Συνέντευξη με τον Cas Mudde: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντικαταστήσει πλήρως το ΠΑΣΟΚ»

Συνέντευξη με τον Cas Mudde: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντικαταστήσει πλήρως το ΠΑΣΟΚ» Facebook Twitter
«Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντικαταστήσει πλήρως, τελικά, το ΠΑΣΟΚ...»
7

Ο Cas Mudde θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους παγκοσμίως μελετητές του λαϊκισμού και της ακροδεξιάς. Είναι καθηγητής στο τμήμα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων του πανεπιστημίου της Georgia των ΗΠΑ και ερευνητής στο Κέντρο Έρευνας για τον Εξτρεμισμό (C-REX) στο πανεπιστήμιο του Όσλο στη Νορβηγία.


Ο Ολλανδός πολιτικός επιστήμονας έχει ασχοληθεί ενδελεχώς με τον πολιτικό εξτρεμισμό και είναι υπέρμαχος της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Στο νέο του βιβλίο «Εξτρεμισμός και δημοκρατία στην Ευρώπη», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Επίκεντρο», μέσα από μια συλλογή δοκιμίων αναλύει διεξοδικά θέματα όπως η άκρα δεξιά, ο λαϊκισμός, ο ευρωσκεπτικισμός και η φιλελεύθερη δημοκρατία.


Σ' ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον ο Cas Mudde πιστεύει ότι η πολιτική αλλαγή που συνέβη την προηγούμενη δεκαετία στην Ευρώπη βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Επιπρόσθετα, όπως σημειώνει ο ίδιος: «ο δημόσιος διάλογος σχετικά με την άκρα δεξιά έχει αλλάξει θεμελιωδώς τις τελευταίες δεκαετίες. Στα τέλη του 20ού αιώνα οι ακροδεξιές φωνές είτε αποκλείονταν είτε περιθωριοποιούνταν ενώ η άκρα δεξιά λάμβανε δυσανάλογη προσοχή από τα μέσα ενημέρωσης, βρίσκονταν πάντα εντός ενός αρνητικού πλαισίου».

Επομένως, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο Ολλανδός διανοούμενος μια από τις πιο σημαντικές συνέπειες της κανονικοποίησης της άκρας δεξιάς είναι το γεγονός ότι η ακροδεξιά πολιτική δεν περιορίζεται πλέον στα αντίστοιχα κόμματα. «Ο αυταρχισμός, ο νατιβισμός και ο λαϊκισμός εκφράζονται, λιγότερο ή περισσότερο έντονα, από διάφορα κυρίαρχα πολιτικά κόμματα», λέει.

Ο αυταρχισμός βρίσκεται σε άνοδο, τόσο σε δημοκρατικά όσο και σε αυταρχικά κράτη ενώ σε πολλά κράτη της Δύσης η λευκή υπεροχή βρίσκεται υπό πίεση, καθώς οι μειονότητες αμφισβητούν τις λευκές πλειοψηφίες στις μεγάλες πόλεις, και αντεπιτίθεται ολοένα και πιο ανοιχτά μετά από δεκαετίες συγκεκαλυμμένης κυριαρχίας.


«Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά επίσης δεν εξελίσσεται γραμμικά. Η φιλελεύθερη δημοκρατία αντιμετωπίζει την πιο σοβαρή της πρόκληση στη (δυτική) Ευρώπη από το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου», υποστηρίζει. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου παραχωρεί στη LiFO μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης και μιλά για την κρίση ταυτότητας της Δύσης, τις ιδεολογίες, την δημοκρατία, τον Ντόναλντ Τραμπ, το Brexit, τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα, τη σύγχρονη αριστερά αλλά και το μέλλον της Ευρώπης.

— Τι τίτλο θα δίνατε στην εποχή που ζούμε;

Βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι, θα επιστρέψουμε στο παρελθόν ή θα αφήσουμε τελικά το παρελθόν πίσω μας;


— Πώς εξηγείτε την κρίση ταυτότητας και οράματος της Δύσης;

Υπάρχουν, βέβαια, ταυτόχρονα πολλές κρίσεις, που εν μέρει σχετίζονται μεταξύ τους: οικονομική, πολιτική, κοινωνική. Ενώ ο καπιταλισμός καθαυτός δεν βρίσκεται σε κρίση, η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση βρίσκεται. Έχουν αποτύχει και οι δύο πόλοι, τόσο υπέρ του απόλυτου κρατικού ελέγχου όσο και υπέρ της απουσίας κάθε κρατικού ελέγχου, κάτι που καθιστά την ανάγκη να βρούμε τη σωστή ποσότητα ελέγχου, το νέο οικονομικό ζητούμενο της εποχής.

