Να τα πάρουμε;

Όσοι έχουν κάποιες οικονομίες σε ντόπιες τράπεζες ήδη έχουν ζωστεί από τα φίδια. Τι να κάνουν; Να τα αφήσουν εκεί που βρίσκονται και ό,τι ήθελε προκύψει; Να τα πάνε στην Εθνική Τράπεζα -την τίμια μάνα- ή στο Παρακαταθηκών και Δανείων; Να τα βάλουν σε θυρίδα; Να τα κουβαλήσουν σπίτι τους τελικά; Καθώς πληροφορούνται ότι τα δισ. έκαναν φτερά προς άλλες πιο εγγυημένες πατρίδες, νιώθουν έκθετοι και υποψήφιοι μπατίρηδες. Μάλιστα, όταν η Μέρκελ βγαίνει και δηλώνει: αν η Ελλάδα είχε κηρύξει «στάση πληρωμών», θα βλέπαμε το ζήτημα της πτωχεύσεως διαφορετικά, δεδομένου ότι παρόμοιο ζήτημα δεν υπάρχει, νομίζουμε ότι... Άρα; Χειρότερη αποσταθεροποίηση του δημόσιου φρονήματος δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Η μεσαία τάξη που χρόνια τώρα έχει υποκαταστήσει τη θρησκευτική πίστη με την τραπεζική κατάθεση αίφνης αναγκάζεται να μπει στα βαθιά νερά και να παρακολουθήσει τις σκοτεινές και ύποπτες ροές και διαρροές του χρήματος. Το γλυκό παραμύθι ότι σε κάθε περίπτωση το κράτος εγγυάται πενήντα ή εκατό χιλιάδες ευρώ αρχίζει να γίνεται εφιάλτης· η πιο πρόσφατη παρηγοριά λέει πως ό,τι και να γίνει, θα μπορούμε να παίρνουμε ένα μικρό ποσό έναντι από τα κατατεθειμένα...