Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο

Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
0

Η Maya Picasso φαίνεται πώς είχε μια πολύπλοκη σχέση με τον πατέρα της. «Όταν πέθανε, ζούσε με την τελευταία σύζυγό του που τον κρατούσε απομονωμένο. Η μητέρα μου είχε να τον δει χρόνια. Όλα αυτά τα έργα τέχνης αναβιώνουν μνήμες. Είναι σαν μια βιογραφία, ένα ημερολόγιο, το οποίο είναι ωραίο αλλά και σχεδόν βίαιο για το παιδί του, γιατί βλέπει τις σκέψεις του. Δεν υπάρχει φίλτρο».

Η ίδια η Maya συμπληρώνει σε συνέντευξή της το 1996 για τους πίνακες και τα σχέδια που της είχε κάνει ο πατέρας της: «Οι πίνακές του είναι απίστευτα αληθινοί. Τα πάντα είναι εδώ: τα ρούχα του μικρού κοριτσιού που ήμουν, τα μαλλιά μου, ακόμα και τα παιχνίδια μου...».

Είναι σαν μια βιογραφία, ένα ημερολόγιο, το οποίο είναι ωραίο αλλά και σχεδόν βίαιο για το παιδί του, γιατί βλέπει τις σκέψεις του. Δεν υπάρχει φίλτρο.

Τα παραπάνω αποσπάσματα ακούγονται στην έκθεση Picasso and Maya: Father and Daughter που παρουσιάζεται μέχρι τις 23 Δεκεμβρίου στη γκαλερί Gagosian στο Παρίσι και επιχειρεί να ρίξει φως σ' αυτή τη λιγότερο γνωστή πλευρά του καλλιτέχνη, στον ρόλο του ως πατέρα, καθώς και στη σχέση του με την πρώτη κόρη του Maya η οποία, όπως άλλωστε δείχνουν και τα έργα του, φαίνεται πώς ήταν πολύ ιδιαίτερη.

Η έκθεση περιλαμβάνει πίνακες του καλλιτέχνη, ανέκδοτο υλικό και φωτογραφίες που έχει στην κατοχή της η επιμελήτρια της έκθεσης, η οποία δεν είναι άλλη από την κόρη της Maya και εγγονή του Πικάσο, Diana Widmaier Picasso. Παρουσιάζουμε μερικά από τα έργα που εκτίθενται.

Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Ο Πικάσο και η Maya όταν γεννήθηκε, Clinique du Belvédère, Boulogne-Billancourt, 6 Σεπτεμβρίου 1935. ©Succession Picasso 2017Archives Maya Widmaier-Ruiz-Picasso
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Πατέρας και κόρη τον Αύγουστο του 1944 στο Παρίσι. ©Succession Picasso 2017Archives Maya Widmaier-Ruiz-Picasso
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Pablo Picasso, Maya au tablier, 1938. © Succession Picasso 2017. Φωτογραφία: Zarko Vijatovic, Courtesy Gagosian
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Pablo Picasso, Portrait de Maya de profil, 1943. © Succession Picasso 2017, Courtesy Gagosian
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Η Maya και ο Πικάσο, “Le mystère Picasso”, Νίκαια (Studios de la Victorine) 1955. © Succession Picasso 2017. Φωτογραφία: Edward Quinn ©
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Pablo PIcasso, Maya à la poupée et au cheval, 1938. © Succession Picasso 2017. Φωτογραφία: Rob McKeever, Courtesy Gagosian
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Pablo Picasso, Femme au béret rouge à pompon, 1937. © Succession Picasso 2017, Courtesy Gagosian
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Ο ζωγράφος με τα παιδιά του Maya, Claude και Paloma στην παραλία,1953. © Succession Picasso 2017. Φωτογραφία: Edward Quinn ©
Ο μπαμπάς μου ο Πικάσο Facebook Twitter
Τα τρία παιδιά του Πικάσο βάζουν ταυτόχρονα τα χέρια τους στο κεφάλι του πατέρα τους. Στα δεξιά στέκεται ο Ζαν Κοκτώ. Vallauris 1955. © Succession Picasso 2017. Φωτογραφία: Edward Quinn ©
Εικαστικά
0

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Εικαστικά / Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Το τιτάνιο έργο της τελικής μεταφοράς από τα Κατεχόμενα και η επιστροφή 219 έργων τέχνης Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων καλλιτεχνών είναι μέχρι σήμερα μια ιστορία με πολλά μυστικά, σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά, που μοιάζει με αστυνομικό θρίλερ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ O κύριος Bios και το Bios Effect

20 χρόνια LiFO / Από το Bios πέρασε όλη η πρωτοπορία της Αθήνας

Το Bios δεν υπήρξε απλώς ένας πολυχώρος στην Πειραιώς. Ήταν, και συνεχίζει να είναι, το σημείο όπου διαμορφώθηκαν νέες αισθητικές, γεννήθηκαν καλλιτεχνικές διαδρομές και άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πολιτισμό.
M. HULOT
Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

20 ΧΡΟΝΙΑ LIFO / Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

Η ανάδειξη του κουίρ στοιχείου στον εικαστικό χώρο και η αλληλεπίδρασή του τόσο με τις σύγχρονες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις όσο και με την ιστορία, τη μνήμη και το βίωμα.
ΠΑΝΟΣ ΦΟΡΤΟΥΛΑΚΗΣ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Θυμάσαι την Marina Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

20 χρόνια LiFO / Θυμάσαι την Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά εικαστικά events της πόλης όπου τα περασμένα 20 χρόνια είδε την πρώτη της Μπιενάλε, την σημαντική Documenta αλλά και μεγάλες αναδρομικές ελλήνων ζωγράφων. Διαλέξαμε 10 που αξιζει να τις θυμηθούμε ξανά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