Πολιτικά, η φιλελεύθερη δημοκρατία βρίσκεται υπό μεγάλη πίεση, όχι μόνο στις νέες (νεότερες) φιλελεύθερες δημοκρατίες, αλλά ακόμα και στις παλαιότερες. Ο αυταρχισμός βρίσκεται σε άνοδο, τόσο σε δημοκρατικά (π.χ. Ουγγαρία και ΗΠΑ) όσο και σε αυταρχικά κράτη (π.χ. Κίνα και Ρωσία).

Τέλος, σε πολλά κράτη της Δύσης η λευκή υπεροχή βρίσκεται υπό πίεση, καθώς οι μειονότητες αμφισβητούν τις λευκές πλειοψηφίες στις μεγάλες πόλεις, και αντεπιτίθεται ολοένα και πιο ανοιχτά μετά από δεκαετίες συγκεκαλυμμένης κυριαρχίας. Αυτό συμβαίνει για πολλούς λόγους, αλλά θεωρώ ότι ένας σημαντικός λόγος είναι οι δεκαετίες αποπολιτικοποίησης που προηγήθηκαν. Καθώς τα κεντρώα κόμματα υποκλίθηκαν στις αγορές και έθεσαν τον πραγματισμό πάνω από την ιδεολογία, άφησαν ένα ιδεολογικό κενό που καλύπτεται από αυταρχικούς και μη φιλελεύθερους δρώντες.


— Ποιο είναι το βασικό στοίχημα της Δημοκρατίας στις μέρες μας;

Θα πρέπει να πολεμήσουμε για τη συνταγματική προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, του κράτους δικαίου και του διαχωρισμού των εξουσιών, πρώτα από όλα. Στις περισσότερες δυτικές δημοκρατίες οι εκλογές είναι ακόμα κατά κύριο λόγο ελεύθερες και δίκαιες –με εξαίρεση την Ουγγαρία, ενώ οι ΗΠΑ έχουν επίσης σημαντικά προβλήματα αλλά όχι το πρόβλημα της κυριαρχίας ενός κόμματος– αλλά η φιλελεύθερη προστασία έχει αποδυναμωθεί σημαντικά εξαιτίας της νομοθεσίας κατά της τρομοκρατίας και κατά της μετανάστευσης.

Ακόμα και αν οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τους μουσουλμάνους ή τους «μετανάστες», θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η ιστορία μάς διδάσκει ότι αυτοί οι νόμοι θα επεκταθούν και σε άλλες ομάδες και επομένως μας απειλούν όλους, ακόμα και εκείνους που δεν τους υποστηρίζουν.

Συνέντευξη με τον Cas Mudde: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντικαταστήσει πλήρως το ΠΑΣΟΚ» Facebook Twitter
Θα πρέπει να πολεμήσουμε για τη συνταγματική προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, του κράτους δικαίου και του διαχωρισμού των εξουσιών, πρώτα από όλα.. Φωτο: Aron Urb


— Έχουν ακόμη νόημα οι ιδεολογίες;

Ναι έχουν, όμως απουσιάζουν σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική. Η σοσιαλδημοκρατία έχει ιδεολογικά απογυμνωθεί, ή, ενδεχομένως ακριβέστερα, έχει μεταμορφωθεί από τον Τρίτο Δρόμο του Τόνι Μπλερ. Η χριστιανοδημοκρατία και ο συντηρητισμός έχουν μετατραπεί κατά κύριο λόγο σε έναν ριζοσπαστικό δεξιό καιροσκοπισμό της ελίτ, όπως μπορούμε να δούμε από την Αυστρία μέχρι το Ηνωμένο Βασίλειο. Η κυρίαρχη ιδεολογία σήμερα είναι η ριζοσπαστική δεξιά, ενώ τα επιχειρήματα που υπερασπίζονται κατά κύριο λόγο τη φιλελεύθερη δημοκρατία δεν είναι ιδεολογικά, αλλά είναι πραγματιστικά και συντηρητικά με μικρό «σ».


