• Μένω στην Κυψέλη, το πάλαι ποτέ «Κολωνάκι» της Αθήνας και μία από τις πλέον πυκνοκατοικημένες περιοχές της Ελλάδας. Κάποτε ήταν μεγάλο προνόμιο να ζεις στην Κυψέλη. Τώρα δεν τίθεται τέτοιο θέμα.
  • Το χαρακτηριστικό σημείο της γειτονιάς μου είναι αναμφισβήτητα η Φωκίωνος Νέγρη. Είναι το σημείο όπου άνθρωποι απ’ όλη την Αθήνα έχουν βγει με τις παρέες τους, έχουν κανονίσει ραντεβού με το έτερον ήμισυ κι έχουν περάσει την εφηβεία τους. Η Φωκίωνος Νέγρη έχει αγαπηθεί από πολλούς, Αθηναίους και μη, έχει γραφτεί σε στίχους τραγουδιών κι έχει απογοητεύσει ακόμα περισσότερους με τη σημερινή της κατάσταση. Ένας πεζόδρομος σχεδόν φάντασμα, σε σχέση με τις δόξες του παρελθόντος.
  • Το ιδανικό σημείο για ποτό και καφέ είναι το Αττικό Άλσος. Βρίσκεται ψηλά στον περιφερειακό και είναι πραγματικά μια όαση στην έρημο. Με καφετέριες και ταβέρνες που έχουν φανταστική θέα, είναι σίγουρα μια πολύ καλή λύση για τους ανθρώπους της περιοχής (και όχι μόνο). Όσον αφορά τις αγορές τροφίμων, η λαϊκή αγορά κάθε Παρασκευή (τα καλοκαίρια στην οδό Πυθίας) είναι η καλύτερη λύση.
  • Η περιοχή είναι χτισμένη αμφιθεατρικά. Ξεκινάει από την Πατησίων και φτάνει μέχρι ψηλά στα Τουρκοβούνια. Είναι μια γειτονιά χτισμένη κυριολεκτικά στο βουνό και αυτό είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για το κέντρο της Αθήνας.
  • Ένα από τα ωραιότερα σημεία της Αθήνας έχει μεταλλαχθεί σε κάτι τελείως διαφορετικό. Μια περιοχή με πολλά μικρά πάρκα και μια μεγάλη πλατεία όπου έπαιζαν ανέμελα τα παιδιά κι έβλεπες ανθρώπους να μπαίνουν μέσα στο «μοιάζω-με-πισίνα» σιντριβάνι το καλοκαίρι έχει μετατραπεί σε χώρο που θυμίζει μεταπολεμικό τοπίο που προσπαθεί να ανακάμψει. Άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, κανένας δεν μιλάει με κανέναν. Και το παλαιό σιντριβάνι έχει πλέον αδειάσει από νερό κι έχει γεμίσει με χώμα, σε μια προσπάθεια ν’αλλάξει η διακόσμηση της πλατείας.
  • Κάτι που δεν ξέρουν πολλοί είναι ότι στην Άνω Κυψέλη μεγάλωσε και πήγε σχολείο η Άννα Βίσση. Και μάλιστα στο σχολείο όπου πήγαινα κι εγώ, το 30ό Γυμνάσιο-Λύκειο Αθηνών. Επίσης, το κομμάτι των Keep Shelly In Athens, «Cremona Memories», πήρε το όνομά του από ένα πολύ καλό ζαχαροπλαστείο της Κυψέλης με το όνομα «Cremona» - πέρα από το γεγονός, βέβαια, ότι όλη η μπάντα έχει πάρει το όνομά της από την περιοχή που μεγάλωσαν τα μέλη της.
  • Όταν ήμουν 16 ετών περίπου, ένα χειμωνιάτικο απόγευμα γύριζα στο σπίτι μου μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να προλάβω ανοιχτό το δισκάδικο της γειτονιάς μου. Από το πουθενά ένιωσα κάποιον να με αρπάζει και να με σπρώχνει στην είσοδο ενός πάρκινγκ. Ήταν δυο άτομα, ένας εκ τωνοποίων κρατούσε πιστόλι (πρέπει να ήταν ψεύτικο, αλλά το ρισκάρεις;). Μου ζήτησαν χρήματα και κινητό. Έδωσα τα χρήματά μου, αλλά ευτυχώς όχι αυτά που θα πήγαιναν στα CD, που βρίσκονταν σε «κρυφό» σημείο, αλλά τις λίγες χιλιάδες που είχα στο πορτοφόλι. Η μαγκιά τους ήταν ότι όταν τους έδωσα το κινητό μου, αυτοί έβγαλαν και μου έδωσαν την κάρτα SIM.