Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter
8

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

  [Aπό τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο]

Kάθε φορά, που η Βαβέλ αναφέρεται κάπου, ή βλέπω ένα παλιό της εξώφυλλο στο ίντερνετ, συνειδητοποιώ την ιστορία που έχει γράψει. Δυσανάλογα επιδραστική, αν σκεφτείς ότι πρόκειται για ένα περιοδικό κόμικς. Βέβαια, τότε, στα μακρινά και ξεφτισμένα έιτις, το κόμιξ ήταν ο πολιορκητικός κριός των νέων πραγμάτων. Απελευθερωτικό, λαϊκό, τολμηρό και πολιτικό με έναν αλλιώτικο τρόπο. Στην Ελλάδα όμως ήταν κάτι ακόμα: έγινε ο πόλος έλξης των νέων παιδιών που ψαχνόντουσαν γενικώς και στο γερασμένο κόσμο των media εκείνης της εποχής δεν έβρισκαν καμία αντιστοιχία. Ακόμα κι εκείνοι που δεν κοβόντουσαν για τα κόμικς πήγαιναν στη Βαβέλ, έτσι όπως πας στην πηγή: να διαβάσουν τα μόνα κείμενα που μίλαγαν τη γλώσσα τους, να γίνουν μέρος μιας νέας ηθικής στάσης απέναντι στην κοινωνία που δεν είχε σκυφτό κεφάλι, αλλά ούτε και τον αρτηριοσκληρωτισμό της Αριστεράς.
 

Αυτό οφειλόταν βασικά σε δύο πρόσωπα καλής στόφας: τη Νίκη Τζουδα και τον υπέροχο, ντροπαλό Γιώργο Σιούνα. Ελάχιστοι επέδειξαν μέσα στα χρόνια ακεραιότητα σαν τη δική τους και τέτοια αρχοντική απόσταση από το αρπακτικό ήθος που εξωθεί αγχωτικά τους «πρίγκιπες του αντεργκράουντ» να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν, να μεγαλώνουν μέχρι να γίνει κρέας η μούρη τους. Η Βαβέλ δεν ήθελε να μεγαλώσει. Μάλλον δεν ήθελε να μεγαλώσει με τους γνωστούς τρόπους της πιάτσας. Ανέκαθεν τη διέπνεε ένας ρομαντικός αέρας και εκείνο το άραγμα που χαρακτηρίζει τους ήσυχους ανθρώπους που τα 'χουν καλά με τον εαυτό τους. Άλλωστε, πάντα ήταν μέσα στα καλύτερα. Με τους καλύτερους. Κι ακόμα και σήμερα μπορεί και συγκεντρώνει στο φεστιβάλ της τα καλύτερα παιδιά της πόλης. Δεν το λέω ως σχήμα λόγου. Ο πυρήνας των φαν της Βαβέλ είναι ένας από τους καλύτερους.

 

Δεν νοσταλγώ εκείνη την εποχή, διότι τώρα ζω καλύτερα. Μου λείπει όμως εκείνη η εφίδρωση που ήταν μαζί περιέργεια και λαχτάρα συμμετοχής όταν έπιανα το νέο τεύχος της Βαβέλ στα χέρια μου. Δημοσίευε τα τέλεια κόμικς του ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Νένες ήταν απογειωτικός, ο Κούλας είχε αφηνιάσει μέσα στον πειραματισμό του γουορχολικού ποπ. Ηταν ένα πανηγύρι από ερεθίσματα που απλώς κανένας άλλος δεν έδινε τότε, μέχρι που ήρθε το Κλικ και ανέλαβε τη νέα εποχή εργολαβία. Επιτυχώς, δυστυχώς!

 

Ομολογώ πως σήμερα δεν υπάρχουν περιοδικά ή εφημερίδες που επαναλαμβάνουν εκείνο το πράγμα. Ούτε μπορεί να επαναληφθεί. Τα νέα παιδιά δεν είναι διψασμένα και ζόρικα όπως παλιά: φτιάχνουν πια online τις κοινότητές τους, ξέρουν τα νέα πράγματα εν τη ψηφιακή γενέσει τους και τα media που διαβάζουν πάσχουν λίγο-πολύ από ένα είδος αυτάρεσκου αυτισμού.

 

Η Βαβέλ αντέχει όλα αυτά τα χρόνια (με ζόρια) διότι ποτέ δεν μας ξενέρωσε. Είναι ο τίμιος μαλάκας της παρέας, που διάλεξε τη μικρή ευτυχία από τη μεγάλη αρπακτικότητα. Όλη η πόλη σκέφτεται τη Βαβέλ με τρυφερότητα, ως κάτι ακέραιο και έντιμο, που δεν την πρόδωσε όλα αυτά τα χρόνια.

