Έχω ψηφίσει Ψαριανό. Αυτά παθαίνει όποιος παρά τα αλλεπάλληλα χαστούκια εξακολουθεί να παρασύρεται από την ιδέα ότι αν δεν ψηφίζουμε (κάτι, οτιδήποτε) κερδίζει η αντίδραση, το σκότος, η απάθεια, η απολιτίκ θολούρα.  Παλιότερα όμως δεν βάραιναν και τόσο οι όποιες – ατυχείς ή απλά αδιάφορες – επιλογές. Τα τελευταία χρόνια όλα είναι αλλιώς για όλους τους προφανείς λόγους. 

Συνεπώς νιώθει κανείς μεγαλύτερη απογοήτευση έως και αηδία για κάποιες κραυγαλέα λάθος επιλογές προσώπων - υπό την πίεση μάλιστα της «δίκαιης» χλεύης του περίγυρου (λες και μπορεί να αισθάνεται κανείς έστω και στοιχειωδώς δικαιωμένος από τα πρόσωπα που έχει σταυρώσει αυτά τα απαίσια χρόνια) . Τι άτομα αλήθεια έχει ψηφίσει - και κατ’ επέκταση τι πολιτικούς αρχηγούς έχει στηρίξει - κανείς για να αποφύγει το κεντρικό δίλημμα μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ… 


Θα έπρεπε πάντως να συσταθεί μια ομάδα αλληλοθεραπείας που να αποτελείται αποκλειστικά από ψηφοφόρους (πρώην και προσεχώς) του Ψαριανού. Θα ήταν μια διακομματική, πολυσυλλεκτική νιρβάνα όπου με επίκεντρο την εμπειρία μας αυτή θα μαθαίναμε από τα λάθη και τα πάθη μας, θα ξορκίζαμε τις κακές μας έξεις και θα βαδίζαμε όλοι μαζί προς τη σωτηρία, μακριά από διχασμούς, έριδες και μίση.  

Όσο για τα «αφιλτράριστα» σεξιστικά ξεσπάσματα – από το live σνιφάρισμα του παλτού της Ραχήλ Μακρή μέχρι τις πρόσφατα σχόλια για την Έφη Αχτσιόγλου – ουδεμία έκπληξη. Η ματσίλα του αυτόνομου αλανιάρη (αριστερών καταβολών συχνά) είναι η πιο κραυγαλέα και ανεκδιήγητη απ΄ όλες. Ειδικά όταν πρόκειται για άτομο που θεωρεί ότι ανήκει πλέον σε μια καταξιωμένη ελίτ και του την έχουν στήσει, πολεμώντας τον ύπουλα και με κάθε μέσο, οι αδίστακτοι και βδελυροί καταπατητές της εξουσίας και πορνοβοσκοί της «πλέμπας».

 

Δεν ήμουν ποτέ φαν στην πραγματικότητα αλλά είπαμε, πάει και σταυρώνει κανείς με τα πιο σαθρά και επιπόλαια κριτήρια, συχνά για να πείσει τον εαυτό του ότι ήταν απολύτως συνειδητή επιλογή - και όχι υπεκφυγή ή ζαριά της τελευταίας στιγμής-  η υποστήριξη ενός συγκεκριμένου «ενδιάμεσου» φορέα. Και δεν εννοώ ανεμελιά τύπου «ας ψηφίσω και τον «"επιφανή" ΑΕΚτζή» (πικρή ιστορία κι αυτή με πολλούς από τους επώνυμους και επιφανείς Ενωσίτες, αλλά ας μην την πιάσουμε διότι θα πρέπει να ασχοληθούμε και με τον Κουβέληκαι τότε θα μου’ ρθει αναφυλαξία). 

 

 

Εννοώ ότι είχα την (κωμικοτραγικά αφελή ως απεδείχθη) ιδέα ότι κάποιος σαν τον Ψαριανό θα μπορούσε να είναι χρήσιμος επειδή θα διαπίστωνε ως outsider αλλά εκ των έσω πλέον, τις αντικειμενικές δυσκολίες τού να αλλάξεις θεσμικά οτιδήποτε. Το «ελευθεριακό» του υπόβαθρο θα εξισορροπούσε τον κυνισμό του επαγγελματία πολιτευτή και το αποτέλεσμα θα μπορούσε να έχει κάποια αξία για το κοινό. 

 

Εurokinissi
Εurokinissi

 

Επίσης υπολόγιζα ότι ως βουλευτής θα ξεκινούσε να ντύνεται σαν άνθρωπος και όχι σαν παροπλισμένος φωτορεπόρτερ καφενείου. 

 

Φυσικά, τίποτε από όλα αυτά δεν συνέβη. Στην πορεία απεδείχθη ο κυνικότερος καρεκλοκένταυρος όλων (ή σχεδόν, είναι μεγάλος ο συναγωνισμός), και όσο για την αμφίεση… απλά υπάρχει και ο Ζουράρις.

 

Όσο για τα «αφιλτράριστα» σεξιστικά ξεσπάσματα – από το live σνιφάρισμα του παλτού της Ραχήλ Μακρή μέχρι τις πρόσφατα σχόλια για την Έφη Αχτσιόγλου – ουδεμία έκπληξη. Η ματσίλα του αυτόνομου αλανιάρη (αριστερών καταβολών συχνά) είναι η πιο κραυγαλέα και ανεκδιήγητη απ΄ όλες. Ειδικά όταν πρόκειται για άτομο που θεωρεί ότι ανήκει πλέον σε μια καταξιωμένη ελίτ και του την έχουν στήσει, πολεμώντας τον ύπουλα και με κάθε μέσο, οι αδίστακτοι και βδελυροί καταπατητές της εξουσίας και πορνοβοσκοί της «πλέμπας». 

 

Πιθανόν πιστεύει ότι έχει μετατοπιστεί πλέον – διά της οσμώσεως -  σε άλλο ανώτερο επίπεδο όπου τον αποδέχονται ως ίσο οι ευγενείς του συντηρητισμού και του επιτρέπεται να κάνει λόγο για αντίπαλα «σκουπίδια», όπως αποκάλεσε πριν λίγες μέρες σε μια άλλη ανάρτηση του, κάποιους επώνυμους καλλιτέχνες – υποστηρικτές της κυβέρνησης, μεταξύ των οποίων μπλέχτηκε και το όνομα της Σμαράγδας Καρύδη, η οποία του την είπε «εκ δεξιών» απαντώντας του με υποδειγματικά αστική (και δηκτική) μετριοπάθεια:  

 

«…Ο χαρακτηρισμός «σκουπίδια» για πολίτες που έχουν άλλη άποψη απ’ τη δική σας δεν συνάδει ούτε με την αστική ευγένεια στην οποία προφανώς δεν προλάβατε ακόμη να εξασκηθείτε. Μάλλον τη φόρα που πήρε το κορμί για να μετακινηθεί από κόμμα σε κόμμα, δεν πρόλαβε να την ακολουθήσει κι η ψυχή όπου τις έμειναν κάποια αγκάθια ολοκληρωτισμού … Βγείτε από ‘κει μέσα. Σας έχει κάνει κακό. Σας έχει στεγνώσει. Παλέψτε για τη δημοκρατία αλλιώς. Για αρχή ξεκινήστε να το κάνετε αμισθί…».