Λυπάμαι που το επαναλαμβάνω, αλλά όλη η αγριάδα και τα σπασμένα πεζοδρόμια και τα δακρυσμένα μάτια εναντίον του διεφθαρμένου κράτους μού φαίνονται τζάμπα και βερεσέ, όσο δεν φυλακίζονται οι πρωταίτιοι του πλιάτσικου. Ένας φίλος από την Αργεντινή που ξεχειμωνιάζει στην Κύπρο μού έλεγε τις προάλλες ότι του φαίνεται εξωφρενικό πώς το παρακάμπτουν αυτό έτσι ελαφρά οι Έλληνες: ''Στην Αργεντινή οι υπεύθυνοι βρίσκονται στη φυλακή και κάθε λίγο και λιγάκι η τηλεόραση δείχνει σκηνές από την ζωή τους εκεί μέσα, τις γυναίκες τους στο επισκεπτήριο κλπ. Εδώ είναι σαν την κλοπή να την έκανε ένα playmobil, όχι συγκεκριμένα, διαβόητα πρόσωπα, με συγκεκριμένο lifestyle και συγκεκριμένη διέυθυνση.''

Τα ίδια ισχύουν στην Αίγυπτο: δεν είναι λίγοι οι πολιτικοί και επιχειρηματίες  που έχουν μπεί στη φυλακή -για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος, απάτες και πολιτικά εγκλήματα.

Καθώς σε λίγη ώρα αρχίζει η μάχη όλων των μαχών, η αντίσταση στην Ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, με περικύκλωση της Βουλής και διαδηλώσεις ως αργά τη νύχτα, το αίτημα της απόδοσης δικαιοσύνης εναντίον συγκεκριμένων αφρόνων που οδήγησαν την χώρα στο τελευταίο σκαλί του πλανήτη υπάρχει περισσότερο από ποτέ.

Ποιοι; Πώς; Πόσα; Πού;

Πρέπει να πέσει φως στην Μεγάλη Ληστεία.

 

YΓ. Εν τω μεταξύ προχθές καταδικάστηκαν τρείς δημοσιογράφοι που είχαν γράψει ότι ο Θοδωρής Ρουσσόπουλος έγινε πλούσιος μέσα από την πολιτική