Η επιστροφή του Μάρτιν Μακντόνα πίσω από τις κάμερες μετά τα Πνεύματα του Ινισέριν διαθέτει τρία ασυναγώνιστα ατού: το καταπληκτικό location του Ράπα Νούι –ιστορικά, είναι μόλις η δεύτερη ταινία που γυρίστηκε στο Νησί του Πάσχα–, την ερμηνεία του Τζον Μάλκοβιτς, κορυφαία σε μια καριέρα που αριθμεί πολλές αξέχαστες στιγμές καθώς και δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, και ένα μελαγχολικά αστείο σενάριο, που υποστηρίζεται από τη συνήθη σκηνοθετική ευελιξία του Ιρλανδού δημιουργού. Το Wild Horse Nine είναι το πορτρέτο ενός βετεράνου της CIA στη Χιλή του Αλιέντε, λίγους μήνες πριν από το μοιραίο πραξικόπημα. Ο Κρις είναι πράκτορας και εκτελεστής και φαίνεται έτοιμος να παραδώσει πνεύμα και σώμα έπειτα από μια καριέρα με μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσα σε αυτές και τα γεγονότα του ’63 στο Ντένβερ, αλλά και κάποιες αστοχίες, όπως ο Κόλπος των Χοίρων! Στα πρόθυρα φυσικής και διανοητικής κατάρρευσης, σώζεται από τα δυνατά αντανακλαστικά του αλλά θέτει σε κίνδυνο την υπηρεσία, και ο μοναδικός του φίλος και συνάδελφος, ο Λι, ναι μεν τον προσέχει, αλλά από την άλλη δίνει ραπόρτο στα κεντρικά και τον νευρικό MJ (Στιβ Μπουσέμι) για το ταξίδι αναψυχής και αποχαιρετισμού που κάνουν οι δυο τους. Ο Μακντόνα δεν κινηματογραφεί το Ράπα Νούι απόκοσμα και καρτποσταλικά, προτιμώντας να το ταιριάξει στη ματιά του Κρις, σε ανθρώπινες διαστάσεις, σαν έναν ξεχωριστό τόπο που επισκέπτεται ένας παράξενος Αμερικανός στα ’70s που δεν τον νοιάζει η ιστορικότητά του, έχει απλώς την περιέργεια να δει από κοντά πόσο τεράστια είναι τα κεφάλια των αιώνιων αγαλμάτων, ενώ κάποια στιγμή θυμάται πως θα προτιμούσε να κάνει βόλτες με μια γόνδολα στη Βενετία. Η κατάσταση εκεί εφαρμόζει ιδανικά στον παραλογισμό που τόσο αγαπά ο Μακντόνα: ο Κρις, που υποτίθεται πως ετοιμάζει απομνημονεύματα ικανά να κάψουν τις μυστικές υπηρεσίες και ενδεχομένως έχει ακόμη στην κατοχή του αντικείμενα που σχετίζονται με τη δολοφονία του Κένεντι, ίσως και τη διαβόητη καραμπίνα, είναι αποσυντονισμένη ωρολογιακή βόμβα, ενώ ο Λι, που τον βλέπει όχι απλώς ως μέντορα αλλά σαν πατέρα, αν και δεν ξεχνά ποιόν οργανισμό υπηρετεί (και σε ποια χρονική συγκυρία…), συνήθως τον κοιτάζει με ανοιχτό το στόμα, τη μια με λύπηση και την άλλη με εκνευρισμό – είναι τρομερός, για μια ακόμη φορά, ο Σαμ Ρόκγουελ.

 

Η ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα που πλάθει ο Μάλκοβιτς μαζί με τον Μακντόνα είναι πως ένας κατ’ επάγγελμα ψεύτης, θέσει ανήθικος και αδίστακτος, δεν έχει πλέον τίποτε να χάσει στο λυκόφως μιας άχαρης ζωής και εκστομίζει εξωφρενικές αλήθειες για τη δουλειά του και τον ρόλο της υπηρεσίας του, που ακόμη και οι αριστερές κοπέλες που συναντά στο αεροδρόμιο του Σαντιάγο δυσκολεύονται να πιστέψουν, ή να διακρίνουν την πρόθεση του δόλου και τα ψήγματα ειλικρίνειας πίσω από αυτές. Ελαφριά ελεγεία, δράμα και κωμωδία με αξεδιάλυτες ραφές και ρυθμική μαεστρία, σαν τραγούδι αποχαιρετισμού με τις μεγαλόκαρδες στιγμές να τρώνε ξύλο από ποταπές λεπτομέρειες, το Wild Horse Nine συμπυκνώνει όλο το σινεμά αλλά και τα υπολογίσιμα θεατρικά του Μακντόνα, και κυρίως τους λυπητερούς, εξομολογητικούς ανδρικούς δεσμούς σε οριακές καταστάσεις, θυμίζοντας την Μπριζ, τις Πινακίδες, το ντουέτο του Ινισέριν και τους Ψυχοπαθείς, αν και εδώ ο X factor είναι ο μέγας Τζον Μάλκοβιτς. Ιδιοσυγκρασιακός ανάμεσα σε ισάξιους καρατερίστες, ο λάτρης του ρίσκου, που δεν φοβήθηκε ακόμη και να πουσάρει την αξιοπρέπεια σε όρια αμηχανίας, βάζει όλα τα κομμάτια στη σωστή τους θέση σε έναν ρόλο υψίστης μελαγχολίας και αβίαστης πλάκας – σαν να ζυμώνει τη χολή με ζάχαρη. Ο Κρις είναι ρόλος ζωής, ο Μακντόνα τον έγραψε έτσι ώστε να δυναμιτίζει συνεχώς την προκαθορισμένη ισόβια αποστολή του πράκτορα, και ο Μάλκοβιτς τον κέντησε με ποιητικότητα, γνωρίζοντας πως οφείλει να ξεκουρδίσει τον ρόλο και να αδειάσει την ψυχή του για να θυμηθεί ποιος πραγματικά είναι. Αδιανόητα καλός – και ο συναγωνισμός στο επερχόμενο Όσκαρ πρώτου ρόλου θα είναι συναρπαστικά σφοδρός!