 

Γιώργο, Νίκη, Σταύρο, Παυλίνα (αγαπημένη ξενύχτισσα του λέτερινγκ), ανάμεσα σε γάτες, μυθικές πόλεις του Μπιλάλ, ρεμάλια του Reiser, υπεράνθρωπους του Τορνατόρε, κουμπιά του Μανάρα, φοξ τροτ στην άμμο του Λουστάλ, «Αεροπλανάκια», στίχους του Μπωντλαίρ πάνω από δυστοπικές μητροπόλεις, φιλιά, γυμνές γυναίκες με μεγάλα καπούλια και τα λεπτά, θανατόληπτα χάικου του Copi (που ήταν ο αγαπημένος μου), σας ευχαριστώ απ' την καρδιά μου για όλα όσα μου δώσατε. Εσείς είσαστε οι αληθινοί υπουργοί Πολιτισμού της γενιάς μου. Chapeau!

 

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Το θρυλικό περιοδικό Βαβέλ Facebook Twitter

 

Ευχαριστούμε τη Νίκη Τζούδα για την παραχώρηση των εξωφύλλων. Πρώτη δημοσίευση κειμένου: Ελευθεροτυπία 2006 

 

8

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Δ. Πολιτάκης / Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Μπορεί να έχει άμεση ανάγκη κάποιου είδους ανάπλασης η Πλατεία Εξαρχείων, το τελευταίο που χρειάζεται όμως είναι ένα μίζερο χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ζόρι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Β. Στεργίου / Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Αντί να βλέπουμε τη χώρα σαν άδεια πισίνα όπου πρέπει να γυρίσουν τα ξενιτεμένα της μυαλά για να γεμίσει, ας αλλάξουμε τα κολλημένα μυαλά σ' αυτόν εδώ και σε άλλους τόπους.
ΤΗΣ ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ
Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Β. Βαμβακάς / Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Οποιοσδήποτε απολογισμός της είναι καταδικασμένος στη μερικότητα, αφού έχουν συμβεί άπειρα γεγονότα που στιγμάτισαν τις ζωές όλων μας ‒ δύσκολο να μπουν σε μια αντικειμενική σειρά.
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΜΒΑΚΑ

σχόλια

7 σχόλια
Πρώτο shock σε ηλικία δώδεκα (;) χρονών με τα ωμά και πολλές φορές σεξουαλικά πρωτόγνωρα για την ηλικία μου σχέδια. Μετά σε λίγο ωριμότερη ηλικία φανατικός συλλέκτης και αναγνώστης νέων και κυρίως παλαιών τευχών. Πραγματικά σύνδρομο στέρησης μετά τη διακοπή έκδοσης του περιοδικού. Τέλος να αναφερθώ και στην αγαπημένη μου στήλη. Την σχεδόν πάντα (για τα γούστα μου) άριστη μουσικοκριτική που φιλοξενούσε! Μου λείπει!
είχα κάνει ένα σχόλιο αλλά δεν δημοσιεύτηκε σχετικά με ένα σκάνδαλο μεταξύ του "Βαβέλ" (και του φεστιβάλ που διοργάνωνε) και του υπουργείου πολιτισμού. Περισσότερα εδώ: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=972058#975650. Είναι κρίμα να βλέπεις ένα έντυπο που ξεκίνησε καθαρά με ιδεολογικούς σκοπούς να γίνεται ένα ακόμα οικονομικό σκάνδαλο. Και ειδικά με αριστερό περιτύλιγμα....
Φανατικος αναγνωστης στο τελος του προηγουμενου αιωνα ανακαλυψα τη Βαβελ στο περιπτερο του φερρυ που εκανε το δρομολογιο Χανια Κρητη , μεσα σε 2 χρονια ειχα αγορασει ολα τα τευχη.... Λυπηθηκα οταν εκλεισε, ευχαριστω Βαβελ !!!!
Μέσω αυτής μάθαμε τους Crumb, Quino, Bilal, Caza, Wolinski, Copi, Reizer, Gimenez, Gotlib, Manara, Pazienza και δεκάδες άλλους. Έκανε επίσης πασίγνωστο τον Αρκά, ο οποίος ξεκίνησε με τον Κόκκορά του το 1982. Δημοσίευσαν δουλειές τους εκεί ο και ο Καλαϊτζής, ο Ταμπακέας, ο Μιχαήλ, τέλος πάντων τέρμα η απαρίθμηση γιατί όλο θα ξεχνάμε κάποιους κι όλο θα θυμόμαστε κι άλλους. Η Βαβέλ μας ψυχαγώγησε, μας ευχαρίστησε, αλλά κυρίως δίδαξε σε μία γενιά ότι κόμικς δεν είναι μόνο ''καραγκιοζάκια'', ''Σπάιντερ-μαν'' και τσόντα. Όσοι τύχει και θυμούνται τον ''Μισθοφόρο'' του Segrelles θα συμφωνούν ότι εκείνο το αριστούργημα ήταν πάνω απ'όλα τέχνη.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