Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950

Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
0
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Frantisek Drtikol, 1928

Είναι μια φωτογραφία η αναπαραγωγή της πραγματικότητας, ή απλώς μια εφήμερη εικόνα; 175 χρόνια από την εφεύρεση της φωτογραφίας το Kunstmuseum του Wolfsburg επιχειρεί να ανταποκριθεί σε αυτό το ερώτημα με μια ολοκληρωμένη έρευνα για την πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950.

Η έκθεση RealSurreal παρουσιάζει περίπου 200 αριστουργήματα από την περίφημη Siegert Collection στο Μόναχο. Η συλλογή αυτή, που δεν έχει ποτέ εκτεθεί στο σύνολό της και περιέχει  φωτογραφίες από το Neues Sehen (New Vision) κίνημα, που καλύπτει, από τη Νέα Αντικειμενικότητα έως τον Σουρεαλισμό στη Γερμανία, τη Γαλλία, και την Τσεχοσλοβακία.

Η αντίληψη για την οπτική ακρίβεια της φωτογραφίας είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η τέχνη. Ήδη από τον δέκατο ένατο αιώνα, υπήρχαν επιχειρήματα ως προς το εάν ή όχι η φωτογραφία - με τη μηχανική ικανότητά της να καταγράφει «πραγματικότητα» - ήταν καταλληλότερη για να απεικονίσει τη ζωή πιο σφαιρικά και με ειλικρίνεια από άλλες εικαστικές τέχνες της περιόδου. 

Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Christian P. Schmieder, Μόναχο
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Albert Renger-Patzsch, Αυτοπροσωπογραφία, 1926-1927
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Grete Stern, The Eternal Eye, 1950
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Man Ray, Electricity, 1931.
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Brassaï, Occasional Magic (Sprouting Potato), 1931
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Herbert Bayer, Lonely Metropolitan, 1932/1969
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Herbert Bayer, Self-Portrait, 1932
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Genia Rubin, Lisa Fonssagives. Gown: Alix (Madame Grès), 1937
Η πρωτοπορία της φωτογραφίας ανάμεσα στο 1920 και το 1950 Facebook Twitter
Atelier Manassé, My Little Bird, around 1928
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Εικαστικά / Κατερίνα Γρέγου: «Σε ένα κρατικό μουσείο δεν μιλάς με γλώσσα αφ' υψηλού»

Λίγο μετά την ανανέωση της θητείας της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του ΕΜΣΤ μιλά για το όραμά της για ένα μουσείο ανοιχτό στην κοινωνία, με διεθνή προσανατολισμό και λόγο που θα παραμένει προσιτός, μακριά από ελιτισμούς.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής / «Μια διεθνής γιορτή του πηλού στη Ρόδο»

Τελετουργία, χρηστικότητα, εικαστική έκφραση ή μαζική παραγωγή: η κεραμική εμφανίζεται στη 2η Μπιενάλε Σύγχρονης Κεραμικής, σε όλες τις εκφάνσεις της, αντανακλώντας τις αντιφάσεις και τη γοητεία ενός νησιού με σύνθετη ταυτότητα.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανέναν να του ακυρώσει την Άνοιξη

Απώλειες / Ντέιβιντ Χόκνεϊ (1937-2026): Ο άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ κανένα να του ακυρώσει την Άνοιξη

Ήλιος, πισίνες, queer έρωτας, Polaroid και iPad. Ο τελευταίος μεγάλος Βρετανός μοντερνιστής έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του μια επαναστατική φιλοσοφία: ότι η χαρά είναι η πιο σοβαρή πράξη αντίστασης στη θνητότητα.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Εικαστικά / Αυτόν τον Ιούνιο, οι εκθέσεις στην Αθήνα αξίζουν φουλ

Από την αρχαιότητα της Aleksandra Waliszewska και το Λος Άντζελες του Urs Fischer μέχρι τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό του Θεόδωρου Στάμου και την αγωνία για την κλιματική κρίση στο Εθνικό Αστεροσκοπείο, αυτόν τον μήνα θα έχουμε πολλές αξιόλογες εκθέσεις στην πόλη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Εικαστικά / Η «Αυστραλία» του The Boy δεν είναι απλώς μια χώρα

Στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, ένα ensemble δημιουργών με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη επικεφαλής, εμπνέεται από τη χώρα των Αντιπόδων, και με μουσική, αφιέρωμα στον αυστραλιανό κινηματογράφο, νέες ταινίες και installations μάς δείχνει πως αυτή δεν βρίσκεται τελικά τόσο μακριά μας.
ΝΙΚΗΤΑΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ
Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Εικαστικά / Η απίστευτη ζωή της Ταπισερί της Μπαγιέ

Το μνημειώδες κέντημα που αφηγήθηκε τη Νορμανδική Κατάκτηση του 1066 θα εκτεθεί για πρώτη φορά στη Βρετανία, στο Bρετανικό Μουσείο. Σχεδόν χίλια χρόνια μετά τη δημιουργία της, επιστρέφει ως έκθεση-γεγονός και ως εικόνα μιας Ιστορίας που δεν σταμάτησε ποτέ να μας αφορά.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Εικαστικά / Στον γεμάτο μυστήρια και θαύματα κόσμο της Aleksandra Waliszewska

Δεκάξι έργα της Πολωνής ζωγράφου συνομιλούν με έργα της συλλογής του Μουσείου Μπενάκη, προκαλώντας μας να δούμε αντικείμενα από τη Νεολιθική Ελλάδα, την κλασική αρχαιότητα, τον κόσμο του Βυζαντίου και τη σύγχρονη ελληνική εποχή με άλλα μάτια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής πιστεύει πως η κεραμική είναι «ριγμένη»

Λουκία Θωμοπούλου / Η κεραμική είναι τέχνη. Δικαίως έχει τη μπιενάλε της― στη Ρόδο.

Η ιδρύτρια της Μπιενάλε Κεραμικής Λουκία Θωμοπούλου, λίγο πριν από τη δεύτερη διοργάνωση στη Ρόδο, υπερασπίζεται μια τέχνη που έχει ιστορία αιώνων και πρέπει να πάψει να είναι ριγμένη ως προς τις άλλες τέχνες.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
H γκαλερί Rodeo αλλάζει όνομα και ανακαινίζεται

Εικαστικά / Το όνομα, ο χώρος, ακόμα και η είσοδος: Όλα αλλάζουν στην γκαλερί Rodeo

Ένας από τους σημαντικότερους χώρους τέχνης στην Αθήνα κλείνει είκοσι χρόνια λειτουργίας και με τη βοήθεια του εικαστικού Μίχαελ Κλάιν κάνει ριζικές αλλαγές. Πάμε για τα επόμενα είκοσι.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Άννα Καφέτση: η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ πριν ακόμη υπάρξει

Απώλειες / Άννα Καφέτση: Η γυναίκα που πίστεψε στο ΕΜΣΤ προτού ακόμη υπάρξει

Η πρώτη διευθύντρια του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης δεν υπήρξε απλώς το πρόσωπο που το διοίκησε στα πιο δύσκολα χρόνια του. Υπήρξε η γυναίκα που επέμεινε να υπάρξει στην Αθήνα ένας δημόσιος χώρος για τη σύγχρονη τέχνη όχι ως βιτρίνα κύρους αλλά ως ζωντανή εμπειρία, ως σχολείο βλέμματος, ως ένας κήπος που έπρεπε κάποτε να ανθίσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