Η επιμελήτρια γράφει για την έκθεση:

 

Το αλλότριο ή απλά μία αντιστραμμένη όψη της πραγματικότητας?

 

Και η «τρέλα»- το παράλογο δηλαδή -και η ρήξη-με την έννοια της σύγκρουσης προς κάτι παραδεδομένο- οροθετούν υπαρξιακά όχι μόνο τη ζωή, αλλά και την τέχνη, ως αντανάκλασή της, κατά τον Αντρέ Μαλρώ. Πρόκριμα και των δύο, ως ηθικό ζητούμενο δεν είναι, άλλωστε, μόνο η αθανασία, όσο και εάν αυτή δελεάζει. Είναι, επίσης, η μεταμόρφωση, που αναφέρεται στο εδώ και το τώρα, σαν παυσίλυπο σε μια δυστοκία, από αυτές τις πολλές που καταδυναστεύουν την καθημερινότητα.

 

Η ίδια η ζωή, άλλωστε, ως προέκταση του σύμπαντος είναι μία πάλη αντίρροπων μαγνητικών δυνάμεων, που διαρκώς παλιννωδούν. Ό έρωτας εναλλάσσεται με την οδύνη, ο ρεαλισμός με τη μαγεία, στην έλξη ενυπάρχει η άπωση, στο οικείο/πραγματικό το ανοίκειο/ονειρικό και τούμπαλιν.

 

Η κυβίστηση, δεν είναι μονο ένα παίγνιο κινησιολογικής εξάσκησης, μια ριψοκίνδυνη φιγούρα στο τσίρκο που επιφέρει την παραζάλη του vertigo. Όπως ο προϊστορικός ακροβάτης στα μινωϊκά ταυροκαθάψια στροβιλιζόταν σε μια λατρευτική έκσταση για να μετασταθεί, έτσι και ένα ανάποδο σάλτο αντιστρέφει μοιριαία, όσο και μοιραία την οπτική γωνία του ορατού κόσμου, μετασχηματίζοντας ψευδαισθητικά την εμπειρική πραγματικότητα. Όχι τυχαία, ακροβάτης ονειρευόταν να γινει ο ηδονικός Γιάννης Τσαρούχης μικρός για να σχοινοβατεί στο ιπποδρόμιο και να κρεμιέται αναποδα.

 

Σημείο εικονολογικής αναφοράς το έργο του Γερμανού Georg Baselitz, που με την ανάστροφη παράσταση των έργων του προτάσσει μια εναλλακτική θέαση του κόσμου.

 

Αφυπνίζει τη συνείδηση που ειναι πλέον ναρκωμένη- βυθισμένη στον "ωκεανό του εικονικού" κατά τον Μποντριγιάρ- αιματώνοντας τον εγκέφαλο, δονώντας εσωτερικά το υποκειμενο. Επανοηματοδοτεί την καθιερωμένη οπτική των πραγμάτων, προσαρμόζοντας τον θεατή σε ένα νέο πεδίο σκέψης. Στη δυναμική της αλλαγής. Στη διαμαρτυρία και την αντίσταση. Στην αισθητική μιας υπερπραγματικότητας. Αναλογικής, ωστόσο.

 

Τα πάνω κάτω, λοιπόν, όχι με την έννοια της ακαταστασίας, της σύγχυσης ή της απλής επίδειξης σε διαγωνισμό rock n roll.  Αλλά με εκείνη της παραδοξότητας και της αντικανονικότητας, που ενέχουν στη σημειολογία τους την παραμυθία (*παρηγοριά) και την ανατροπή, αντίστοιχα, τις πρώτες, δηλαδή, ύλες για την ατομική και συλλογική μυθοπλασία. «Και από την ανάποδη φοριέται η φαντασία και σε όλα τα μεγέθη της» έγραψε ο Ελύτης στο Σηματολόγιο, για να υποδείξει με ένα και μόνο επίγραμμα την απερατότα, αλλά και τη διαστροφή της... Ευαγγελία Θ. Καϊράκη

 

Συμμετέχουν με αλφαβητική σειρά οι εικαστικοί: Γιάννης Libbertatto/Άντα Αναστασοπούλου / Γιάννης Αντωνακέας / Μαρία Αργυρακοπούλου / Μαρία Δουδούνη / Αρετή Κατσιγιάννη / Θεόδωρος Κερίδης / Κατερίνα Κοκκινάκη / Ευδοξία Κορομάντζου / Καλλιόπη Κουκλινού / Παναγιώτης Λεζές / Έφη Μάνου / Φωτεινή Μανουσάκη / Άγγελος Μασσάχος / Γιώτα Ντάτσικα / Ελένη Παπαγιαννοπούλου / Τζένη Πετροπούλου / Σπύρος Ρωμάνος / Νίκος Σιαλακάς / Βασιλική Σιαταρά / Τάνια Τρεπέκλή / Νίκος Τσιώτας / Άννα Μαρία Χατζηστεφάνου / Δημήτρης Χρυσαφίδης