“Worship the Sun” λέγεται το δεύτερο «δύσκολο» άλμπουμ των Allah-las. Τον τίτλο τον πήραν από ένα από τα καλύτερα κομμάτια που έχουν γράψει και βρίσκεται στην δεύτερη πλευρά του. «Θεματικά ήταν κάτι για το οποίο νοιώθαμε πολύ καλά.» μου λέει ο κιθαρίστας τους που έχει λίγο περίεργο όνομα, o Pedrum Siadatian.

 

Δεν φαίνεται να υπάρχει μεγάλη αλλαγή στον ήχο τους στο “Worship the Sun” σε σχέση με το πρώτο τους άλμπουμ. Ο Siadatian όμως το χαρακτηρίζει αρκετά διαφορετικό. «Η διαδικασία που ακολουθήσαμε για να το γράψουμε ήταν τελείως διαφορετική και υπάρχει μια ποικιλία στους ήχους και στο στιχουργικό μέρος. Δεν μας δυσκόλεψε απαραίτητα αλλά κατανάλωσε περίπου μισό χρόνο από τις ζωές μας. Ο Nick Waterhouse μας βοήθησε πολύ στην παραγωγή. Έχει καταπληκτικό αυτί και είναι πολύ καλός μας φίλος. Έχει τον τρόπο να μας πιέζει για το καλύτερο αποτέλεσμα και να μας το λέει όταν γράφουμε κάτι ωραίο συν το γεγονός ότι είναι ένας μάγος του ήχου. Ένα άλλο άτομο που μας βοήθησε πολύ στον ήχο του δίσκου ήταν ο Dan Home που έκανε το μιξάζ.»

 


 

Πάντως, με μια πρώτη ακρόαση φαίνεται πάνω κάτω πώς ακολουθούν την ίδια πετυχημένη συνταγή με μια έξτρα δόση ωριμότητας και πολύ Love μέσα. Είναι εμφανής - όπως και στον τίτλο - η επιρροή του θρυλικού συγκροτήματος από το πρώτα δευτερόλεπτα του «De Vida Voz» που ανοίγει το άλμπουμ. «Ναι, ακούγαμε πολύ Love», μου παραδέχεται, «Και Pretty Things αλλά και πιο άγνωστα garage πράγματα. Είμαστε μεγάλοι φαν της world μουσικής. Η bossa nova και το latin νομίζουμε περνάει σε μερικά τραγούδια στο άλμπουμ».

 

 

 

Οι τρεις από αυτούς (ο Correia, ο Dunham και ο Siadatian) συνήθιζαν να δουλεύουν στο ίδιο δισκοπωλείο στο Λος Άντζελες όταν έφτιαξαν την μπάντα. Ο μόνος που την είχε γλυτώσει ήταν ο τραγουδιστής τους ο Miles Michaud. Ο Siadatian θυμάται ότι μια φορά είχαν πιάσει έναν τύπο να την παίζει σε ένα διάδρομο. «Ήταν το πιο τρελό πράγμα που είχαμε δει εκεί.» 

 

Αισθάνεσαι ότι είστε μέρος κάποιας σκηνής στην Καλιφόρνια;

«Δεν νομίζω ότι ανήκουμε σε καμία σκηνή στην Καλιφόρνια αλλά έχουμε πολλούς φίλους σε γκρουπ στο Λος Άντζελες που μας αρέσει να παίζουμε μαζί τους. Γενικά  σήμερα υπάρχουν περισσότερα συγκροτήματα που έχουν εμφανές επιρροές από τα 60s και αυτό δεν συνέβαινε εδώ και πολύ καιρό. Δεν είναι απαραίτητα κάτι τοπικό που γίνεται μόνο στο Λος Άντζελες. Υπάρχουν γκρουπ που δανείζονται από αυτή την περίοδο με διαφορετικούς τρόπους. Μερικά από αυτά είναι καταπληκτικά και μερικά είναι απλά απαίσια.»

 

 

 

Την προηγούμενη φορά που είχαν παίξει εδώ, την επόμενη μέρα μίλαγαν όλοι με τα καλύτερα για την συναυλία τους. Ήταν απρόσμενο για ένα τόσο φρέσκο γκρουπ. Οι ίδιοι σίγουρα δεν το περίμεναν.

 

«Δεν είχαμε ιδέα ότι θα γίνουμε τόσο πετυχημένοι. Στην αρχή ήμασταν απλά χαρούμενοι που καταφέραμε και τελειώσαμε τον πρώτο μας άλμπουμ έτσι ώστε να έχουμε κάτι δικό μας στα χέρια και να μπορέσουμε να παίξουμε σε μικρούς χώρους τριγύρω στην πόλη. Ήταν μεγάλη έκπληξη για μας ότι είχαμε τόσο καλό fan base σην Ελλάδα. Ήταν το αποκορύφωμα της περιοδείας μας. Δεν ξέραμε τι να περιμένουμε αλλά η συναυλία μας στο Fuzz ήταν η μεγαλύτερη που είχαμε παίξει μέχρι εκείνο το διάστημα. Φάγαμε υπέροχο φαγητό – τρελαθήκαμε με τα θαλασσινά - και είδαμε μερικά φανταστικά ιστορικά μέρη. Ήταν σουρεαλιστικά.»

 

 

Μόλις τελειώσουν την συγκεκριμένη περιοδεία θα πέσουν με τα μούτρα στις ετοιμασίες για ένα ακόμη άλμπουμ. Πολυγραφότατοι. Οι Allah-las κάνουν ηλιόλουστη μουσική, καλιφορνέζικη και έντονα παλιομοδίτικη. Όχι ότι είναι κακό το τελευταίο. Το αντίθετο. Έχουν τον τρόπο τους και σε κερδίζουν.  Όπως έκαναν την πρώτη φορά που έπαιξαν στην Ελλάδα.

 

 

Οι Allah-Las θα παίξουν στην Θεσσαλονίκη στο Principal Club Theater [Μύλος - Πολυχώρος Τέχνης & Πολιτισμού, Ανδρέα Γεωργίου 56] την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου με είσοδο 20 ευρώ και στην Αθήνα στο Fuzz Club [Πατριάρχου Ιωακείμ 1, Πειραιώς και Χαμοστέρνας], το Σάββατο 1 Νοεμβρίου με είσοδο 23-25 ευρώ.