τεράστια διαδρομή με εσένα για να φτάσουν εκεί και να απολαύσουν τα ίδια κύματα και τον ίδιο αέρα. Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS
Φωτο: MAKOS

 

Ο Makos είναι φωτογράφος και συνεργάζεται με πολλά περιοδικά.

Η Μερόπη Κοκκίνη γεννήθηκε στην Κύπρο. Άρχισε να δημοσιογραφεί στο περιοδικό «01». Ανήκει στην συντακτική ομάδα της LIFO.
Email: [email protected]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Δύο Έλληνες φωτογράφοι ανακαλύπτουν το Λάος και την Καμπότζη
Μοναδικοί καταρράκτες, ναοί εκπληκτικής ομορφιάς και μια ολότελα διαφορετική από τη δυτική καθημερινότητα, στο ταξίδι του Κοσμά Κουμιανού και του Κώστα Ποταμίτη στη νοτιοανατολική Ασία
To μαγεμένο ταξίδι δύο Ελλήνων φωτογράφων στην Ταϊλάνδη
Ο Κοσμάς Κουμιανός και ο Κώστας Ποταμίτης δημοσιεύουν στο LIFO.gr εικόνες ενός αλλιώτικου καλοκαιριού.
Mykonos Muse: Ένα φωτογραφικό λεύκωμα για το πιο διάσημο ελληνικό νησί
H Lizy Manola κατέγραψε σε ένα βιβλίο των εκδόσεων Assouline τη Μύκονο μιας ολόκληρης εποχής
Τα Ψαρά και οι Οινούσσες του Πάρι Ταβιτιάν

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αλάνα (alan στα τούρκικα)
Μία πρώτη γνωριμία με την Πόλη το 1983
Με τους παπλωματάδες της Κωνσταντινούπολης
Μία πρώτη γνωριμία με την πόλη το 1983
Η ατμόσφαιρα του εγκλήματος στις μοναδικές φωτογραφίες του Gordon Parks
Μια διεισδυτική απεικόνιση ενός κρυμμένου κόσμου έρχεται από τα '50s στο MoMA.
Everyone is Everything ///Τα πάντα Όλοι
Μία έκθεση φωτογραφίας του Μάνου Τζαφάλια
Michael Ashkin: ένας Αμερικανός καλλιτέχνης ιχνηλατεί το αποτύπωμα της βίας στην πλατεία Βικτωρίας
Προσκεκλημένος του Κaktos Project, ενός νέου, ανεξάρτητου, μη κερδοσκοπικού οργανισμού, που δηλώνει πίστη στη δύναμη της άγονης γης να κάνει έναν κάκτο να ανθίσει.
Οι αληθινά μοναδικές πόρτες της Αθήνας
Δυο φωτογραφικά πρότζεκτ που τρέχουν διαφορετικοί καλλιτέχνες καταγράφουν τις πολλές και διαφορετικής αισθητικής πόρτες της Αθήνας.
Μία έκθεση με μοναδικές αδημοσίευτες φωτογραφίες από την κατασκευή του Φράγματος του Μαραθώνα
Η ΕΥΔΑΠ εκθέτει για πρώτη φορά τεκμήρια από το ιστορικό της αρχείο, προσφέροντας στο κοινό δίοδο γνώσης σε αδημοσίευτο υλικό.
Σεξ, άγιοι και φίδια: ο φωτογράφος Pieter Hugo στο Μεξικό
Ο νοτιοαφρικανός φωτογράφος εξερευνά τον θάνατο, τη σεξουαλικότητα και την πνευματικότητα στη χώρα του Μεξικού
Η αχανής Ρωσία πριν την Οκτωβριανή επανάσταση
Οι έγχρωμες φωτογραφίες του Prokudin-Gorskii καταγράφουν τις τελευταίες μέρες της Ρωσικής αυτοκρατορίας
Δείτε τους νικητές του διαγωνισμού «The International Landscape Photographer of the Year»
Επαγγελματίες και ερασιτέχνες φωτογράφοι απ' όλο τον κόσμο φωτογραφίζουν τα πιο εντυπωσιακά τοπία της γης.
Τρεις σπάνιες φωτογραφίες του Arthur Conan Doyle από την Αθήνα του 1907
Γνωρίζατε πως ο συγγραφέας του Σέρλοκ Χολμς είχε πάθος με τη φωτογραφία;
Ιστορία ενός βλέμματος. 50 χρόνια από τον θάνατο του φωτογράφου Gilles Caron
'Ενα ντοκιμαντέρ της Mariana Otero (2020)
H τέχνη των κτιρίων: Οι καλύτερες φωτογραφίες του διαγωνισμού Art of Building για το 2019
Ο διεθνής καλλιτεχνικός διαγωνισμός Art of Building αναδεικνύει κάθε χρόνο την καλύτερη ψηφιακή φωτογραφία κτιρίου.
Σπάνιες εικόνες της Αθήνας σε ένα ντοκιμαντέρ και μια φωτογραφική έκθεση της Μαρίας Ηλιού στο Μουσείο Μπενάκη
Η σκηνοθέτις και παραγωγός Μαρία Ηλιού μιλά στη LiFO και παρουσιάζει μοναδικά στιγμιότυπα από το νέο ιστορικό ντοκιμαντέρ και τη φωτογραφική έκθεση «Η Αθήνα από την Ανατολή στη Δύση, 1821-1896».
Travel Photographer of the Year 2019: Όλες οι φωτογραφίες που ξεχώρισαν, συζητήθηκαν και συγκίνησαν
Ανακοινώθηκαν οι νικητές του διαγωνισμού ταξιδιωτικής φωτογραφίας για το 2019
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
avatar σκύλος 24.8.2018 | 12:01
Πόλυ όμορφο άρθρο!

Αυτος είναι ο σύγχρονος Οδυσσέας και όχι ο αριστερός χλαπάτσας προχθές.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή