• Το Κουκάκι το λάτρευα πάντα. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά,αλλά πάντα με τράβαγαν η Αθήνα και το Κέντρο. Nομίζω ότι το Κουκάκι είναι ο τέλειος συνδυασμός κέντρου και γειτονιάς. Καθόλου «δήθεν», καθόλου υποβαθμισμένο, πολύ βολικό για όσους θέλουν να κινούνται με ποδήλατο ή περπατώντας, ή μ’ ένα από τα καλύτερα συγκοινωνιακά δίκτυα της Αθήνας.
  • Το δάσος του Φιλοπάππου είναι ό,τι καλύτερο για να ξεκουράσει κανείς το μυαλό του. Τόσο εγώ όσο και ο σκύλος μου το συνιστούμε ανεπιφύλακτα. Πολλοί σκύλοι και οι συνοδοί τους, λίγα παιδιά, λίγα ζευγάρια, λίγοι «αθλητές», ελάχιστοι γραφικοί «μπανιστηρτζήδες» και αρκετοί μοναχικοί ηλικιωμένοι -μια ωραία κοινωνία στο δάσος. Η θέα από ψηλά είναι φανταστική.
  • Το αγαπημένο μου στέκι είναι το Κουκί café-bar στον πεζόδρομο της Ολυμπίου. Πολύ φιλικό, πραγματικό στέκι, όπου μπορείς να περάσεις όλη τη μέρα και με πολύ καλή μουσική. Το σινεμά Mikrokosmos στη Συγγρού είναι ένας αληθινά cult κινηματογράφος, γνωστός σε όλους τους λάτρεις του εναλλακτικού σινεμά. Επί της Βεΐκου μου αρέσει ένα μαγαζί με αντίκες, όπου μπορείς να βρεις φανταστικά ρετρό αντικείμενα, αν είσαι τυχερός. Επίσης, στη γωνία Ζίννη και Ζαχαρίτσα ο φούρνος της γειτονιάς έχει και πιάνο και μπορεί να τύχει να ψωνίσεις... υπό τις μελωδίες του. Στον πεζόδρομο της Δράκου -που τα τελευταία χρόνια «χαλάει» κάπως- η μπιραρία Βύνη έχει σούπερ μπίρες και καλή κουζίνα. Και, βέβαια, υπάρχει και το sports bar, για όσους θέλουν να έχουν και μια αίσθηση βρετανικής παμπ και καλοκαιρινών διακοπών στο Φαληράκι. Το απόλυτο cult στέκι του Κουκακίου για πολύ μεθυσμένες late night καταστάσεις παραμένει το «μυστικό» μπαρ της Βέφας.
  • Αν θες να μάθεις οτιδήποτε για τον κινηματογράφο, τον Πανιώνιο και το Κουκάκι, πρέπει να ρωτήσεις τον Ανδρέα, τον ιδιοκτήτη και ψυχή του σινεμά Mikrokosmos. Και, ειλικρινά, αν αρχίσεις να πίνεις στο φουαγέ του σινεμά μαζί του, δεν θα θες να φύγεις.
  • Μου αρέσει ένα γκράφιτι επί της οδού Ανδρούτσου, σ’ έναν βρόμικο τοίχο κάποιας μονάδας του ΟΤΕ, που λέει: «Σε ό,τι κάνεις να έχεις ένα κράτημα. Μια απαλότητα». Μόλις το είδα σκέφτηκα ότι όποιος το έγραψε μάλλον μας κάνει πλάκα ή απλώς το έχει χάσει. Μετά βρήκα μια γερή δόση ειρωνείας. Σκέψου, κακογραμμένο γκράφιτι μ’ ένα τόσο «θηλυκό», Morrissey-ικό κι ευγενές μήνυμα. Έχω καταλήξει ότι είναι μια πολύ καλή υπενθύμιση για «χαλάρωση» προς όποιον περνάει από εκεί..
  • Εκτός από τις πολύ όμορφες νεοκλασικές και art deco μονοκατοικίες γύρω από τον λόφο του Φιλοπάππου και πάνω στον πεζόδρομο της Δράκου, το ενδιαφέρον μού έχει τραβήξει το κτίριο που στεγάζει το γυμναστήριο του ΟΝΑ του Δήμου Αθηναίων. Το κτίριο έχει μια τεράστια επιγραφή στην πρόσοψη που γράφει «ΜΗΤΣΙ», η οποία δεν ξέρω τι μπορεί να σημαίνει, και είναι αρκετά διαφορετικό από τα υπόλοιπα κτίρια, αφού ούτε πολυκατοικία είναι, ούτε αποθήκη. Να κάτι που πρέπει να μάθω για τη γειτονιά.