«Αν με το "Έλληνας γεννιέσαι" εννοούμε κάτι περί ελληνικού αίματος, είμαστε ή μπούφοι ή φασίστες» δήλωσε στον Γιάννη Πανταζόπουλο ο Δημήτρης Χριστόπουλος, πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, μιλώντας για το θέμα του προσφυγικού, με τον χρήστη ΕΛΠΟ να σχολιάζει σχετικά: «Νομίζω ότι δεν υπάρχει διάζευξη. Το ότι σε γνωστικό επίπεδο είμαστε μπούφοι στο συγκεκριμένο θέμα το θεωρώ δεδομένο. Και η ευθύνη είναι της πολιτείας, του σχολείου, που διαχρονικά μάς "φουσκώνει" σαν διάνους, ενώ αποκρύπτει την επιστημονική αλήθεια (κυρίως της Ιστορίας), όταν δεν μας συμφέρει.

 

»"Φασίστες", "κρυπτο-φασίστες" είμαστε σίγουρα, ελλείψει δημοκρατικής παιδείας στη μετεπαναστατική Ελλάδα, οπότε ο αυταρχισμός μάς βγαίνει συχνά. Να διευκρινίσω ότι τον φασισμό δεν τον αντιλαμβάνομαι με την έννοια της δεξιάς πολιτικής ιδεολογίας αλλά ως αυταρχική-απολυταρχική-ηγεμονική συμπεριφορά στην κοινωνική μας συνύπαρξη με άλλους λαούς ή και μέσα στην ίδια μας την οικογένεια. Κατάλοιπο του "ανήκομεν εις την Ανατολήν"».


☛ Ο Γιάννης Πανταζόπουλος έγραψε ένα κείμενο για τις παρελάσεις και το πώς, εσφαλμένα, μπαίνουν στο ίδιο καλάθι η αριστεία και το αίσθημα της εθνικής υπερηφάνειας. Ο χρήστης Anomymous Guest επισήμανε σχετικά: «Σωστή άποψη. Ο άριστος μαθητής δεν είναι και ο πιο πατριώτης απαραίτητα. Όλοι μαθητές και πολίτες του ίδιου κράτους είναι κάτω απ' την ίδια σημαία. Το κυνήγι της σημαίας δημιουργεί αχρείαστο και μη υγιή ανταγωνισμό μεταξύ παιδιών και γονέων. Κλήρωση και τέλος. Στο δημοτικό και στο γυμνάσιο τουλάχιστον, για το λύκειο παίζεται. Η προηγούμενη κυβέρνηση, φυσικά, δεν πείραξε τις παρελάσεις, αλλά αυτό το άλλαξε προς τη σωστή κατεύθυνση, αρκετοί ήταν θετικοί σε αυτή την αλλαγή. Τα μικρά παιδιά στενοχωριούνται περισσότερο, τα μεγάλα ψιλοαδιαφορούν. Τώρα, η ΝΔ, σε μια κίνηση εντυπωσιασμού, κάνει πάλι μια στροφή συντηρητική. ΥΓ.: Μου άρεσε η ιδέα οι μαθητές να επιλέγουν μόνοι τους τον αρχηγό τους στην παρέλαση».


Στο προηγούμενο τεύχος παρουσιάστηκε ένας εκτεταμένος οδηγός «για να ζούμε συνειδητά (και οικολογικά), χωρίς υπερβολές» με τον M. Hulot και τον Θοδωρή Αντωνόπουλο να ζητούν από έξι ειδικούς στον τομέα τους πρακτικές συμβουλές για μείωση της σπατάλης του νερού, πιο συνειδητή επιλογή τροφής και ρούχων, μείωση της ενέργειας που καταναλώνουμε και των απορριμμάτων που παράγουμε.

 

Ο χρήστης atman υποστήριξε: «Σχετικά με τη μετακίνηση, πρέπει να δούμε και κάτι μακροπρόθεσμα σημαντικό, ότι δεν είναι υπεύθυνο να μένεις π.χ. στα Μεσόγεια και να δουλεύεις στα βόρεια προάστια, ότι πρέπει να γίνουν πιο ανθρώπινες οι συνθήκες στην πόλη και να μάθουμε την αποκέντρωση – δεν είναι η Αθήνα η μόνη πόλη στην Ελλάδα. Τώρα, όσον αφορά τις εξορύξεις, δεν επιβαρύνουν το περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Ίσα-ίσα, αν θεωρήσουμε ότι η μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων τόνων πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο επιβαρύνει το περιβάλλον, τότε η εξόρυξη σε μέρη κοντινά στις περιοχές όπου γίνεται η κατανάλωση είναι περιβαλλοντικά και ενεργειακά συμφέρουσα. Το περιβάλλον το προστατεύεις μειώνοντας όχι την παραγωγή (φυσικά, στην Ελλάδα έχουμε πρόβλημα με αυτήν) αλλά την κατανάλωση.

 

»Α, και σταματήστε να κυκλοφορείτε με θηριώδους κυβισμού SUV στην πόλη. Μου έχει προξενήσει τραύμα το να βλέπω αριστερούς και οικολόγους να μετακινούνται με 4λιτρα θηριώδη αυτοκίνητα, κατάλληλα μόνο για την έρημο. Και κάτι τελευταίο: μήπως δεν αναφέρθηκε το τι κάνουν οι πολιτισμένες χώρες με τα σκουπίδια τους; Σε ποιο ποσοστό καίει σκουπίδια (με τα κατάλληλα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος) για παραγωγή ενέργειας η Νορβηγία και η Σουηδία;».

 

Ο χρήστης Μαύρος Γάτος απάντησε: «Πολύ σωστά, οι σκανδιναβικές χώρες όντως εφαρμόζουν συστήματα καύσης απορριμμάτων για παραγωγή ενέργειας, με εξελιγμένα συστήματα νέας γενιάς, τα οποία απαιτούν συνεχείς ρυθμίσεις, παρακολούθηση και συντήρηση από εξειδικευμένο προσωπικό, με ύπαρξη υψηλού επιπέδου προσωπικής και κοινωνικής ευθύνης όλων των εμπλεκομένων, από τους εργαζόμενους έως τους υπεύθυνους των ιδιωτικών ή δημοτικών επιχειρήσεων αποτέφρωσης, αλλά και των πολιτικών ιθυνόντων – αυτή η αίσθηση υπευθυνότητας αποτελεί όντως χαρακτηριστικό των σκανδιναβικών κοινωνιών. Τι απ' όλα αυτά σού φαίνεται να υπάρχει σήμερα στην Ελλάδα;

 

»Στη Γαλλία, μια πολύ σοβαρότερη και τεχνολογικά και κοινωνικά πιο προηγμένη χώρα από τη δική μας, είχαν πριν από κάμποσα χρόνια ένα τρομερό σκάνδαλο, όταν δεν δόθηκε αρκετή σημασία στον εκσυγχρονισμό και στη συντήρηση ενός αποτεφρωτή, καθώς και στη σωστή κατάρτιση του προσωπικού. Το αποτέλεσμα ήταν η θεαματική αύξηση των καρκίνων στη γύρω περιοχή λόγω της διοξίνης, η καταστροφή πολλών μολυσμένων αγροτικών προϊόντων και η ανάγκη για απορρύπανση μεγάλων γεωργικών εκτάσεων. Σκέψου τώρα την ελληνική πραγματικότητα και σύγκρινε».