Την ώρα που διάβαζα το κομμάτι στο τελευταίο Lucky Peach για την σούπα με πέος ελαφιού [που την λένε stagpizzlesoup -όπου «pizzle» η λέξη για το πέος σε αρχαία αγγλικά], θυμήθηκα τα κινέζικα αυγά βρασμένα σε ούρα που είναι πολύ ψηλά στη λίστα με τα φαγώσιμα που δεν θα δοκίμαζα ποτέ. Σε κάποιο μπλογκ μία κυρία με πολύ χιούμορ είχε δώσει και τη συνταγή και μάλιστα είχε φωτογραφίσει και τα παιδιά της να κατουράνε σε κουβαδάκια και μετά να βράζει τα αυγά στα ούρα τους. Και στο τέλος τα έτρωγαν οικογενειακώς και κερνούσαν και τους καλεσμένους. Όταν έγινε χαμός στα σχόλια, παραδέχτηκε ότι ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο, αλλά παρόλα αυτά στην Κίνα είναι λιχουδιά. Υπάρχουν και ακόμα χειρότερα: αυγά σάπια που μένουν μήνες για να ωριμάσουν. Και αυγά πάπιας σχεδόν επωασμένα που τα τρώνε μαζί με το νεοσσό.  

 

 

 

 

 

  

«Με την άφιξη της άνοιξης η περιοχή Dongyang πλημμυρίζει από μια οικεία μυρωδιά», λέει στο θέμα του Todayswhisper, «από την μπόχα της ουρίας». Tα βραστά αυγά, που είναι η ντόπια λιχουδιά, σπάζονται ελαφρά για να μπορεί να εισχωρήσει το υγρό, και βυθίζονται σε ούρα παρθένων αγοριών για να αποκτήσουν άρωμα αμμωνίας και δημόσιου ουρητηρίου. Kάποιοι τρελαίνονται τόσο πολύ για tongzi dan [έτσι τα λένε, δηλαδή egg boy] που μπορούν να φάνε και 10 την ημέρα. Αν προλάβεις τη γλιτώσεις από το overdose χοληστερίνης, είναι βόμβες υγείας: ελαττώνουν τη θερμοκρασία του σώματος και σταματούν τις αιμορραγίες. Κι αν σε τσιμπήσει σφήκα, απλά ακουμπάς πάνω στο τσίμπημα ένα κομμάτι απ’ το αυγό. Τα ούρα που χρειάζονται τα μαζεύουν στα σχολεία, από κουβάδες που υπάρχουν στις αυλές, όπου κατουρούν αγόρια μέχρι 9 χρονών [εδώ].

 

Σε αυτό το πάρα πολύ ωραίο γαστρονομικό μπλογκ με φαγητά που δεν θα ήθελες ποτέ να δοκιμάσεις, υπάρχει αυτή η συνταγή με προνύμφες μέλισσας «ψημένες» σε διάφορα ξύδια. Ο Sebastian Moreno Henao που είναι από τη νότια Αμερική όπου οι προνύμφες είναι λιχουδιά, εξηγεί πώς αλλάζει η υφή όταν μείνουν για συγκεκριμένους χρόνους στο ξύδι και καταλήγει σε αυτή το λαχταριστό πιάτο:

 

 

 

 

 

 

Με την πείνα που έχω αυτή τη στιγμή, πορεί και να το δοκίμαζα...