— Το 2019 είναι έτος Ευρωεκλογών. Η αποχή και η ιδιώτευση των πολιτών αυξάνεται ολοένα και περισσότερο. Σας ανησυχεί αυτή η εξέλιξη;

Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι ότι πολλές φιλελεύθερες δημοκρατικές ελίτ δεν διεξάγουν και πάλι εκστρατείες για τις ευρωεκλογές. Ο Ολλανδός πρωθυπουργός Μαρκ Ρούτε είπε ότι δεν πιστεύει ότι οι εκλογές είναι τόσο σημαντικές. Το 2014 ενθάρρυνε τη μη συμμετοχή για να περιοριστεί η άνοδος του λαϊκισμού. Αυτό είναι ένα παράδειγμα του ιδεολογικού κενού στον πυρήνα του φιλελεύθερου δημοκρατικού συστήματος. Αυτό σημαίνει ότι ελάχιστοι φιλελεύθεροι δημοκράτες ενθαρρύνονται πραγματικά να ψηφίσουν, ενώ ενθαρρύνονται να ψηφίσουν εκείνοι που είναι θυμωμένοι με τις εθνικές ή τις ευρωπαϊκές «ελίτ». Δεδομένου ότι το 2009 και το 2014 ήταν ήδη από τις χειρότερες χρονιές αναφορικά με τη συμμετοχή στις εκλογές και τις λαϊκιστικές ψήφους, δεν περιμένω τα πράγματα να γίνουν χειρότερα, αλλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα γίνουν καλύτερα.

— Η πολιτική απομονωτισμού του Ντόναλντ Τραμπ ποιες συνέπειες μπορεί να επιφέρει; Κρίνετε ότι μπορεί να ενισχύσει τον διεθνή ρόλο της Ευρώπης;

Οι φιλοευρωπαϊστές δρώντες δεν διέθεταν ποτέ καλύτερο διεθνές περιβάλλον για περαιτέρω ολοκλήρωση όσο το σημερινό. Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι αισθάνονται ότι τους εγκατέλειψαν οι ΗΠΑ και ότι απειλούνται από τη Ρωσία. Επίσης, πολλοί δεξιοί ανησυχούν για τη μετανάστευση και την τρομοκρατία στα ευρωπαϊκά σύνορα. Όμως η Ευρώπη έχει χάσει τη μαγεία της εδώ και πάνω από μία δεκαετία και ακόμα και οι πιο φιλοευρωπαϊστές ηγέτες, όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, ασχολούνται με εσωτερικές πολιτικές πιέσεις.


— Η επιθετικότητα του Τραμπ απέναντι στα ΜΜΕ πού πιστεύετε ότι οφείλεται;

Στο ότι θέλει να προκαλεί την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν εμμονή με τα μέσα ενημέρωσης, επομένως εάν τους επιτεθείς θα γράφουν για σένα, ξανά και ξανά. Και δεδομένου ότι οι περισσότεροι Ρεπουμπλικάνοι απεχθάνονται ή δεν εμπιστεύονται «τα» μέσα ενημέρωσης, ο Τραμπ βγαίνει διπλά κερδισμένος.


— Ποια είναι η γνώμη σας για τις αντιδράσεις των «Κίτρινων Γιλέκων» στη Γαλλία;

Πρόκειται για το καλύτερο παράδειγμα αντιπολιτικής, που κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή πολιτική εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Δεν υπάρχει πραγματική εναλλακτική, επειδή αυτό θα απαιτούσε ένα θετικό πρόγραμμα. Κατά κύριο λόγο δεν τους αρέσει ο Μακρόν. Είναι σαν το κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, ισχυρό ως προς αυτά για τα οποία είναι «κατά», αδύναμο ως προς αυτά για τα οποία είναι «υπέρ».

Συνέντευξη με τον Cas Mudde: «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα αντικαταστήσει πλήρως το ΠΑΣΟΚ» Facebook Twitter
— Η επιθετικότητα του Τραμπ απέναντι στα ΜΜΕ πού πιστεύετε ότι οφείλεται; ― Στο ότι θέλει να προκαλεί την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Τα μέσα ενημέρωσης έχουν εμμονή με τα μέσα ενημέρωσης, επομένως εάν τους επιτεθείς θα γράφουν για σένα, ξανά και ξανά.


— Τα social media ενισχύουν την πολιτική και κομματική πόλωση; Με την έννοια ότι δημιουργούν νέους διχασμούς;

Δεν πιστεύω ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν δημιουργήσει νέους διχασμούς. Έχουν εντείνει και ενδεχομένως μεταμορφώσει τους υπάρχοντες.

