Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η «Ωραία Ελλάς»: Το καφενείο με το ομορφότερο «μπαλκόνι» στην Αθήνα
Αθήνα

Η «Ωραία Ελλάς»: Το καφενείο με το ομορφότερο «μπαλκόνι» στην Αθήνα

Η «Ωραία Ελλάς» σερβίρει ακόμα καφέ χόβολης με λουκούμι και βρίσκεται μια αναπνοή από εκεί που λειτούργησαν τα πρώτα καφενεία στα οθωνικά χρόνια

Η θέα από τον επάνω όροφο είναι ασυναγώνιστη και το υπερθέαμα που αντικρίζεις από τις τζαμαρίες του μαγαζιού σου κόβει την ανάσα. Από τη μια μεριά αγναντεύεις τον ιερό βράχο, τη Ρωμαϊκή Αγορά, τη Βιβλιοθήκη του Αδριανού, τις κεραμοσκεπές των νεοκλασικών της Πανδρόσου, την Πλάκα και τ' Αναφιώτικα και από την άλλη την πλατεία Μητροπόλεως ή αλλιώς την πλατεία Δημοπρατηρίου, όπως λεγόταν παλαιότερα.


Είναι ένα από τα ωραιότερα καφενεία της Αθήνας, αν και θα έλεγε κανείς πως ταυτόχρονα μοιάζει και με μουσείο. Η «Ωραία Ελλάς» είναι φτιαγμένη από πέτρα, μάρμαρο, μπρούτζο και ξύλο και έχει δύο εισόδους: μία επί της Πανδρόσου και μία επί της Μητροπόλεως. Στους τοίχους της μορφές ηρώων της Επανάστασης του 21, παλιοί οπλαρχηγοί, πίνακες λαϊκής ζωγραφικής, ο Βενιζέλος, ο Κουταλιανός, εικονίσματα, ιστορικά έγγραφα, παλιές γκραβούρες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες μέσα σε κορνίζες. Παλιά διαφημιστικά και ρεκλάμες, γύρω στις 1.500 στο σύνολο, τυπωμένες σε μεταξοτυπίες και λινοτυπίες, διαφημίζουν ό,τι δημιουργήθηκε στη χώρα μας τις περασμένες δεκαετίες.

 

Για έναν λαϊκό καλλιτέχνη που ερχόταν από την επαρχία στην Αθήνα, η πόλη μας μάλλον θα φάνταζε κάπως χαοτική. Ίσως και σκληρή. Φτιάξαμε λοιπόν ένα καφενείο, όπου θα μπορούσε να αισθανθεί άνετα


Ο χώρος είναι άνετος και επικρατεί πάντα μια ηρεμία στον αέρα κι ένα μεταφυσικό ζεν. Τίποτα δεν φαντάζει παράταιρο εδώ μέσα. Από τα κλασικά τραπέζια καφενείου με τη μαρμάρινη επιφάνεια και τις ψάθινες καρέκλες μέχρι τις μαρμάρινες σκάλες και το ωραίο λιθόστρωτο που φιλοτέχνησε «μερακλής μάστορας και μέλος της ομάδας του μεγάλου Πικιώνη», όπως μας πληροφορεί ο κ. Παναγιώτης Γερολυμάτος, ο ιδιοκτήτης του χώρου και πρόεδρος του Κέντρου Ελληνικής Παράδοσης το οποίο συστεγάζεται με το καφενείο.

 

«Ως Κεφαλονίτης που είμαι στην καταγωγή πολλοί με θεώρησαν "τρελό" όμως να που τελικά η τρέλα μου έβγαλε κάτι ωραίο» λέει ο κύριος Γερολυμάτος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
«Ως Κεφαλονίτης που είμαι στην καταγωγή πολλοί με θεώρησαν "τρελό" όμως να που τελικά η τρέλα μου έβγαλε κάτι ωραίο» λέει ο κύριος Γερολυμάτος. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO


Το κτίριο που στεγάζεται το καφενείο έκτισε ο Ιωάννης Γερολυμάτος, μεγάλος έμπορος υφασμάτων, κάπου στην δεκαετία του 1920. Τότε εκεί λειτούργησαν μικρά καταστήματα υφασμάτων, τα «αμπατζήδικα», τα μικρά εργαστήρια που επεξεργαζόντουσαν τα υφάσματα της εποχής. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να περάσει ως κληρονομιά στον γιο του, τον Παναγιώτη, ο οποίος περί τα τέλη της δεκαετίας του '70 ξεκίνησε να επεξεργάζεται στο κεφάλι του το όραμά του.


