Η ελληνική τηλεόραση έχει γεμίσει σαχλαμάρες χαμηλού κόστους που βασίζονται στα χαζολογήματα των παρουσιαστών της. Κρίνοντας απ' τις αντιδράσεις, μπορεί κάποιος να νομίσει ότι ο Μάρκος Σεφερλής, στην πρεμιέρα του πρωινού του στο MEGA, σούβλισε τελετουργικά δύο ηλικιωμένους στο πλατώ του καναλιού, σκοτώνοντας και τις οικογένειές τους.

 

Τα "ψόφα" και τα "να πάθεις καρκίνο κι εσύ κι η μάνα σου" στο ίντερνετ έδωσαν και πήραν: Κατάρες που κατά τη γνώμη μου είναι δυσανάλογα μεγάλες σε σχέση με δυο χαζές τηλεφωνικές φάρσες που πήρε ο Σεφερλής ταράζοντας τζάμπα και βερεσέ δυο ανθρώπους για χάρη της τηλεθέασης. 

 

 

Βγάζοντας όμως τα άκρα στην άκρη (αγνοώντας δηλαδή τις υπερβολικές αντιδράσεις απ' τη μία, και την απόλυτη δικαίωση που του επιφύλαξαν οι φανς του απ' την άλλη) παραμένει ένα γεγονός: ότι δεν την χειρίστηκε καθόλου καλά τη φάρσα ο Σεφερλής.

 

Παρ' ό,τι δεν είναι το χειρότερο τηλεοπτικό σκάνδαλο όλων των εποχών, όπως σωστά, κατά τη γνώμη μου, έγραψε ο Θανάσης Χαραμής το όλο πράγμα απλά δεν ήταν καθόλου αστείο.

 

Αν ήταν αστείο και τελείωνε εκεί που έπρεπε, ίσως να δικαιολογούνταν η ύπαρξή του. (Μην ξεχνάμε ότι το χιούμορ των κωμικών μπορεί να είναι σφαγιαστικό - ναι, ακόμα και στους ηλικιωμένους. Από την άλλη όλοι ξέρουμε ότι μια φάρσα εμπεριέχει ένα ρίσκο: θυμάστε ίσως τη νοσοκόμα του 'βασιλικού μωρού' που αυτοκτόνησε έχοντας μιλήσει σε αυστραλέζικη ραδιοφωνική εκπομπή φαρσέρ.)

 

Τηλεφωνικές φάρσες γίνονται από τότε περίπου που εφευρέθηκε το ραδιόφωνο. Το έχει κάνει άπειρες φορές πολύ πετυχημένα ο Πανούσης στη σκηνή -και σε ηλικιωμένους, και πολύ πιο πρόστυχα-, το κάνει σχεδόν κάθε μέρα ο Αποστόλης στο ραδιόφωνο όταν παίρνουν παππούδες και γιαγιάδες στο τηλεφωνικό κέντρο αλλά το σηκώνει αυτός, το κάνουν στο youtube τα πιτσιρίκια.

 

Και δεν ανοίγει ρουθούνι. Κανείς συνήθως δε νοιάζεται για τα δικαιώματα των 'θυμάτων' μιας τηλεφωνικής φάρσας ούτε έψαξε αν ειδοποιήθηκαν μετά ότι επρόκειτο για φάρσα.

 

Υπάρχουν ηχητικές φάρσες ονλάιν με 'θύματα' ανθρώπους που ταράζονται τρομερά καθώς ακούνε να τους βρίζει ο φαρσέρ, ή να τους λέει πράγματα εξωφρενικά. Παππούδες και γιαγιάδες που εξοργίζονται περισσότερο κι απ' αυτούς του Σεφερλή. Ξέρει κανείς αν οι άνθρωποι ήταν καρδιακοί ή αν είχαν πίεση και η φάρσα επιδείνωσε την υγεία τους;

 

Πάντως, το ότι υπάρχουν και χειρότερα, δεν μειώνει τη σημασία της δίκαιης οργής εναντίον του Σεφερλή.

Θεωρώ ότι η οργή ήταν τόσο μεγάλη για τρεις κυρίως λόγους:

 

1) Πρόκειται για τον Σεφερλή. 

2) Φέρθηκε σαν ερασιτέχνης στο τηλέφωνο. 

3) Έγινε σε εκπομπή μεγάλης τηλεθέασης. 

 

Ειδικά για το 2ο εκπλήσσομαι. Όταν είχε πρωτοξεκινήσει στην τηλεόραση, έκανε τον ταξιτζή με κρυφές κάμερες. Είχε μια ετοιμολογία απίστευτη: όταν σκούραιναν τα πράγματα ελισσόταν, ήξερε πώς να φερθεί, πώς να εκπλήξει αλλά όχι να προσβάλλει τα θύματά του. 

 

Καθώς έβλεπα το βίντεο, περίμενα να βγει από μέσα του εκείνος ο καλόκαρδος, ετοιμόλογος ταξιτζής, που αντί να αρμέξει τη φάρσα, ειδικά όταν είδε ότι πήγε στραβά, θα αποκαλυπτόταν και με χιούμορ θα καθησύχαζε τους ηλικιωμένους.

 

Όταν κάποτε επιχείρησε να το κάνει, ήταν πια αργά. (Και είχε κοροϊδέψει την προφορά και τον τρόπο ομιλίας του παππού στη γραμμή.) Και μετά, αντί να καταλάβουν απ' το κανάλι -ή έστω και ο ίδιος- ότι κάτι δεν πήγε καλά και να ξαναβγάλουν στη γραμμή τους ανθρώπους, ή να μας διαβεβαιώσουν ότι τους πήραν και τους εξήγησαν, γέλασαν λίγο ακόμα και πανηγύρισαν τα υψηλά ποσοστά της εκπομπής τους. 

  

Έχοντας πει αυτό, η ακατάσχετη ηθικολογία εναντίον κάθε φάρσας που μπορεί να ταράξει κάποιον, εκτός αν προέρχεται από ανθρώπους που δεν έχουν πάρει ποτέ φάρσα στη ζωή τους, που δεν έχουν γελάσει με φάρσες του Πανούση ή άλλων, είναι περιττή: Δεν φταίνε οι φάρσες αλλά αυτοί που τις κάνουν λάθος, χωρίς συναίσθηση για το πού ξεπερνιούνται τα όρια.