Ζούμε σε ραγδαία μεταβαλλόμενη εποχή, στην οποία μόνο τώρα αρχίσαμε να κατανοούμε τον αντίκτυπο πολλών νέων τεχνολογικών εξελίξεων και οι πολιτικοί προσπαθούν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις και να καταλάβουν πώς πρέπει να επιβιώσουν


— Διακρίνετε αναλογίες με την περίοδο του Μεσοπολέμου και την άνοδο του εθνικισμού;

Δεν υπάρχουν παρά ασήμαντες. Τόσο οι δημοκρατίες όσο και οι εθνικισμοί είναι διαφορετικοί. Σήμερα, η μεγάλη πλειονότητα των Ευρωπαίων υποστηρίζουν τη δημοκρατία, αν και όχι απαραίτητα τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Αυτός είναι εν μέρει ο λόγος για τον οποίο οι περισσότερες εθνικιστικές δυνάμεις επίσης υποστηρίζουν τη δημοκρατία, αλλά τη μη φιλελεύθερη δημοκρατία.


— Γιατί αποτυγχάνει να εκφραστεί η σύγχρονη αριστερά;

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί λόγοι γι' αυτό. Ο Τρίτος Δρόμος έκανε τα περισσότερα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα περιττά, καθώς έφτασαν να μοιάζουν πολύ με την κεντροδεξιά. Ακόμα και αν μετακινηθούν και πάλι προς τα αριστερά, πολλοί άνθρωποι αισθάνονται προδομένοι και δεν θα τα υποστηρίξουν. Ταυτόχρονα, η παλαιού τύπου σοσιαλδημοκρατία κατά κύριο λόγο πωλείται από τα ριζοσπαστικά δεξιά κόμματα, τα οποία έχουν είτε υιοθετήσει τον διχαστικό λαϊκισμό (π.χ., ΣΥΡΙΖΑ) είτε δυσκολεύονται να ξεπεράσουν το κομμουνιστικό τους παρελθόν – ιδιαίτερα ως προς την εσωτερική κουλτούρα και την προσαρμογή στα κοινωνικοπολιτισμικά ζητήματα (π.χ., SP στην Ολλανδία). Αυτά τα δύο κόμματα μαζί κυριαρχούν στην αριστερή υποδομή, και ακόμα προσελκύουν ένα σημαντικό κομμάτι του αριστερού εκλογικού σώματος, κάτι που αφήνει ελάχιστο χώρο για πραγματικά νέες πρωτοβουλίες.

— Γιατί πιστεύετε ότι η άνοδος της άκρας δεξιάς στις ευρωπαϊκές χώρες δεν οφείλεται στην οικονομική κρίση αλλά και τι είναι αυτό που την τροφοδοτεί;

Τα εμπειρικά στοιχεία αυτό δείχνουν. Μετά την οικονομική κρίση κέρδισαν τόσα ακροδεξιά κόμματα όσα έχασαν. Η πιο πρόσφατη άνοδός τους οφείλεται κυρίως στην επονομαζόμενη «προσφυγική κρίση» και, συγκεκριμένα, στη νατιβιστική διατύπωση αυτής της «κρίσης».

Τελικά, η ακροδεξιά υποστήριξη εξηγείται περισσότερο από τις κοινωνικοπολιτισμικές παρά από τις κοινωνικοοικονομικές ανησυχίες, αν και σχετίζονται, φυσικά, μεταξύ τους.


— Πώς σχολιάζετε τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και ποιες είναι οι προβλέψεις σας για τις επερχόμενες εκλογές;

Η κατάσταση στην Ελλάδα έχει, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο, «κανονικοποιηθεί». Η αποδυνάμωση της ήδη αδύναμης φιλελεύθερης δημοκρατίας έχει γενικά σταματήσει και ο Τσίπρας συμπεριφέρεται ολοένα και περισσότερο ως ένας πολιτικός δρών της κυρίαρχης τάσης. Είναι έτοιμος για τη θητεία του στην αντιπολίτευση, κάτι που θα οδηγήσει στην εδραίωση του ΣΥΡΙΖΑ ως του αριστερού αντιπάλου της ΝΔ καθώς και ως του κεντροαριστερού αντιπροσώπου της Ελλάδας στην Ευρώπη – καθώς και της συμμετοχής του στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών (PES). Με άλλα λόγια, στην πλήρη και τελική αντικατάσταση του ΠΑΣΟΚ.


