Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Σινεμά

O Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος δίνει 3 ½ άστρα στο Carol και εξηγεί γιατί

Ο Τοντ Χέινς γυρίζει ένα μητροπολιτικό Brokeback Mountain, χωρίς να πιέζει με ακτιβιστικό άγχος, στην εξαιρετικά σχεδιασμένη, λίγο απόμακρη ταινία του.

 

Νέα Υόρκη, στις αρχές της δεκαετίας του '50. Η νεαρή Τερέζ Μπέλιβετ εργάζεται σε ένα πολυκατάστημα του Μανχάταν και ονειρεύεται μια πιο συναρπαστική ζωή, όταν γνωρίζει την Κάρολ Άιρντ, μια γοητευτική μεγαλύτερη γυναίκα παγιδευμένη σε έναν αποτυχημένο γάμο. Σύντομα, η αθώα πρώτη συνάντησή τους δίνει τη θέση της σε μια βαθύτερη σχέση. Ενώ η Κάρολ απελευθερώνεται από τα δεσμά του γάμου της, ο πρώην άντρας της αντεπιτίθεται, αμφισβητώντας την ικανότητά της ως μητέρας, όταν αποκαλύπτεται η σχέση της με την Κάρολ. Καθώς οι δύο γυναίκες αποδρούν από την πόλη, αφήνοντας πίσω τη ζωής τους, μια αντιπαράθεση θα δοκιμάσει την εικόνα που οι ίδιες έχουν για τον εαυτό τους, καθώς και την αφοσίωσή τους.

 

Ο Χέινς καταπιάνεται εκ νέου με ένα δράμα τοποθετημένο στις ΗΠΑ της δεκαετίας του '50, όπως και το Far from Heaven, όχι όμως σε ένα προαστιακό, αρτηριοσκληρωτικό περιβάλλον αλλά στην καρδιά της δειλά απελευθερωμένης Νέας Υόρκης με ηρωίδες την αστή Κάρολ Ερντ, μητέρα μιας κόρης που υπεραγαπά αλλά σε διάσταση με έναν σύζυγο που την αγαπά ακόμη, και τη νεότερή της Τερέζ Μπέλιβετ, που εργάζεται σε πολυκατάστημα και ονειρεύεται να γίνει φωτογράφος. Η Κάρολ έχει παρελθόν στις ομοφυλοφιλικές σχέσεις, ενώ η Τερέζ είναι διστακτική και άβγαλτη. Η έλξη τους είναι ακαριαία, το πλησίασμά τους αργό και ρομαντικό, παρά τα προβλήματα που η Κάρολ αντιμετωπίζει με τον σύζυγο που την εκβιάζει, απειλώντας να της πάρει για πάντα το παιδί τους, καθώς δεν την έχει ξεπεράσει, ενώ γνωρίζει τις σεξουαλικές τάσεις της.


Όπως και το Far from Heaven, το Carol θα μπορούσε να έχει γυριστεί την εποχή του. Να βγει στα κεντρικά σινεμά, τα περιποιημένα, σε μια έξοδο-γεγονός. Να το δουν κυρίες (και κύριοι), οι ίδιοι που θα έσπευδαν σε ένα θεατρικό του Νόελ Κάουαρντ. Ή, γιατί όχι, θα έβρεχαν λίγο τα πόδια τους σε μια πρωτοποριακή παράσταση, για να έχουν να λένε. Κι όλα αυτά σε μια ουτοπική εκδοχή της κοινωνίας των γονιών μας.

 

 

 

