Τι κοινό θα μπορούσαν να έχουν επιτυχημένοι άνθρωποι, από άλλες εποχές ο καθένας, που ποτέ δεν συναντήθηκαν και δεν αντάλλαξαν απόψεις για το τι σημαίνει επιτυχία στη ζωή ή για το πώς φτάνει κανείς στον στόχο του; Φαινομενικά, η απάντηση είναι τίποτα. Όμως, θα ήταν μία λάθος απάντηση, ρίχνοντας μια ματιά στις συνήθειες καθημερινότητας ανθρώπων, όπως ο Άλμπερτ Αϊνστάιν, ο Στιβ Τζομπς και ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν.
Και οι τρεις συνήθιζαν να προγραμματίζουν τη μέρα τους, να κάνουν έναν ειλικρινή απολογισμό της, όταν αυτή έφτανε στο τέλος της και κυρίως δεν σταματούσαν να κάνουν ερωτήσεις στον εαυτό τους, για όσα πραγματικά ήθελαν να πετύχουν και για τους στόχους που ήθελαν να φτάσουν.
Ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν, λέγεται ότι άρχισε την ημέρα του με την ερώτηση "τι καλό μπορώ να κάνω σήμερα;" και την τέλειωνε με μια άλλη ερώτηση: "τι καλό άφησα πίσω μου αυτή τη μέρα;".
Σε μία παραλλαγή της ίδιας κουβέντας, ο Άλμπερτ Αϊνστάιν συνήθιζε να λέει ότι "πρέπει να μαθαίνουμε από το χθες, να ζούμε για το σήμερα και να ελπίζουμε για το αύριο. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι να μην σταματήσουμε να έχουμε απορίες, να αμφιβάλλουμε, να διψάμε να μάθουμε".
Η νοητή γραμμή που ενώνει τον Αϊνστάιν με τον Φράνκλιν, μοιραία φτάνει στον Στιβ Τζομπς. Εκείνος έφυγε από τη ζωή, ωστόσο, το "stay hungry, stay foolish", μία από τις πιο δημοφιλείς κουβέντες του είναι ακόμη εδώ και εξηγεί γιατί όσοι έχουν μόνιμες απορίες και "θέλω", έχουν το σωστό κίνητρο για να επιτύχουν σε ό,τι κάνουν.
Ο ίδιος στη μνημειώδη πια ομιλία του στο Στάνφορντ είχε διατυπώσει μία ερώτηση - κλειδί, των ανθρώπων που θέλουν να έχουν τον έλεγχο της ζωής και των ονείρων τους. Αυτή η ερώτηση και άλλες 5, που ακολουθούν, βρίσκονται σε κάθε εγχειρίδιο διοίκησης επιχειρήσεων, αλλά και ατομικής ανασυγκρότησης, ως αποστάγματα της ζωής και της πορείας των 3 αυτών ανθρώπων.
1.
"Αν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής μου, θα ήθελα πραγματικά να κάνω, όσα έχω προγραμματίσει να κάνω σήμερα;"
Εννοείται πως τις περισσότερες φορές η απάντηση σ' αυτή την ερώτηση είναι "όχι". Είναι, όμως, μια ερώτηση που βοηθά στο ξεσκαρτάρισμα των ουσιωδών της ζωής μας, από όλα εκείνα, τα οποία φέρουμε εις πέρας ως αγγαρείες ή ως ανούσια περιπλάνηση.
2.
"Πώς πραγματικά βλέπω τον εαυτό μου;"
Επειδή πάντα υπάρχει το ρίσκο του να υποτιμάμε τις πραγματικές μας δυνάμεις ή αντίθετα να έχουμε μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας, αυτή είναι μια ερώτηση - εργαλείο ειλικρινούς ζυγίσματος όλων των προσόντων και των ελαττωμάτων μας.
3.
"Ποιό είναι το μεγαλύτερο προσόν μου".
Σταματήστε να πιστεύετε ότι είστε καλοί σε όλα. Επικεντρωθείτε σε κάτι που είναι το ατού σας, ο άσος στο μανίκι, εκεί που τα καταφέρνετε όσο κανένας άλλος. Τώρα παραμερίστε τις αγγαρείες και κάντε μόνο αυτό. Είστε οι καλύτεροι σε αυτό. Αυτόν το σκοπό έχει αυτή η ερώτηση.
4.
"Τι προβλήματα θέλω στη ζωή μου;"
Η ιδανική απάντηση θα ήταν κανένα απολύτως. Αλλά αυτό δεν γίνεται. Και πολλά από τα προβλήματα μας πολύ απλά δεν τα επιλέγουμε. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε τη στρατηγική για την αντιμετώπιση τους, να μην τους αφήνουμε πολύ χώρο και κυρίως να μην επιτρέπουμε να μας βγάζουν από την πορεία μας.
5.
"Τι πήγε καλά σήμερα;"
Ήξερε τι ρωτούσε ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν. Αν επικεντρωθούμε σε όσα δεν πήγαν καλά, θα ματαιώσουμε τα σχέδια μας για την επόμενη μέρα ή στην καλύτερη περίπτωση δεν θα τα υλοποιήσουμε με τον ίδιο ενθουσιασμό. Αν επιλέξουμε να εστιάσουμε στα όσα καταφέραμε, έχουμε ένα πολύ καλό κίνητρο για να συνεχίσουμε με την ίδια δυναμική.
6.
"Έχω δίπλα μου τους σωστούς ανθρώπους;"
Το παραδεχόμαστε ή όχι, φίλοι, σύντροφοι, συνεργάτες παίζουν ρόλο στην προσπάθεια μας να αγγίξουμε τους επαγγελματικούς μας στόχους. Κι αυτός ο ρόλος πρέπει να είναι ο ρόλος του καλού, σε διαφορετική περίπτωση δεν έχει κανένα νόημα να παλεύουμε και να μη βρίσκουμε ενθάρρυνση από τους δικούς μας ανθρώπους.
Με στοιχεία από το Inc.com