— Το Brexit θα αποβεί μοιραίο για την Ευρώπη ή το Ηνωμένο Βασίλειο;

Σίγουρα όχι για την Ευρώπη, ενδεχομένως, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, για το Ηνωμένο Βασίλειο. Όχι επειδή το Brexit είναι εγγενώς καταστροφικό. Δεν έπρεπε να είναι. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν βρίσκεται ούτε στην Ευρωζώνη ούτε στη ζώνη Σένγκεν και γι' αυτόν τον λόγο θα μπορούσε πολύ πιο εύκολα να αποχωρήσει. Η καταστροφή του Brexit θα είναι ανθρώπινο έργο, συνέπεια της χαοτικής ανικανότητας και απερισκεψίας της ελίτ των Τόρις, με μια μικρή βοήθεια παρόμοιων εξελίξεων στο Εργατικό Κόμμα του Κόρμπιν.


— Γιατί απουσιάζουν τα ηγετικά επιτυχημένα πρότυπα;

Αυτό που κάνει τους ηγέτες «επιτυχημένους» είναι πολιτισμικά καθορισμένο, και επίσης πάντα σχετίζεται με τη χρονική περίοδο. Ζούμε σε ραγδαία μεταβαλλόμενη εποχή, στην οποία μόνο τώρα αρχίσαμε να κατανοούμε τον αντίκτυπο πολλών νέων τεχνολογικών εξελίξεων –του διαδικτύου, των μέσων κοινωνικής δικτύωσης– και οι πολιτικοί προσπαθούν να ακολουθήσουν τις εξελίξεις και να καταλάβουν πώς πρέπει να επιβιώσουν. Κάποιοι έχουν προσαρμοστεί πολύ καλά, όπως ο Τζάστιν Τριντό, άλλοι δεν έχουν προσαρμοστεί καθόλου, αλλά παραμένουν πολύ επιτυχημένοι, όπως η Άνγκελα Μέρκελ.

— Είστε αισιόδοξος για το μέλλον της Ευρώπης και ποιες είναι οι προσδοκίες σας;

Ναι, με την έννοια ότι πιστεύω ότι η φιλελεύθερη δημοκρατία θα κυριαρχήσει και οι κοινωνίες θα γίνουν πιο ανεκτικές. Δεν επενδύω συγκεκριμένα στο «Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα», αλλά η ΕΕ σαφώς θα επιβιώσει. Το ερώτημα είναι: θα βρει κάποιο σκοπό και κάποιο όραμα και πάλι. Τελικά, το μέλλον βρίσκεται σταθερά στα χέρια των φιλελεύθερων δημοκρατών, οι οποίοι διαθέτουν τη μεγάλη πλειοψηφία. Στις περισσότερες ευρωπαϊκές δημοκρατίες ισχύει το «κάποτε φιλελεύθερες για πάντα φιλελεύθερες».

Συνεντεύξεις
7

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μαρία Στρατηγάκη: «Ο όρος γυναικοκτονία πρέπει να εξεταστεί υπερκομματικά»

Κοινωνική Πολιτική / Μαρία Στρατηγάκη: «Ο όρος γυναικοκτονία πρέπει να εξεταστεί υπερκομματικά»

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου μιλά στη LIFO για την αναβάθμιση των Σπουδών Φύλου στο ελληνικό πανεπιστήμιο και απαντά στα φλέγοντα έμφυλα ζητήματα των καιρών.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Βιβλίο / Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Η ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και συγγραφέας μιλά, με αφορμή το νέο της βιβλίο, για τον «ορατό και αόρατο ρατσισμό», τους βολικούς εθνικούς μύθους αλλά και τον «ακροδεξιό ανδρισμό από ατσάλι».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ουρανία Κάππου: Μια ξεχωριστή δασκάλα στην άκρη του Αιγαίου

Θέματα / Ουρανία Κάππου: Μια ξεχωριστή δασκάλα στην άκρη του Αιγαίου

Η βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών εκπαιδευτικός μιλά για την εμπειρία της ως δασκάλα στο δημοτικό σχολείο της Θύμαινας, και περιγράφει τις δυσκολίες και τις πολύτιμες στιγμές της ζωής στην παραμεθόριο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μια δικαίωση που άργησε αλλά που ήταν και παραμένει μονόδρομος για τον Μανώλη Κυπραίο