«Αναρωτιόμουνα τι να έκανα με τον χώρο» λέει ο κ. Γερολυμάτος που μέχρι τότε δραστηριοποιούνταν στον χώρο της ναυτιλίας. «Όταν αποφάσισα να δημιουργήσω το Κέντρο της Ελληνικής Παράδοσης σκέφτηκα ότι θα ήθελα το μέρος να έχει και την έννοια του κοινωνικού χώρου. Ε, τι καλύτερο λοιπόν από το να δημιουργήσω ένα καφενείο, σκέφτηκα. Ως Κεφαλονίτης που είμαι στην καταγωγή πολλοί με θεώρησαν "τρελό" όμως να που τελικά η τρέλα μου έβγαλε κάτι ωραίο» συμπληρώνει.


Συλλέκτης ο ίδιος αλλά και θαυμαστής της λαϊκής μας τέχνης, ο κ. Γερολυμάτος συνέλεγε επί 50 χρόνια έναν σωρό αντικείμενα κι έτσι άδραξε την ευκαιρία δημιουργώντας ένα εκθετήριο για τους λάτρεις του είδους, φτιάχνοντας μέσα στο καφενείο αυτό το λαογραφικό αριστούργημα.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO


Μέσα στις ωραίες, παλιακές του προθήκες είναι τοποθετημένα κεραμικά από τη Σίφνο, τη Ρόδο και την Αίγινα, ξυλόγλυπτα από τη Σκύρο, θαύματα μαρμαρογλυπτικής από την Τήνο και αντικείμενα όπως γκλίτσες, ρόκες, πινακωτές και καρδάρια από την Ήπειρο, τη Μακεδονία και ένας σωρός άλλα από σχεδόν όλες οι γωνιές της Ελλάδος.


Όταν πρωτοξεκινούσε να στήνει τον χώρο λέει πως «για έναν λαϊκό καλλιτέχνη που ερχόταν από την επαρχία στην Αθήνα, η πόλη μας μάλλον θα φάνταζε κάπως χαοτική. Ίσως και σκληρή. Φτιάξαμε λοιπόν ένα καφενείο, όπου θα μπορούσε να αισθανθεί άνετα».

 

Να σημειωθεί πάντως ότι η ονομασία του καφενείου προήλθε από το ιστορικό καφενείο «Η Ωραία Ελλάς» το οποίο βρισκόταν πολύ κοντά στο σημείο που βρίσκεται το καφενείο του κ. Γερολυμάτου. Από το 1839 που πρωτοάνοιξε, με ιδιόκτητη τον Ιταλό Santo, στη συμβολή των οδών Αιόλου και Ερμού, μέχρι το 1879 που έκλεισε οριστικά, εκείνο το πρώτο θρυλικό καφενείο υπήρξε στέκι πολιτικών, αγωνιστών, λογοτεχνών, περιηγητών, δημοσιογράφων αλλά και σημαντικών επισκεπτών της Αθήνας. Μάλιστα είχε εγκαινιάσει μια νέα εποχή για τα καφενεία της πρωτεύουσας, την οποία περιγράφει ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν το 1841, στο «Οδοιπορικό στην Ελλάδα»:

 

«H Αθήνα έχει ένα καινούριο ιταλικό καφενείο, τόσο μεγάλο και κομψό, που θα έκανε εντύπωση ακόμα και στο Αμβούργο και το Βερολίνο. Εδώ είδα νεαρούς Έλληνες με εθνικές στολές, σφιγμένους όμως τόσο πολύ, που σίγουρα θα είχαν μελανιάσει τα πλευρά τους. Έπαιζαν μπιλιάρδο καπνίζοντας, φορώντας γάντια και κρατώντας lorgnet. Αυτοί ήταν πραγματικά οι Έλληνες δανδήδες...».

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO


Στην ονομασία του χώρου συνηγόρησε και το εξής: «Όταν φτιάχναμε το μαγαζί, ένας παλιός Πλακιώτης,γκάγκαρος, όπως τους έλεγαν παλιά, μας δώρισε ένα τραπέζι το οποίο είχε κληρονομήσει από τον πατέρα του, ο οποίος διατεινόταν ότι υπήρχε μέσα στο ιστορικό καφενείο» λέει ο κ. Γερολυμάτος.

