Οδοντιατρείο στη Θεσσαλονίκη βρήκε τον τρόπο για να αισθάνονται καλύτερα οι ασθενείς, με τη βοήθεια ενός σκύλου.
Η ιστορία της Άριελ ανοίγει ξανά τη συζήτηση γύρω από τον θεραπευτικό ρόλο των ζώων και τη στήριξη που μπορούν να προσφέρουν στον άνθρωπο, σε περιόδους έντονου στρες, όπως η αντιμετώπιση μιας ασθένειας.
«Όταν ήταν 5 μηνών η Άριελ, την είχε βρει ο σύζυγός μου, πριν περίπου 10-11 χρόνια και τη μάζεψε. Ήταν εγκαταλελειμμένη έξω από το αμαξοστάσιο του ΟΑΣΘ στη Σταυρούπολη και την πήρε και αποφασίσαμε να την κρατήσουμε. Είχαμε μικρά και τα παιδιά τότε και ήταν δύσκολο επειδή είχαμε και άλλα ζώα να αφοσιωθώ, όπως έπρεπε», είπε στην ΕΡΤ η οδοντίατρος που έχει μαζί της την Άριελ.
Στη συνέχεια, η Ζωή Μποζαγλυκίδου εξήγησε: «Πριν τρία χρόνια ξεκινώντας το μεταπτυχιακό μου στη νοσοκομειακή οδοντιατρική του ΑΠΘ, συνειδητοποίησα ότι μπορούμε να κάνουμε αυτό που έβλεπα στο εξωτερικό με τους σκύλους θεραπευτικής διαμεσολάβησης στα οδοντιατρεία».
Η Άριελ έμαθε να πλησιάζει τον ασθενή, να τον μυρίζει και να ξαπλώνει στα πόδια του. Πρόκειται για πιστοποιημένο σκύλο, που φέρει τις απαραίτητες σημάνσεις.
«Παίζει ρόλο ότι είναι κανίς και δεν αφήνει τρίχα, καθώς στο χώρο του οδοντιατρείου έχουμε υψηλά επίπεδα αντισηψίας. Είναι επίσης ο πρώτος σκύλος που μπήκε σε πανεπιστήμιο, σε σχολή υγείας. Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι που τα φοβούνται, ενώ το πρωτόκολλο είναι ότι ο σκύλος δε δουλεύει κάθε μέρα. Είναι δύο φορές την εβδομάδα, οπότε ξέρουν συγκεκριμένοι άνθρωποι και έρχονται αυτές τις μέρες. Αν κάποιος δε θέλει, ο σκύλος αποσύρεται, έτσι κι αλλιώς πρέπει να αποσυμπιέζεται και βγαίνει στον επόμενο ασθενή που τη θέλει, για να ακολουθηθεί σωστά το πρωτόκολλο», πρόσθεσε η οδοντίατρος.
