Just as you take my hand

Just as you write my number down

Just as the drinks arrive

Just as they play your favourite song

As your bad day disappears

No longer wound up like a spring

Before you've had too much

Come back in focus again*

 

Η εικονική πάλη (wrestling) οργανώνει τη σωματική σύγκρουση ως θέαμα. Παρότι παρουσιάζεται ως παιχνίδι ή ψυχαγωγία, βασίζεται σε πραγματική σωματική καταπόνηση, αυστηρή διαστρωμάτωση δύναμης και σκηνοθετημένες πράξεις κυριαρχίας και υποταγής. Η βία δεν εξαφανίζεται· πλαισιώνεται, εγκρίνεται και αφομοιώνεται μέσω της ρυθμιστικότητας και της επανάληψης.

 

The walls are bending shape

They got a Cheshire cat grin

All blurring into one

This place is on a mission

Before the night owl

Before the animal noises

Closed circuit cameras

Before you comatose

 

Η εικονική πάλη εντάσσεται σε μια ευρύτερη οικονομία κατανάλωσης εμπειριών. Η «πάλη» συσκευάζεται, προωθείται και διακινείται ως περιεχόμενο, ενώ τα σώματα μετατρέπονται σε εμπορεύματα μέσα σε μια οικονομία της προσοχής. Ο θεατής καταναλώνει εικόνες, σώματα και συναισθήματα, χωρίς να απαιτείται διάρκεια ή ευθύνη. Ο θεατής κοιτάει, χωρίς απαραίτητα να βλέπει, ενώ παράλληλα γίνεται αντικείμενο παρατήρησης σε ένα πεδίο πάλης. Η εμπειρία είναι σχεδιασμένη να επαναλαμβάνεται.

 

Before you run away from me

Before you're lost between the notes

The beat goes 'round and 'round

The beat goes 'round and 'round

I never really got there

I just pretended that I had

Words are blunt instruments

Words are sawn off shotguns*

 

Η προσομοίωση του αγώνα παρουσιάζει δομικές ομοιότητες με πρακτικές που αφορούν τα ζώα, πεδίο όπου ο έλεγχος και η παρατήρηση θεωρούνται κανονικοποιημένα. Και στις δύο περιπτώσεις, τα σώματα υπόκεινται σε πειθαρχία ώστε να αποδίδουν σύμφωνα με προκαθορισμένες προσδοκίες του εκάστοτε κοινού. Η διάκριση τους —συχνά, αλλά όχι απαραίτητα— βασίζεται στην έννοια της συναίνεσης.

 

Come on and let it out

Come on and let it out

Come on and let it out

Come on and let it out

 

Από την έκθεση προκύπτουν ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο που λειτουργεί η συναίνεση μέσα σε συστήματα που διαμορφώνονται από οικονομικές πιέσεις, πολιτισμικούς κανόνες και ανάγκη για θέαμα. Τόσο το σώμα του ζώου όσο και το σώμα του «παλαιστή» καθίστανται ορατά μέσω της υπακοής, της
αντοχής και της έκθεσης· μέχρι που το ένα σώμα «πέφτει». Μέχρι ποιο σημείο η προσομοίωση παραμένει ακίνδυνη;

 

Σχετικά με την εικαστικό

Η Ελένη Αρβανίτη ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι απόφοιτη BA Fine Art (Hons) του Bath Spa University στο Ηνωμένο Βασίλειο (2019–2022), εισήλθε στο τμήμα Ιστορίας της Τέχνης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (2019) και έχει ολοκληρώσει BTEC Foundation in Art & Design στο Doukas School στην Αθήνα (2018–2019). Το 2022 τιμήθηκε με το βραβείο Peter Kinley Prize στο Bath, Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ατομικές της εκθέσεις περιλαμβάνουν τις εκθέσεις Goya στην Αθήνα (2025), Marika Hybrid Space στην Αθήνα (2024), Pame Gallery στην Αθήνα (2024), 1982 Art Space στην Αθήνα (2024) και Sunday Roast Monday Mourn στη Michael Penny Gallery στο Bath, Ηνωμένο Βασίλειο (2023). Έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις όπως οι RE στο Plex Athens (2025), Inhabiting στο Amphicar Studio στην Αθήνα (2025), AOX Collective στο The Modernist Athens (2024), Hybrids στο Amphicar Studio (2024), καθώς και σε εκθέσεις στην Alibi Gallery (2023) και Soft Lights στο Amphicar Studio (2023). Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στις εκθέσεις του Arco Association (2022), Communitism στο Wisp Laboratory (2022), Putin’s War στη Michael Penny Gallery στο Bath (2022) και στο Degree Show του Locksbrook Campus του Bath Spa University (2022). Το έργο της έχει παρουσιαστεί στα Marie Claire Greece («Η Eleni Arvaniti εξερευνά τα πρωτογενή υπόγεια ρεύματα της ανθρώπινης φύσης», Ιανούαριος 2025), Artviews («Eleni Arvaniti: Με ενδιαφέρει να αφήνω ένα ερωτηματικό και μια καλλιεργημένη αβεβαιότητα», Φεβρουαριος 2025) και στο Gala Magazine, ενότητα Art Deco (Νοέμβριος 2025). Στο μεγαλύτερο μέρος της δουλείας της διαφαίνεται το ενδιαφέρον της για τη βία, το μπλέξιμο των κορμιών —και το συνακόλουθο ερωτισμό που αυτό φέρει—, καθώς και την υποτακτική σχέση των ζώων απέναντι στον άνθρωπο. Αφορμή για την έκθεση Takedown (or submission) αποτέλεσε το ενδιαφέρον της εικαστικού με τους γυναικείους αγώνες ΜΜΑ, κατά τη διάρκεια των οποίων παρατήρησε την ορμή και το πάθος που βγάζει η μία γυναίκα απέναντι στην αντίπαλό της, προκειμένου να γίνει το takedown, και τελικά η μία να υποτάξει την άλλη.