Μία οργάνωση στο Ουέλινγκτον ανακάλυψε μία πρωτοποριακή ιδέα για να αντιμετωπίσει την κοινωνική απομόνωση των προσφύγων: Το ποδήλατο!

 

Λόγω περιορισμένης γνώσης της γλώσσας και απομάκρυνσης από το οικείο περιβάλλον της πατρίδας, οι γυναίκες που φτάνουν στη Νέα Ζηλανδία συχνά οδηγούνται στην κοινωνική απομόνωση. Μία ΜΚΟ αποφάσισε να αξιοποιήσει το ποδήλατο ως «όχημα» ένταξης των γυναικών στην τοπική κοινωνία.


«Ξεκίνησε από ένα γκαράζ. Μερικοί φίλοι σκέφτηκαν να μαζέψουν λίγα ποδήλατα και να τα δώσουν σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Πολύ γρήγορα εξελίχθηκε σε κάτι πολύ μεγαλύτερο. Αρχίσαμε να τα δίνουμε στις προσφυγικές κοινότητες. Ήταν οι μπαμπάδες και τα παιδιά που τα ζητούσαν περισσότερο. Οι μαμάδες απλώς έστεκαν. Τότε συνειδητοποιήσαμε πως δεν ήξεραν ισορροπία.», αναφέρει η Tessa Coppard, συντονίστρια του εγχειρήματος της Rebicycle, εξηγώντας πως «το ποδήλατο για μία γυναίκα σημαίνει πως έχει ένα ανεξάρτητο μέσο μεταφοράς».


Τα μαθήματα ποδηλάτου δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη χαρά της εκμάθησης κάτι νέου. Είναι κυρίως ένα πρακτικό μέσο που προσφέρει στις γυναίκες την ελευθερία, αντί να παραμένουν εγκλωβισμένες στις κοινότητές τους, να πηγαίνουν στις δουλειές τους, στα μαθήματά τους, στα ραντεβού τους, να κυκλοφορούν, να αυτονομούνται, να κοινωνικοποιούνται.