Συνέντευξη / Μια δικαίωση που άργησε για τον Μανώλη Κυπραίο

Ο δημοσιογράφος που έχασε την ακοή του από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης των ΜΑΤ το 2011 στο Σύνταγμα, και ζει πλέον με αναπηρική σύνταξη, κέρδισε την έφεση που άσκησε το ελληνικό Δημόσιο κατά της πρωτόδικης απόφασης που τον δικαίωνε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Τάτσελ

Lgbtqi+ / Πίτερ Τάτσελ: «Ήρθε καιρός να αμφισβητήσουμε τα έμφυλα στερεότυπα»

Λίγο καιρό μετά την εντυπωσιακή διαμαρτυρία του στην Ντόχα, πρωτεύουσα του μουντιαλικού Κατάρ, ο περιώνυμος ακτιβιστής μιλά στη LiFO γι’ αυτήν τη συνωμοτική επιχείρηση-αστραπή, για την προσωπική του πορεία και για την εξέλιξη του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ

Συνεντεύξεις / «Πόθεν έσχες; Το σύστημα είναι τρύπιο!»

Η Δέσποινα Χαραλαμπίδου μιλά στη LiFO για την εμπειρία της ως πρoέδρου της Επιτροπής Ελέγχου Περιουσιακών Δηλώσεων της Βουλής το καλοκαίρι του 2015 και για τις πιέσεις που δέχτηκε τότε, αλλά δεν ενέδωσε.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Νίκη Λυμπεράκη: Πάντα έχω στον νου μου ότι με ακούει μια γυναίκα που κακοποιείται

Συνεντεύξεις / Νίκη Λυμπεράκη: «Πάντα έχω στον νου μου ότι με ακούει μια γυναίκα που κακοποιείται»

Η δημοσιογράφος μιλά στη Χριστίνα Γαλανοπούλου για την προβληματική δημοσιογραφική γλώσσα, όταν αυτή περιγράφει έμφυλα εγκλήματα, για όσα μπορούν να αλλάξουν και για την εκπομπή της «Μεγάλη Εικόνα».
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Κώστας Χατζής

Οι Αθηναίοι / Κώστας Χατζής: «Ο Χατζιδάκις ήταν ο πιο λεβέντης απ' όλους»

Πάντα προσηνής και ακμαιότατος στα 86 του, ο αγαπητός καλλιτέχνης μάς αφηγήθηκε τις στιγμές που σημάδεψαν την πολυκύμαντη ζωή του και την περιπετειώδη πορεία του στην ελληνική μουσική σκηνή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αρτούρο Ροντρίγκεζ: «Ελπίδα αλλά και δοκιμασία για τη Βραζιλία και την Αριστερά η εκλογή Λούλα»

Διεθνή / Οι ελπίδες και οι φόβοι από την εκλογή Λούλα

Ο Αρτούρο Ροντρίγκεζ, ένας ελληνόφωνος Ισπανός ακαδημαϊκός που διδάσκει σε Πανεπιστήμιο της Βραζιλίας, σχολιάζει τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, την κατάσταση στη χώρα και τους δύο υποψήφιους που διεκδίκησαν την προεδρία της τρίτης μεγαλύτερης δημοκρατίας του κόσμου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Στέλλα Κάσδαγλη: Το μοίρασμα των υποχρεώσεων μέσα στην οικογένεια ξεκινά από νωρίς - ampa

Συνεντεύξεις / Στέλλα Κάσδαγλη: Το μοίρασμα των υποχρεώσεων μέσα στην οικογένεια ξεκινά από νωρίς

Η συγγραφέας και συνιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Women On Top μιλά για το φαινόμενο της "2ης βάρδιας" και προσεγγίζει λύσεις που βοηθούν τις γυναίκες
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ Ντέιμον Γκάλγκουτ: «Το βιβλίο μου ήταν ένα είδος εξορκισμού και ψυχοθεραπείας για μένα»

Βιβλίο / Ντέιμον Γκάλγκουτ: «Η λευκή Νότια Αφρική δεν φαντάζεται ποτέ τη ζωή των μαύρων συμπολιτών της»

Ο Νοτιοαφρικανός νικητής του περσινού βραβείου Booker επισκέφθηκε την Αθήνα και μίλησε στη LiFO για τις αντιφάσεις της χώρας του και για τα βιώματα που τον εμπνέουν και ξεπηδούν στο πλούσιο συγγραφικό του έργο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

