Μπορούμε ακόμα να φάμε στους γονείς μας και να τους πάμε τα άπλυτα ή το κατοικίδιο σε ώρα ανάγκης.

Τη στιγμή που η οικονομική κρίση αναγκάζει τους Ιταλούς να επιστρέψουν στο πατρικό τους ή τους Ισπανούς να στρέφονται όλο και περισσότερο στη συγκατοίκηση, στην Αθήνα υπάρχει πάντα μια πόρτα ανοιχτή από γονείς και συγγενείς, ακόμα και από αυτούς που βλέπεις σπάνια. Μπορείς ανά πάσα στιγμή να βρεις ένα πιάτο καλό φαΐ, χαρτζιλίκι στα δύσκολα ή 24ωρο baby sitting και να φύγεις φορτωμένος με τάπερ και βάζα, λες και ετοιμάζεσαι να πας σε εκστρατεία. Thank God we are «Greeks».