Mόλις μια εβδομάδα έχει περάσει από την έναρξη των γυρισμάτων της βιογραφικής ταινίας της Σαμ Τέιλορ-Τζόνσον για την Έιμι Γουάινχαουζ στο Λονδίνο, ήδη όμως οι αντιδράσεις για το "Back to Black" είναι πολύ έντονες. Κατά τη διάρκεια του περασμένου Σαββατοκύριακου, έκαναν το γύρο του διαδικτύου οι φωτογραφίες της Μαρίζα Αμπέλα και του Έντι Μάρσαν στο ρόλο της Έιμι και του πατέρα της, Μιτς Γουάινχαουζ, και η ανταπόκριση υπήρξε βιτριολική. Ένα χαρακτηριστικό tweet που έγινε viral περιγράφει την εικόνα της πρωταγωνίστριας της ταινίας στο γύρισμα ως «γαμημένα αποκρουστική»: 34.000 likes και 3.500 κοινοποιήσεις φάνηκε να συμφωνούν με τον χαρακτηρισμό.
Είναι δύσκολο να κρίνουμε μια ταινία πριν καν κυκλοφορήσει επίσημα έστω και ένα καρέ της, είναι φανερό όμως ότι οι φωτογραφίες από το πλατό του “Back to Black” άγγιξαν ένα ευαίσθητο νεύρο. Τα τελευταία χρόνια, η πολυτάραχη ζωή και ο τραγικός θάνατος της Γουάινχαουζ (που μόνο αναπόφευκτος δεν ήταν) μοιάζουν να συμβολίζουν τους τρόπους με τους οποίους οι βιομηχανίες της ψυχαγωγίας και των μέσων ενημέρωσης δυναμιτίζουν την πορεία των νεαρών αστέρων.
Η Γουάινχαουζ ήταν μια εξαιρετικά ταλαντούχα μουσικός που όπως φάνηκε όμως περιβαλλόταν από ανθρώπους οι οποίοι ήταν περισσότερο αποφασισμένοι να της αποσπάσουν χρήματα παρά να προστατεύσουν την ψυχική ή σωματική της υγεία. Τον προσεχή Ιούλιο συμπληρώνονται 12 χρόνια από τον θάνατό της, και ουδείς θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι μέσα σ’ αυτό το διάστημα η μουσική βιομηχανία έχει γίνει ένα πιο φιλόξενο μέρος για τις γυναίκες μουσικούς. Τα τελευταία χρόνια, δεν είναι λίγοι οι αστέρες του βεληνεκούς της Γουάινχαουζ που έχουν αποκαλύψει αντίστοιχες μάχες με τον εθισμό και τις διαταραχές διατροφής με αυτές που βίωσε η τραγουδίστρια κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής της.
Μεγάλο μέρος της καριέρας της έμοιαζε να διεξάγεται σε ένα ατέλειωτο μιντιακό τσίρκο, με τα ταμπλόιντ και τους πάσης φύσεως σχολιαστές να ασχολούνται εμμονικά με το βάρος της, τις καταχρήσεις ουσιών και τα περιστατικά κατάρρευσής της σε κοινή θέα. Οι «σκληρές» εικόνες από τα γυρίσματα στο πλατό μοιάζουν να τσιγκλάνε τα ίδια ηδονοβλεπτικά ένστικτα που οδήγησαν στην πτώση της. (Ανησυχητικά είναι επίσης τα σχόλια που έκανε η Αμπέλα για την «πραγματικά θετική» όπως την χαρακτήρισε εμπειρία της να χάσει βάρος για να υποδυθεί την Γουάινχαουζ, τα οποία δεν περιλαμβάνουν καμία αναφορά στη βουλιμία της τραγουδίστριας).
Όσον αφορά στη σύγκριση με πρόσφατες κινηματογραφικές βιογραφίες επιφανών αστέρων της ποπ και ροκ μουσικής όπως του Έλβις Πρίσλεϊ ή του Φρέντι Μέρκιουρι, η διαφορά είναι ότι ο Έλβις πέθανε πριν από 45 περίπου χρόνια έχοντας προλάβει να απολαύσει μια μακρά, και επιτυχημένη καριέρα πριν από τον θάνατό του, όπως και ο Μέρκιουρι, η επιτυχία της ταινίας με βάση την ζωή του οποίου (το Bohemian Rhapsody του 2018) ήταν εκείνη που αναζωπύρωσε το ενδιαφέρον του Χόλιγουντ για παρόμοια εγχειρήματα. Αντιθέτως, είναι πιθανό να υπάρχουν ακόμη και κάποιοι που είναι ακόμα έφηβοι σήμερα για τους οποίους ο θάνατος της Γουάινχαουζ είναι νωπός στο μυαλό. Η καριέρα της διήρκεσε ουσιαστικά μόλις έξι ή επτά χρόνια και πολλά από αυτά τα πέρασε αντιμετωπίζοντας το κανιβαλικό ενδιαφέρον του κοινού, τις συκοφαντίες του Τύπου αλλά και τους προσωπικούς της δαίμονες.
Η ταινία της Τέιλορ-Τζόνσον δεν μπορεί παρά να αναπαράγει τις οδυνηρές και ανεξίτηλες εικόνες που χαρακτήρισαν την πορεία της Γουάινχαουζ, όπως αυτές που την απεικονίζουν να παλεύει με τους παπαράτσι ή να εμφανίζεται διαλυμένη στη σκηνή σε εκείνη την απόπειρα “comeback” που είχε κάνει σε μια συναυλία της στη Σερβία. Οι βιογραφικές ταινίες υψηλού προϋπολογισμού συνήθως τα θέλουν όλα δικά τους επιχειρώντας να αναδείξουν την επιτυχία και την τραγωδία συγχρόνως. Το πρόσφατο “I Wanna Dance With Somebody” για την ζωή της Γουίτνι Χιούστον, τελειώνει με την εκλιπούσα να γεμίζει την μπανιέρα όπου θα άφηνε την τελευταία πνοή και αμέσως μετά βλέπουμε ένα φλασμπάκ μιας από τις θριαμβευτικές της εμφανίσεις – μια χλωμή και άκομψη τελευταία νότα.
Δεν είναι υποχρεωμένες φυσικά οι κινηματογραφικές βιογραφίες να περιορίζονται σε μια θετική και αποστειρωμένη αφήγηση. Κάθε άλλο, και το θλιβερά αγιογραφικό “Bohemian Rhapsody” αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό αντεπιχείρημα. Μια ταινία βιογραφικής μυθοπλασίας όμως με θέμα την σύντομη και ταραχώδη ύπαρξη της Έιμι Γουάινχαουζ μοιάζει εκ προοιμίου να πλέει στα θολά νερά της εκμετάλλευσης. Αν προσθέσει κανείς και το γεγονός ότι η ταινία έχει την υποστήριξη του πατέρα της – ο οποίος στο ντοκιμαντέρ “Amy” του 2015, που ο ίδιος είχε απαξιώσει, εμφανίζεται ως μια από τις σκιώδεις και χειριστικές φιγούρες στη ζωή της – είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι μπορεί να προσφέρει το “Back to Black” πέρα από ένα «πορνό τραυμάτων» που επιχειρεί να κολακέψει όσους παρακολουθούσαν την πτώση της κόρης του και δεν έκαναν τίποτα για να την αποτρέψουν.
Πηγή: The Guardian