Το δράμα του 1997 με την Τζουλιάν Μουρ και τον ομοφυλόφιλο σύζυγο (Ντένις Κουέιντ) και τον μαύρο κηπουρό που την καταλαβαίνει και τη σέβεται όσο και τη θέση του στην κοινωνία, τον Ντένις Χέιζμπερτ, μοιάζει με ένα στυλιζαρισμένο μελό του Ντάγκλας Σερκ για δύο θύματα, μπολιασμένο από την τόλμη του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ, ενώ το Carol, πάντα με διευθυντή φωτογραφίας τον σπουδαίο Εντ Λάκμαν και τη Σάντι Πάουελ στα κοστούμια, θυμίζει αδιόρατα τη Σύντομη Συνάντηση του Ντέιβιντ Λιν και εικαστικά μια έγχρωμη εκδοχή του Μια θέση στον ήλιο του Τζορτζ Στίβενς, αν και η υφή και η ουσία του βραδυφλεγούς, τρυφερού κοινωνικού δράματος που επιδιώκει ο Τοντ Χέινς δεν αλλοιώνονται από τις επιρροές του. Όπως είχα γράψει και μετά την πρώτη προβολή της ταινίας στις Κάννες, ο Χέινς, έξυπνα και διακριτικά, επαναδιατυπώνει την Ιστορία που το σινεμά δεν ήταν σε θέση, για πολλούς λόγους, να αφηγηθεί, χωρίς να πειράζει το συντακτικό του genre της αισθηματικής ταινίας, αντίθετα από τον Κουέντιν Ταραντίνο, ο οποίος ανακατεύει τα κινηματογραφικά χαρτιά για να διορθώσει τις αδικίες της κοινωνίας. Το Carol διαθέτει την ήσυχη δύναμη μιας ταινίας που δεν κάνει θέμα το θέμα της – ένα κλασάτο φιλμ που θα μπορούσε να έχει προβληθεί τη χρονιά που έγραψε η Πατρίτσια Χάισμιθ το μυθιστόρημά της The Price of Salt, πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία, το 1952, αλλά κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατον, καθώς ο κώδικας της εποχής θα το είχε απαγορεύσει πριν καν γυριστεί.


Μια ταινία με ανοιχτά λεσβιακό θέμα ήταν ταμπού τότε, και θεωρείται ελαφρύ σκάνδαλο, ή αν θέλετε, αφορμή για κουβέντα, ακόμη και στις μέρες μας.

 

Ο Τοντ Χέινς γυρίζει ένα μητροπολιτικό Brokeback Mountain, χωρίς να πιέζει με ακτιβιστικό άγχος, στην εξαιρετικά σχεδιασμένη, λίγο απόμακρη ταινία του. Οι χαρακτήρες των ανδρών είναι, για δραματικούς λόγους, εχθρικοί και συγκριτικά ανολοκλήρωτοι, ενώ οι γυναίκες στο Carol μαγεύουν: η Κέιτ Μπλάνσετ κάνει θαύματα, έχοντας περάσει στη σφαίρα του αλάθητου, ενώ η Ρούνι Μάρα, ένα άγραφο χαρτί που περιμένει έναυσμα, βρίσκει αναπάντεχα μια σπίθα ζωής, αντιγυρίζει τη φιλοφρόνηση και μεταμορφώνεται ξανά, σαν την Όντρεϊ Χέπμπορν της πρώτης περιόδου. Ανάμεσά τους δημιουργείται ένας σπάνιος μαγνητισμός, σε μια ταινία με γούστο και στόφα.

 