σχόλια

2 σχόλια
Να το δούμε λιγάκι κυνικά; Η φιλελεύθερη δημοκρατία, με τα δικαιώματά της, υπήρξε ιδανική για κοινωνίες που είχαν κατακόρυφη αύξηση παραγωγής και στόχευαν σε διεύρυνση της καταναλωτικής βάσης. Σήμερα όμως δικαιώματα και καταναλωτισμός σημαίνουν εμπορικά ελλείμματα για τη Δύση. Το 1980 το ΑΕΠ της Ιταλίας ήταν μεγαλύτερο από της Κίνας. Χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο;Εμφανίζοντας τον Trump, ή τη θρησκεία, σαν οπισθοχώρηση, είναι σαν να υπονοούμε πως μπορούσαμε να συνεχίσουμε όπως ήμασταν κι απλά κάτι μας ήρθε και κάναμε πίσω. Όμως δεν είναι έτσι. Η Δύση είναι αναγκασμένη να θυμηθεί αξίες και οικονομικές πολιτικές που δεν είχαν κανένα νόημα όταν ο κόσμος τής ανήκε, γιατί πολύ απλά, πια δεν της ανήκει.
Από αυτό το σημείο και μετά γίνεται πολιτική κουβέντα. Τα λοιπά είναι κομματικά συνθήματα αντί για πολιτική κουβέντα.Μία φιλελεύθερη δημοκρατία, οργανωμένη μέσα στα πλαίσια ενός εθνικού κράτους, διατηρεί το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό. Όσο και αν οφείλει να προστατέψει τις μειοψηφίες, το κράτος δικαίου και τον διαχωρισμό των εξουσιών οφείλει να προστατέψει και τη βούληση της πλειοψηφίας όσο αυτή δεν αντίκειται στα ανωτέρω. Άλλως ομιλούμε περί μίας αλωμένης δημοκρατίας ή μιας διαχειριστικής γραφειοκρατίας. Σε κάθε περίπτωση όχι για την εκφρασμένη βούληση του Δήμου.Εκεί πάσχουν οι σύγχρονες δυτικές δημοκρατίες. Για πολλά χρόνια οι κυβερνώσες ελίτ ήταν αριστερές, καίτοι οικονομικά ακολουθούσαν τον δρόμο του Μπλαιρ (του μέγιστου σύγχρονου πολιτικού), και δεν "άκουγαν" τι λεγόταν στα δεξιά τους.Αυτό έφερε μια πικρία για τη δημοκρατία, η οποία αυτοτιμωρείται εκλέγοντας τους ανθρώπους που θα την αναιρέσουν.Σε απλά ελληνικά είναι ειρωνικό να λέμε ότι ο τουρισμός στη Σαντορίνη βάλλει κατά του κοινωνικού ιστού και να μην έχουμε τολμήσει ποτέ να πούμε το ίδιο για την Κυψέλη αλλά να μιλάμε για την πολυεθνική Κυψέλη για να μην θεωρηθούμε "δεξιοί".https://www.lifo.gr/now/greece/222996/i-santorini-den-antexei-alloys-toyristes-ti-apokalyptei-eyropaiki-ekthesi vs https://www.lifo.gr/articles/athens_articles/203027/mia-volta-stin-kypseli-tin-pio-polyethniki-geitonia-tis-athinasΕίναι ειρωνικό να αφήνουμε στο στόμα του ΛΑΟΣ ή της ΧΑ την έκκληση για αστυνόμευση στο κέντρο της Αθήνας για να μην θεωρηθούμε "δεξιοί" ενώ όλοι -πλην πολιτικά φανατικών- νιώθουν τουλάχιστον άβολα να κυκλοφορήσουν στη Μενάδρου.Μία φιλελεύθερη δημοκρατία εφαρμόζει το κράτος δικαίου και δεν βαφτίζει τους μετανάστες πρόσφυγες γιατί βολεύει ιδεολογικά (ή και οικονομικά) την άρχουσα ελίτ.
Επομενως ποση σχεση εχουν με την πραγματικη δημοκρατια αυτοι που επιχειρουν να εξοβελισουν ολοκληρα θεματα εκτος του δημοκρατικου διαλογου και της κριτικης;;; Απαντηση: καμια, οι ιδεοληπτικοι, οι ζηλωτες της ακρας αριστερας συμπεριφορονται λες και διαβαζουν το πλαι μπουκ αυτων που υποτιθεται οτι αποστρεφονται: των φανατικων χριστιανων.Τεσπα θα πρεπει να καταλαβουμε οτι ολος αυτος ο εσμος δηθεν κοσμοπολιτισμου ειναι θεμελιωδως αντιθετος με την δημοκρατια και την αυτοδιαθεση. Ουσιαστικα μιλαμε για ενα νεο ιμπεριουμ σε μεταμφιεση δικαιωματιστων.