 

Όπως αναφέρει πάντως η κ. Σκουμπουρδή, ιστορικός τέχνης και ξεναγός, τα πρώτα καφενεία εμφανίστηκαν στην Αθήνα των οθωμανικών χρόνων κι έτσι η ιδέα του καφενείου αναδύθηκε μέσα στον χώρο της βιβλιοθήκης του Αδριανού, όπου λειτουργούσε επί σειρά αιώνων το παζάρι της παλιάς Αθήνας. Εκεί λοιπόν υπήρχαν αρκετοί καφενέδες όπως και στα πέριξ αυτού. Ο χώρος των καφενείων πάντως ήταν μέρος γνώριμο και προσφιλές από την ελληνική αρχαιότητα. Το καφενείο οφείλει την καταγωγή του στα «θερμοπώλια» της αρχαίας αγοράς. Στα ειδικά καταστήματα που υπήρχαν στους χώρους συνάθροισης, όπου οι πολίτες «πίνοντες συνήρχοντο συνομιλούντες».

 

Κι όλα αυτά λίγα μέτρα από όπου βρίσκεται σήμερα το καφενείο «Η Ωραία Ελλάς» στο οποίο σερβίρεται ακόμα, σχεδόν σαν ιεροτελεστία, καφές χόβολης με λουκουμάκι στο πλάι.

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

 

Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO
Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LΙFO

Η Μερόπη Κοκκίνη γεννήθηκε στην Κύπρο. Άρχισε να δημοσιογραφεί στο περιοδικό «01». Ανήκει στην συντακτική ομάδα της LIFO.
Email: [email protected]

