Η Έμιλι Μπλαντ έχει περάσει τα τελευταία χρόνια από μερικές από τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας της, από το Oppenheimer και το The Smashing Machine μέχρι την επιτυχία του The Devil Wears Prada 2. Όμως, όπως λέει η ίδια, λίγα πράγματα συγκρίνονται με το να σε καλεί ο Στίβεν Σπίλμπεργκ για μια ταινία που δεν ξέρεις σχεδόν τίποτα γι’ αυτήν.
Σε συνέντευξή της στους New York Times, η Μπλαντ μίλησε για το Disclosure Day, τη νέα ταινία του Σπίλμπεργκ που προβάλλεται ήδη στις αίθουσες, περιγράφοντας την πρώτη της συνάντηση με τον σκηνοθέτη ως μια εμπειρία σχεδόν εξωπραγματική.
«Θυμάμαι να έχω τραυματιστεί εντελώς από τα Σαγόνια του Καρχαρία και να έχω ενθουσιαστεί με τον Ιντιάνα Τζόουνς», είπε. «Οπότε είναι πολύ σουρεαλιστικό να θέλει να σε συναντήσει και να δουλέψει μαζί σου».
Στο Disclosure Day, η Μπλαντ υποδύεται τη Μάργκαρετ, μια μετεωρολόγο στο Κάνσας Σίτι, η οποία στη διάρκεια μιας ζωντανής πρόγνωσης καιρού μοιάζει να καταλαμβάνεται από κάτι ανεξήγητο. Η εκπομπή της διακόπτεται από παράξενους, σχεδόν εξωγήινους ήχους, και σύντομα η ίδια βρίσκεται στο κέντρο μιας μυστικής κυβερνητικής έρευνας που θα μπορούσε να αποδείξει την ύπαρξη εξωγήινης ζωής στη Γη.
Η ηθοποιός είπε ότι όταν ο Σπίλμπεργκ την κάλεσε στην πρώτη συνάντηση, ούτε η ίδια ούτε ο ατζέντης της γνώριζαν τι ακριβώς ήταν η ταινία. «Ήταν πολύ, πολύ μυστικό, και μου αρέσει κάπως όταν ούτε ο ατζέντης σου δεν ξέρει ποια είναι η ταινία», είπε.
Όταν ο Σπίλμπεργκ άρχισε να της περιγράφει την ιστορία, η Μπλαντ κατάλαβε ότι της πρότεινε κάτι κοντά στο E.T. και στο Close Encounters of the Third Kind, δηλαδή στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας με τις οποίες ο ίδιος είχε μετατρέψει το παιδικό βλέμμα προς τον ουρανό σε κινηματογραφικό μύθο.
«Πέρασα όλη τη συνάντηση λέγοντας “ναι, μάλιστα”, προσπαθώντας να δείχνω εντελώς ψύχραιμη, ενώ μέσα μου ήμουν το αντίθετο», είπε.
Η Μπλαντ μίλησε και για τη διαφορά ανάμεσα στον Σπίλμπεργκ και τον Κρίστοφερ Νόλαν, με τον οποίο συνεργάστηκε στο Oppenheimer. Όπως είπε, και οι δύο έχουν την ικανότητα να χειρίζονται τεράστιους, σχεδόν μυθικούς κόσμους, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Ο Νόλαν, κατά τη γνώμη της, έχει μια πιο βρετανική, κοφτή και ακριβή επικοινωνία, ενώ ο Σπίλμπεργκ δείχνει πιο άμεσα το συναίσθημά του.
Η ηθοποιός περιέγραψε και τον τρόπο με τον οποίο ο Σπίλμπεργκ δουλεύει στο γύρισμα, αφήνοντας χώρο στον ηθοποιό να κινηθεί και ύστερα χτίζοντας τη σκηνή γύρω από αυτό που βλέπει. Για την πρώτη σκηνή της ταινίας, όπου η Μάργκαρετ κινείται ασταμάτητα μέσα στο σπίτι, ο Σπίλμπεργκ της είπε απλώς να το «νιώσει», πριν αποφασίσει πώς θα τη σκηνοθετήσει.
Στη συνέντευξη, η Μπλαντ αναφέρθηκε επίσης στην επιτυχία του The Devil Wears Prada 2 και στο γεγονός ότι το κοινό μοιάζει να ξαναβλέπει την έξοδο στο σινεμά ως γεγονός. «Είναι υπέροχο που ο κόσμος κάνει ξανά γεγονός την έξοδο στο σινεμά», είπε, σχολιάζοντας τις πρόσφατες εμπορικές επιτυχίες στις αίθουσες.
Για την ίδια, πάντως, το Disclosure Day φαίνεται να ανήκει σε μια πιο προσωπική κατηγορία: όχι απλώς ακόμη μία μεγάλη χολιγουντιανή ταινία, αλλά η στιγμή που ένα παιδί που μεγάλωσε με τις ταινίες του Σπίλμπεργκ βρίσκεται ξαφνικά μέσα σε μία από αυτές.
Με στοιχεία από New York Times