Εγώ αυτόν τον καινούργιο κόσμο που έχει ξημερώσει από τα μέσα του ΄90 και μετά τον φοβάμαι.Τον κόσμο τον οποίον πήραν απόφαση να δομήσουν οι επαγγελματίες αριστεροί όταν δεν μπορούσαν άλλο πια να υποστηρίζουν την Αρκούδα σαν πολιτικό αντίβαρο και προσπάθησαν να κάνουν πράξη κάποιες κομμουνιστικές ιδέες σε έναν δημοκρατικό κόσμο.Όταν η έννοια του προσωπικού βιώματος μεταφράζεται σε ατομικό δικαίωμα και αυτό σε νομική πραγματικότητα τότε έχουμε ήδη ένα προβληματικό περιβάλλον.Ο ΧΑίτης ξέρω τι είναι. Αυτός που μου απαγορεύει να μιλάω και άρα να σκέφτομαι "για το καλό" δεν μπορώ να καταλάβω τι είναι. Σίγουρα όμως με τρομάζει.
Πρέπει να έχεις υπόψη σου την φέρουσα ικανότητα, έννοια που έχει αναπτυχθεί από την οικολογία. Στην Σαντορίνη αυτή η φέρουσα ικανότητα έχει ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα να διαπιστώνεται αυτό ακόμα και από τεχνοκράτες.Στη συνέχεια, συγκρίνεις εντελώς ανόμοια πράγματα, τουριστικό νησί, με μεμονωμένη (και προσεκτικά επιλεγμένη με χαρακτηριστικά που σε βολεύουν)συνοικία αστικού μητροπολιτικού κέντρου: δηλαδή,δεν μιλάμε καν για για σύγκριση "μήλα με πορτοκάλια", αλλά για "καρπούζια με λίτσις".
Προς β' σχόλιο του Γράφοντα:πολύ μου άρεσε ΄η άποψη ότι τον κόσμο μετά τα μέσα του 90 τον οικοδόμησαν οι αριστεροί!!!Έχεις να μου προτείνεις κανένα παράδειγμα; Ελπίζω να μην μου παρουσιάσεις τον Μπλερ, τον Σρέντερ και τον Κλίντον ως αριστερούς!!! Θα γελάσει πολύς κόσμος, και κυρίως, πρώτοι από όλους, ο ίδιοι...
(α) Δεν έχω κανέναν πρόβλημα με τον διάλογο. Λίγο πιο ευσύνοπτα αν μπορείς για λόγους οικονομίας της συζήτησης.(β) Αναφορικά με το ότι ο κόσμος από '90 και μετά έχει δομηθεί από αριστερούς.Η αριστερά έχει χάσει μετά την πτώση της ΕΣΣΔ κάθε έρεισμα για συζήτηση επί της οικονομίας. Άρα έχει φέρει το παιχνίδι στο ταμπλό της:ID politics και μετανάστευση. Αρνείσαι ότι και τα δύο είναι αλλά και προχωράνε μέχρι σήμερα σύμφωνα με την αριστερή ατζέντα σε βάρος της βούλησης της πλειοψηφίας;Εκτός αν αριστερά εσύ θεωρείς το ΜΛ-ΚΚΕ. Τέτοια αριστερά διεθνώς δεν θα βρεις. Μόνο εδώ αναπολούμε τον Χότζα και τον Μάο. Ούτε στην ΑΛβανία ούτε στην Κίνα. Στον υπόλοιπο κόσμο αριστερή είναι οι Κλίντον, ο Μπλερ, ο Ομπάμα, η Μέρκελ. Με κάμποσες επιτυχίες αλλά και πολλές ηχηρές αποτυχίες στο ενεργητικό τους.(γ) Για την "φέρουσα ικανότητα" της Κυψέλης δεν τολμά να μιλήσει κανείς. Διότι είναι μια γειτονιά που μ η δ έ ν ι σ ε. Δεν υπάρχει κανείς από τους παλιούς κατοίκους, της πάλαι ποτέ πιο πυκνοκατοικημένης γειτονιά της πόλης, για να μιλήσει. Κανείς κάτω των 70 τουλάχιστον...Γιατί φύγανε; Δεν θα απαντήσουν κάτοικοι της Φιλοθέης και της Αγίας Παρασκευής γι'αυτούς.

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