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τα παλιά μέρη στην Αθήνα που δεν τ' άγγιξε ο χρόνος
Στην Αθήνα του gentrification υπάρχουν κάποια μπαρ, εστιατόρια και εμπορικά καταστήματα που είναι πάντα εκεί κι έχουν να αφηγηθούν πολλά για την ιστορία της πόλης
Βόλτα στα παλιά καφενεία που ακόμη αντέχουν κι ελάχιστοι γνωρίζουν στο λιμάνι του Πειραιά
Ικαριώτικο καφενείο, ο Σταύρος, ο Σταμάτης - μέρη ξεχασμένα με αυθεντικότητα και γοητεία.
Λούστροι, κουλουρτζήδες και τραμ με άλογα στην Πλατεία Ομονοίας
Μια σπάνια εικόνα από την Αθήνα του 1900.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ωδείο Αθηνών: Oλοκληρώνεται το έξοχο, μοντερνιστικό κτίριο του Δεσποτόπουλου
Tο εμβληματικό κτίριο του Ιωάννη Δεσποτόπουλου ανακαινίζεται μετά από δεκαετίες αδιανόητης γραφειοκρατίας.
5 μαγαζιά που αγαπούν οι geeks στην Αθήνα
Πού θα βρεις manga, φιγούρες του «Game of Thrones», σπάνια επιτραπέζια και vintage παιχνίδια;
Ο νέος διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου έχει ήδη αγαπήσει την Αθήνα
Ο νέος επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου, Patrick Comoy, επιβεβαιώνει πως οι κουλτούρες των Ελλήνων και των Γάλλων βρίσκονται πολύ κοντά και επιθυμεί να οδηγήσει το σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα σε μια νέα φάση εξωστρέφειας, «κάνοντας τη διαφορά».
Ο γάτος θυρωρός του Μουσείου Μπενάκη
Είναι τόσο μεγάλη η αφοσίωσή του στο υψηλό του έργο που κοιμάται επιτόπου, σε μια κιτρινωπή κουβέρτα.
Ήλιος, ποτάμια, άπλα και ησυχία: Η Αθήνα του 1890 σε 4 εκπληκτικές φωτό των Αφών Ρωμαΐδη
Οι αδελφοί Ρωμαΐδαι (Ρωμαΐδη) από την Κόνιτσα της Ηπείρου συγκαταλέγονται στους πιο σημαντικούς Έλληνες φωτογράφους της τελευταίας εικοσαετίας του 19ου αιώνα.
«Είναι ήρεμα εδώ μέσα»: Ένα βράδυ στα Υπνωτήρια Αστέγων της Αθήνας
Άνθρωποι που βρίσκουν στέγη στα υπνωτήρια του δήμου Αθηναίων αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες στη LiFO.
«Μαγική πόλις»: Η ιστορία της συνοικίας Δουργούτι που σήμερα αποτελεί την περιοχή του Νέου Κόσμου
Η αυτοσχέδια προσφυγική γειτονιά που φιλοξενούσε Αρμένιους, Μικρασιάτες και άλλους πληθυσμούς σε σπάνιες φωτογραφίες του 1955.
H πλατεία Ομονοίας στο πέρασμα των χρόνων - Οι καλύτερες και πιο σπάνιες φωτογραφίες
Με αφορμή την ανάπλαση της κεντρικής πλατείας της Αθήνας θυμόμαστε τις αλλαγές που έχουν γίνει από το 1834 έως σήμερα.
Οι αληθινά μοναδικές πόρτες της Αθήνας
Δυο φωτογραφικά πρότζεκτ που τρέχουν διαφορετικοί καλλιτέχνες καταγράφουν τις πολλές και διαφορετικής αισθητικής πόρτες της Αθήνας.
Co-Athens: Μόνιμοι κάτοικοι και πρόσφυγες παίρνουν την Αθήνα στα χέρια τους
Μια νέα πρωτοβουλία του δήμου Αθηναίων με δράσεις-παρεμβάσεις στις γειτονιές της Αθήνας, που θα γίνουν συνεργατικά από πρόσφυγες και πολίτες, δηλαδή παλιούς και νέους κατοίκους της πόλης.
Τα θαμμένα ποτάμια της Αθήνας
Ιλισός, Κηφισός και Ηριδανός διέρρεαν την πεδιάδα της Αττικής. Τώρα είναι όλα κάτω από μπάζα.
Κεραμική, η νέα γιόγκα
Όλο και περισσότεροι Αθηναίοι ασχολούνται με την κεραμική, αναφέροντας τις αγχολυτικές ιδιότητες της επαφής με τον πηλό και την ικανοποίηση της δημιουργίας ενός αντικειμένου με τα ίδια τους τα χέρια ως το απόλυτο αντίδοτο στη δύσκολη καθημερινότητα.
Ο νέος βιβλιοπώλης της Φωκίωνος Νέγρη είναι Γάλλος
Ο Μπενουά Ντουραντέν άνοιξε πριν από έναν χρόνο το βιβλιοπωλείο «Ο Μετεωρίτης» στην Κυψέλη και αγάπησε τον ρόλο του βιβλιοπώλη της γειτονιάς.
Γιατί έχει πάλι τόση κίνηση στους δρόμους της Αθήνας;
Η LiFO μίλησε με τον συγκοινωνιολόγο-πολεοδόμο και καθηγητή του ΕΜΠ, Θάνο Βλαστό, για το θέμα που απασχολεί όλους τους κατοίκους της Αθήνας.
Η Δάφνη Καρνέζη γράφει για την Αθήνα στο περιοδικό Monocle και πιστεύει στη δύναμη των podcasts
«Δεν γνωρίζω κανένα άτομο της ηλικίας μου που να ακούει ραδιόφωνο ή να βλέπει τηλεόραση. Είναι θέμα χρόνου πιστεύω να δημιουργηθούν ενδιαφέροντα podcasts και στην Ελλάδα».
1 σχόλιο
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar Γράφων 27.10.2019 | 10:07
Στο ως άνω καφενείο πρωτολειτουργησε το άτυπο τότε χρηματιστήριο με τις μετοχες-φουσκες της εποχής που μετέπειτα οδήγησαν στα λαυρεωτικά.

Η άλλη πρόσοψη του μαγαζιου βλέπει στην πλατεία Δημοπρατηριου όπου λειτούργησε το πρώτο δημοπρατηριο. Η εγγύτητα ίσως ενέπνευσε το κάτωθι ασμα:
https://youtu.be/I2gS7N9z8KU

Πιείτε ένα ουζάκι στη λιακάδα μαζί με τους δαφνοστεφανωμενους τουρίστες. Χρύσα εκ Πατρών. Θα με θυμηθείτε.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή