Γιατί γεννιούνται περισσότερα παιδιά με υποσπαδία;

Γιατί γεννιούνται περισσότερα παιδιά με υποσπαδία και πώς αντιμετωπίζεται Facebook Twitter
Τα παιδιά που εμφανίζουν αυτήν τη διαταραχή ταλαιπωρούνται από αλλεπάλληλες ουρολοιμώξεις.
0

Ο υποσπαδίας είναι μια ακόμα άγνωστη στο ευρύ κοινό ανατομική και λειτουργική διαταραχή στο πέος και την ουρήθρα που ταλαιπωρεί από τη γέννησή τους σημαντικό αριθμό αγοριών. Η συχνότητα εμφάνισής του παρουσιάζει ανησυχητική αύξηση και το πρόβλημα αντιμετωπίζεται χειρουργικά από εξειδικευμένους χειρουργούς.

Ασθενείς με υποσπαδία υπάρχουν σε κάθε ηλικία, αφού αρκετά περιστατικά δεν αντιμετωπίστηκαν ποτέ σωστά, με συνέπεια η δυσλειτουργία να διαιωνίζεται καθώς το αγόρι μεγαλώνει. Όπως εξηγεί ο πλαστικός χειρουργός Εμμανουήλ (Μάνος) Προκοπάκης, διευθυντής της Μονάδας Πλαστικής Γεννητο-ουρηθρικής Χειρουργικής του Άρρενος του Ομίλου ΙΑΣΩ, από τους πιο εξειδικευμένους για τον υποσπαδία, παγκοσμίως, η αντιμετώπιση των περιστατικών είναι πιο εύκολη σε αρχικό στάδιο, ιδανικά στην ηλικία από 9 έως και 18 μηνών από τη γέννησή τους. Δυστυχώς, πολλοί παράγοντες έχουν αυξήσει τη συχνότητα εμφάνισής του από 1 παιδί στις 350 γεννήσεις σε 1 στις 80 γεννήσεις. Οι αιτίες εμφάνισης αυτής της ανατομικής και λειτουργικής διαταραχής στο πέος και την ουρήθρα σχετίζονται με τη λήψη φαρμάκων (κυρίως ορμονών) και την κατανάλωση ορμονοδιαταρακτών π.χ. μέσω υγρών σε πλαστικά μπουκάλια και μέσω φαγητού που ζεσταίνεται σε πλαστικά σκεύη σε φούρνους μικροκυμάτων. Έτσι, υποστέλλεται η ανάπτυξη των ανδρικών χαρακτηριστικών της γεννητικής περιοχής.

Στον υποσπαδία η ανατομία του πέους (και αρκετές φορές και του οσχέου) είναι διαφορετική απ’ ό,τι συνήθως. Τις περισσότερες φορές το θέμα είναι εύκολα αναγνωρίσιμο ήδη από γεννήσεως. Ο όρος «υποσπαδίας αρωγής» περιλαμβάνει πληθώρα ευρημάτων που συναντάμε σε ασθενείς με υποσπαδία, οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε πολλαπλές αποτυχημένες εγχειρητικές προσπάθειες επανόρθωσης που επιβάλλουν νέα επέμβαση.

Τα προβλήματα αυτά απαιτούν επανόρθωση με πλαστική χειρουργική. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι απαραίτητο να κατασκευαστεί νέα ουρήθρα, οπότε η αντικατάστασή της γίνεται με υποχρεωτικώς υδρόβιο, ραχιαία τοποθετημένο, μόσχευμα.

Έτσι, τα από γεννήσεως υποπλαστικά ανατομικά στοιχεία μπορεί να είναι εντελώς ανύπαρκτα· η αρχικά παραλλαγμένη, αλλά σταθερή διάταξη άλλων ανατομικών στοιχείων να εμφανίζεται απολύτως παράδοξη με διατηρημένα παθολογικά στοιχεία και ακρωτηριασμό υγιών τμημάτων· να υπάρχουν εμφανείς ασυμμετρίες, εντυπώματα ραμμάτων, στροφές και κάμψεις του πεϊκού άξονα ή εξεσημασμένη ουλοποίηση ολόκληρου του γεννητικού οργάνου ή διατεταμένοι ουρηθρικοί θύλακοι ή ουρηθρικές στενώσεις. Επίσης, αντιμετωπίζουμε την κακής ποιότητας νεο-ουρήθρα, που για τη λειτουργική της αποκατάσταση μπορεί να απαιτείται η ολική αντικατάσταση («ουρηθροπλαστική αντικατάστασης 360 μοιρών»). Τα παιδιά που εμφανίζουν αυτήν τη διαταραχή ταλαιπωρούνται από αλλεπάλληλες ουρολοιμώξεις.

 

Τα προβλήματα αυτά απαιτούν επανόρθωση με πλαστική χειρουργική. Για παράδειγμα, μπορεί να είναι απαραίτητο να κατασκευαστεί νέα ουρήθρα, οπότε η αντικατάστασή της γίνεται με υποχρεωτικώς υδρόβιο, ραχιαία τοποθετημένο, μόσχευμα.

Η λήψη μοσχευμάτων, η ειδική κατεργασία τους, η χρήση ειδικών περιοχικών κρημνών, όπου απαιτείται, οι ατραυματικές εγχειρητικές τεχνικές και οι αρχές της ανεπίπλεκτης επούλωσης αποτελούν ειδικά γνωστικά αντικείμενα της Πλαστικής Χειρουργικής που στόχο έχει να αποκαθιστά την ανατομία και τη συνεπαγόμενη φυσιολογική λειτουργικότητα του ανθρωπίνου σώματος. Πρόκειται αναμφισβήτητα για επεμβάσεις υψηλής εξειδίκευσης που απαιτούν κατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή με επαρκή οπτική μεγέθυνση και χρήση ειδικών μικροχειρουργικών εργαλείων.

Οι επανορθώσεις ιδανικά πρέπει να ολοκληρώνονται με τον κατά το δυνατό μικρότερο αριθμό επεμβάσεων, τη μικρότερη δυνατή ταλαιπωρία του ασθενούς και των οικείων του και κόστος τέτοιο που να καθιστά την επανόρθωση ρεαλιστική και εύκολα προσβάσιμη. Η εξέλιξη των εγχειρητικών τεχνικών κατέστησε δυνατή την ενδονοσοκομειακή νοσηλεία των ασθενών για μία ημέρα, ανεξαρτήτως των ευρημάτων και των διεγχειρητικών απαιτήσεων. Στη Μονάδα Πλαστικής Γεννητο-ουρηθρικής Χειρουργικής του Άρρενος του Ομίλου ΙΑΣΩ το 80% των περιστατικών που αντιμετωπίζονται χειρουργικά αφορά ασθενείς με υποσπαδία αρωγής. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουν οι γονείς πως υπάρχουν εξειδικευμένοι γιατροί που ξέρουν πώς να αντιμετωπίσουν αυτές τις δυσλειτουργίες, αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό η οικογένεια να ζητήσει έγκαιρα βοήθεια και να μην κρύψει το πρόβλημα, θεωρώντας πως είναι ντροπή να μιλήσουν γι’ αυτό, κάτι που δυστυχώς συμβαίνει ακόμα. 

 
Υγεία & Σώμα
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Σε έναν κόσμο που απαιτεί από τις γυναίκες να είναι πιο πετίτ, το να σηκώνω βάρη μού έμαθε το αντίθετο

Υγεία & Σώμα / Γιατί όλο και περισσότερες γυναίκες επιλέγουν την προπόνηση με βάρη

Αυτού του είδους η γυμναστική μού θυμίζει καθημερινά ότι η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται μόνο στους μυς, αλλά και στην αυτοπεποίθηση και την πίστη πως μπορώ να ξεπεράσω τα όριά μου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Τα φρούτα, τελικά, μας αδυνατίζουν ή μας παχαίνουν;

Ψυχή & Σώμα / Τα φρούτα, τελικά, μας αδυνατίζουν ή μας παχαίνουν;

Είναι χρήσιμα ή καταστρέφουν τη δίαιτά μας; Έχει σημασία τι ώρα τα τρώμε; Έχουν διατροφική αξία οι χυμοί τους. Η διατροφολόγος Κωνσταντίνα Κεραμύδα μιλά στη LiFO για τα φρούτα και τη θέση τους σε μια ισορροπημένη διατροφή.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ
Μήπως αδικούμε το καρπούζι; Ένας γιατρός απαντά

ΗΕΑLTHY PEOPLE / Είναι τελικά το καρπούζι μια βόμβα ζάχαρης; Ένας γιατρός απαντά

Από την προστασία των αγγείων και την καλύτερη αθλητική απόδοση μέχρι τις ανησυχίες για το σάκχαρο, το καρπούζι αποτελεί συχνά αντικείμενο συζήτησης και διαφωνιών. Είναι τελικά μια «βόμβα ζάχαρης» ή ένα από τα πιο υποτιμημένα φρούτα του καλοκαιριού; Η επιστήμη δίνει την απάντηση.
ΣΤΕΛΙΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ
«Πάλι λάθος τα έκανες»: Πόσο πληγώνει η κριτική τα παιδιά μας;

Ψυχή & Σώμα / «Πάλι λάθος τα έκανες»: Πόσο πληγώνει η κριτική τα παιδιά μας;

Θεωρητικά, οι γονείς ασκούν κριτική στα παιδιά τους με σκοπό να τα βοηθήσουν να βελτιωθούν. Κάποτε όμως σταματάει να είναι εποικοδομητική και αρχίζει η υποτίμηση. Η ψυχολόγος Αγνή Μαριακάκη μιλά στη LiFO γι’ αυτήν τη λεπτή γραμμή που οι γονείς δεν πρέπει να ξεπερνούν.
ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