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«The dig»: Βρετανικό δράμα ταξικής διαστρωμάτωσης, με φόντο μια σημαντική ανασκαφή
Οι Κάρι Μάλιγκαν και Ρέιφ Φάινς πρωταγωνιστούν στη νέα ταινία του Netflix που κάνει πρεμιέρα στις 29/1.
Ο Βασίλης Κεκάτος για το «Παρίσι, Τέξας»
Ο βραβευμένος σκηνοθέτης και σεναριογράφος θυμάται την πρώτη φορά που είδε το αριστούργημα του Βιμ Βέντερς και εξηγεί στον Αλέξανδρο Διακοσάββα πώς αυτή η ταινία τον καθόρισε καλλιτεχνικά και προσωπικά.
H Μαρία Ναυπλιώτου μιλά για τους ρόλους της καριέρας της
Η Μαρία Ναυπλιωτου συζητά με τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο για τις υπέροχες γυναίκες που έχει υποδυθεί συνδέοντάς τις με τις κινηματογραφικές τους ενσαρκώσεις.
Η χαμένη πόλη του Σέσιλ ντε Μιλ
Ο επιτυχημένος σκηνοθέτης του παλιού Χόλιγουντ, που πέθανε σαν σήμερα, έθαψε για χρόνια το τεράστιο σκηνικό μιας αιγυπτιακής πόλης κάτω από μια έρημο της Καλιφόρνια
Αφιέρωμα στον Νέο Ελβετικό Κινηματογράφο από την πλατφόρμα της Ταινιοθήκης
10 ελβετικές ταινίες θα προβληθούν στην ψηφιακή πλατφόρμα της Ταινιοθήκης της Ελλάδος, από τις 27 Ιανουαρίου έως και τις 3 Φεβρουαρίου.
Το σινεμά στην τηλεόραση: Δέκα ταινίες που θα δούμε προσεχώς σε streaming
Η πανδημία μεταφέρει το σινεμά στο σπίτι μας.
Τζιμ Κάρεϊ: Ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα έγινε 59 ετών
Μια σύντομη αναδρομή στην καριέρα του δημοφιλέστερου κωμικού των '90s, ο οποίος επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο έπειτα από μια δύσκολη περίοδο για τον ίδιο.
8 κινηματογραφικές σκηνές με ζυμαρικά που μας ανοίγουν την όρεξη
Με αφορμή την αυριανή Διεθνή Μέρα Ιταλικής Κουζίνας συγκεντρώσαμε κινηματογραφικές σκηνές όπου πρωταγωνιστεί η βασική πρώτη ύλη της ιταλικής κουζίνας, τα ζυμαρικά.
«Μία Νύχτα στο Μαϊάμι»: Tο σκηνοθετικό ντεμπούτο της βραβευμένης ηθοποιού Ρετζίνα Κινγκ
Τέσσερις φίλοι, θρύλοι στον χώρο τους, επιχειρηματολογούν προφητικά για το μέλλον της μαύρης κουλτούρας στις ΗΠΑ.
 «Promising young woman»: Μια πρωτότυπη παραβολή της φεμινιστικής εκδίκησης
Το πρόθυμο θύμα μετατρέπεται σε αυτόκλητο τιμωρό στο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Βρετανίδας ηθοποιού Έμεραλντ Φένελ, που αναποδογυρίζει το κλισέ του θρίλερ εκδίκησης, με την εξαιρετική Κάρι Μάλιγκαν στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Οι ταινίες που περιμένουμε το 2021
Οι κριτικοί κινηματογράφου Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και Γιάννης Ζουμπουλάκης συζητούν για τις πιο σημαντικές ταινίες που θα δούμε μέσα στο 2021, ξεκινώντας με κριτική αποτίμηση αυτών που προβάλλονται τον Ιανουάριο σε streaming πλατφόρμες.
Up: To σπουδαιότερο κοινωνικό τηλεοπτικό πείραμα που έγινε ποτέ
Ο θάνατος του Βρετανού σκηνοθέτη Μάικλ Άπτεντ κλείνει τον κύκλο της μοναδικής σειράς που κατάφερε να καταγράψει με τόση ειλικρίνεια την πραγματική ζωή.
Για τον Δημήτρη Εϊπίδη που έφυγε σήμερα
Με τις κινηματογραφικές επιλογές του άνοιξε τους ορίζοντες μιας συντηρητικής πόλης με καταλυτικό τρόπο και σε καθοριστικό βαθμό, καλλιεργώντας τις νέες γενιές σκεπτόμενων και τολμηρών νέων κινηματογραφιστών και κινηματογραφόφιλων, που σύντομα θα έφερναν έναν νέο αέρα.
Σινεμά σε έναν φάρο: Ζητείται σινεφίλ για να περάσει 7 μέρες μόνο με ταινίες και κύματα
Το Φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ ψάχνει έναν τολμηρό σινεφίλ για το φετινό του πρότζεκτ με θέμα το social distancing.
Η αγαπημένη μου ταινία του 2020 αφηγείται την τελευταία μέρα λειτουργίας ενός μπαρ
Ένα αριστουργηματικό δείγμα σύγχρονου υβριδικού σινεμά, ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ και τη μυθοπλασία, η ταινία «Bloody Nose, Empty Pocket» παρουσιάζει με τον πιο υποβλητικό τρόπο την τελευταία μέρα λειτουργίας ενός «περιθωριακού» μπαρ.
3 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Paris1980 Paris1980 3.12.2015 | 22:01
Far from heaven 2002 αν θυμάμαι καλά με μία ετοιμόγεννη Juliane Moore. Ανυπομονώ και για αυτή τη ταινία.

Θοδωρή είσαι από τους σπουδαιότερους κριτικούς.
annibas annibas 6.12.2015 | 12:25
Βάζουμε πολύ Hopper, λίγο David Lean του Brief Encounter, καλές ερμηνείες, μια όμορφη μουσική και μια άρτια παραγωγή και και έχουμε το αρκετά καλό αυτό έργο.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή