Tέτοιες μέρες, καταλαβαίνω ξανά γιατί είναι τόσο ωραία η καλτίλα, ο σουρεαλισμός, η παιγνιώδης εκδοχή της ποίησης. Απλώς η πραγματικότητα δεν χωνεύεται σε μεγάλες δόσεις. Το ανθρώπινο στομάχι δεν αντέχει τόση βιαιότητα, περίπου όπως το σοβαρό μυαλό δεν χωράει τόσο ουρανό. Ολες σχεδόν οι υπεκφυγές του γούστου, είναι ένα είδος ηρωϊκής έξοδου. Γι' αυτό αγαπώ και πλαγίως σέβομαι τη σκαρταδούρα. Τη βρισκω πολύ ανθρώπινη. Και την καταλαβαίνω.
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ
Χίος: Πώς συνέβη η τραγωδία με τους τουλάχιστον 15 νεκρούς μετανάστες
«Χωρίς το Χαμόγελο του Παιδιού, ίσως να μην υπήρχα σήμερα»
Χίος: Η ανακοίνωση του Λιμενικού για την τραγωδία με 15 νεκρούς μετανάστες
«Την επόμενη μέρα ήμουν ακόμα μαύρη» - Η Χάλι Μπέρι δήλωσε ότι το Όσκαρ δεν άλλαξε την καριέρα της
Τροχαίο με νεκρούς οπαδούς ΠΑΟΚ στη Ρουμανία: Επιστρέφει στην Ελλάδα ο τρίτος τραυματίας
σχόλια