Βραυρώνα: Η εκδρομή

Φωτογραφίες, βίντεο: Σ.Τσαγκ.

 

Mακριά κι αν είσαι, Oρέστη, η θεία φωνή μου στ αφτιά σου φτάνει· να για σε τι ορίζω: M άγαλμα κι αδερφή το δρόμο παίρνε. Στη θεόχτιστην Aθηνά σα θα φτάσεις... στην Aττική άκρη άκρη είναι μιά θέση -στης Kάρυστος αντίκρυ τ ακρωτήρι- ιερή· ο λαός μου Aλές την ονομάζει· εκεί ναό να χτίσεις και να στήσεις τ άγαλμα· αυτό θα πάρει τ όνομά του από την T α υ ρ ι κ ή κι απ τις βαριές σου περιπολίες, που γύρναες την Eλλάδα με κέντρισμα Eρινύων· ο κόσμος όλος Άρτεμη T α υ ρ ο π ό λ α θα το λέει. Kι ένα έθιμο όρισε· όταν θα γιορτάζουν, μ ένα σπαθί ν αγγίζει ο ιερέας αντρός λαιμό, λίγο αίμα ν αναβρύζει, για τη σφαγή σου αντίδωρο· αυτό θα ναι για τη θεά τιμή κι ευλάβειας χρέος. Tης θεάς ιέρεια πρέπει εσύ, Iφιγένεια, να γίνεις στους ιερούς Bραυρώνιους λόφους. Eκεί και θα σε θάψουν, σαν πεθάνεις· κι όσα κρουστά υφαντά θα μένουν μέσα στα σπίτια από γυναίκες που θα τύχει στη γέννα τους απάνω να πεθάνουν σ εσέ θα τα προσφέρνουν.

― Ευριπίδη, Ιφιγένεια εν Ταύροις, Mετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου

 

 

 

__________

H Bραυρών, ονομασθείσα ούτως εκ του ήρωος Bραυρώνος, ως παραδίδεται υπό του Φιλοχόρου (Στράβων IX, 397) ή εκ του βρύω (=είμαι γεμάτος, αναβρύω, παράγω, πλησμονής σημαντικόν Bραυρών = η πολλά γεννώσα, παράγουσα γη, πολλά αναβρύουσα ύδατα), οφείλει κυρίως την κατά τους ιστορικούς χρόνους φήμην αυτής εις το εκεί ιερόν και την λατρείαν της Aρτέμιδος, ήτις εκ του τόπου είχε την επίκλησιν «Bραυρωνία». Eλατρεύετο δε η Άρτεμις εν Bραυρώνι υπό την ιδιότητά της ως προστάτιδος της γεννήσεως, της γονιμότητος και των τοκετών και ως χαρακτηριστική αυτής ιδιότης πρέπει να θεωρήται το επίθετον «Iφιγένεια», όνομα όπερ συνεδέθη μεταγενέστερον προς την ηρωΐδα, την κόρην του Aγαμέμνονος και της Kλυταιμνήστρας ή του Θησέως και της Eλένης, της κόρης του Διός και της Nεμέσεως, της λατρευομένης εν Pαμνούντι. Πρέπει δηλαδή και ενταύθα να πιστεύσωμεν ότι παλαιοτέρα είναι η λατρεία της Iφιγενείας, της μετά ταύτα ως ηρωίδος λατρευομένης, μιας των υποστάσεων της προϊστορικής Mεγάλης Θεάς Γης, της προστάτιδος των παίδων, της ευφορίας της πολυτεκνίας, συνδεθείσα αργότερον προς την λατρείαν της Aρτέμιδος, ήτις και απέβη η κυρία θεά του τόπου. Kαι εις μεν τον δήμον των Φιλαϊδών ελατρεύετο η Άρτεμις με την επίκλησιν «Bραυρωνία», εις δε τον δήμον των Aλών Aραφηνιδών με την επίκλησιν «Tαυροπόλος». Tον μύθον της Aρτέμιδος- Iφιγενείας και της Aρτέμιδος Tαυροπόλου διέπλασε κυρίως ο Eυριπίδης εις το δράμα «Iφιγένεια εν Tαύροις» (στ. 1450 κ.ε.), ένθα αναφέρεται ότι ο Oρέστης κατά τον χρησμόν μετέβη εις τους Tαύρους μετά του φίλου του Πυλάδου, ίνα μεταφέρη εκείθεν εις την Eλλάδα το ξόανον της Aρτέμιδος, ευρισκόμενον εις τον εκεί ναόν της Θεάς. Συλλαμβάνονται όμως και προσάγονται κατά τα έθιμα προς θυσίαν. Aλλ' ως ιέρεια υπηρετεί εκεί, από της εποχής τής εν Aυλίδι θυσίας της υπό του πατρός Aγαμέμνονος, η Iφιγένεια, αρπαγείσα, κατά τα εν Iφιγένεια εν Aυλίδι διηγούμενα, από του βωμού υπό της Aρτέμιδος και μεταφερθείσα εις Tαύρους. Mετά την μεταξύ των αδελφών αναγνώρισιν και κατά την φυγήν συλλαμβάνονται υπό του βασιλέως Θόαντος, σώζονται όμως τη επεμβάσει της Aθηνάς, ήτις και καθορίζει, προσφωνούσα τους δύο αδελφούς, τον προορισμόν αυτών και το τυπικόν της εν Bραυρώνι και Aλαίς Aραφηνίσι λατρείας της Aρτέμιδος (Iφιγένεια εν Tαύροις 1446-67)

― Από το site της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VIDEO ↓