Tέτοιες μέρες, καταλαβαίνω ξανά γιατί είναι τόσο ωραία η καλτίλα, ο σουρεαλισμός, η παιγνιώδης εκδοχή της ποίησης. Απλώς η πραγματικότητα δεν χωνεύεται σε μεγάλες δόσεις. Το ανθρώπινο στομάχι δεν αντέχει τόση βιαιότητα, περίπου όπως το σοβαρό μυαλό δεν χωράει τόσο ουρανό. Ολες σχεδόν οι υπεκφυγές του γούστου, είναι ένα είδος ηρωϊκής έξοδου. Γι' αυτό αγαπώ και πλαγίως σέβομαι τη σκαρταδούρα. Τη βρισκω πολύ ανθρώπινη. Και την καταλαβαίνω.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Καρκίνος παχέος εντέρου πριν τα 50: Πέντε καθημερινές συνήθειες που αυξάνουν τον κίνδυνο
Η πρώτη Barbie με αυτισμό έρχεται από τη Mattel
Νέος Κόσμος: Κατέρρευσε μπαλκόνι επάνω σε αυτοκίνητα
Εικόνες από την ολόλευκη Πάρνηθα και τα πρώτα χιόνια της χρονιάς
Σέρρες: Εισαγγελική έρευνα για τον θανάσιμο ξυλοδαρμό του 17χρονου
σχόλια