Η Αριάδνη και ο Οδυσσέας Σπανάκης εκπροσώπησαν τη χώρα μας στο άθλημα της ιστιοπλοΐας στους 33ους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι. Τα δύο αδέλφια επέστρεψαν στην Ελλάδα με την 12η θέση στη γενική κατάταξη, ενώ αυτή ήταν η δεύτερη Ολυμπιάδα για την Αριάδνη, αλλά η πρώτη για τον Οδυσσέα που είχε την τύχη να αγωνίζεται μαζί με την αδελφή του. Η εντατική προετοιμασία τους ξεκίνησε ενάμιση χρόνο πριν, με πολλές ώρες προπόνησης εντός και εκτός του σκάφους.
Οι δυο τους, καθώς και ο προπονητής τους, Ανδρέας Παπαδόπουλος, μίλησαν στη LiFO για την εμπειρία τους στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το πώς είναι να μοιράζεσαι αυτή την εμπειρία με την οικογένειά σου αλλά και τη φετινή διοργάνωση στο Παρίσι.
— Πώς ξεκινήσατε να ασχολείστε με την ιστιοπλοΐα; Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε στο άθλημα αυτό; Και ποιες ήταν οι θυσίες που χρειάστηκε να κάνετε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας;
Αριάδνη: Ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με την κολύμβηση καθώς οι γονείς μας είχαν πάρει δίπλωμα ανοιχτής θαλάσσης. Ωστόσο, εμείς θέλαμε να δοκιμάσουμε ένα άλλο άθλημα γιατί δεν μας άρεσε τόσο η κολύμβηση, και έτσι γίναμε μέλη στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Πειραιώς. Η ιστιοπλοΐα μας κέρδισε αμέσως. Η επαφή με τη θάλασσα, το ότι ήμασταν μόνοι στο σκάφος και είχαμε τον έλεγχό του ήταν οι λόγοι που τη λατρέψαμε. Επειδή ήμασταν αρκετά παιδιά μέλη του Ομίλου κάναμε γρήγορα παρέες και συνδυάσαμε το άθλημα με κάτι το διασκεδαστικό, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες που το επέτρεπε ο καιρός.
Στη συνέχεια είδαμε πως μπορούμε να το εξελίξουμε και πήγαμε για πρωταθλητισμό. Κάναμε αρκετές ημέρες την εβδομάδα προπόνηση αλλά και τα Σαββατοκύριακα. Η ιστιοπλοΐα απαιτεί πολύ χρόνο∙ ξεκινούσαμε από το πρωί και μέχρι να μαζέψουμε και το σκάφος μάς έπαιρνε το απόγευμα. Έτσι, τα πρώτα που θυσιάσαμε ήταν οι έξοδοι και ο ελεύθερος χρόνος. Έναν χρόνο πριν τους Ολυμπιακούς, κάναμε έξι μέρες την εβδομάδα προπόνηση, ενώ το τελευταίο εξάμηνο λείπαμε συνεχώς σε αγώνες και προετοιμασία στο εξωτερικό και γυρνούσαμε Αθήνα μόλις για μία εβδομάδα τον μήνα. Όμως και οι δυο μας έχουμε πειθαρχία και στοχοπροσήλωση, οπότε ξέραμε πως αυτό έπρεπε να γίνει προκειμένου να πετύχουμε τον στόχο μας, δηλαδή να πάμε στην Ολυμπιάδα.
Ο αθλητής χρειάζεται μεγάλη ετοιμότητα και προετοιμασία σε όλες τις συνθήκες ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει. Η προσαρμοστικότητα, συναισθηματική και σωματική, είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του αθλήματος. Όμως, αυτό είναι και η μαγεία της ιστιοπλοΐας.
— Ήταν η πρώτη Ολυμπιάδα σας μαζί. Πώς ήταν η εμπειρία;
Οδυσσέας: Αυτή ήταν η δεύτερη Ολυμπιάδα της Αριάδνης και η πρώτη που πήγαμε μαζί. Το ότι τη ζήσαμε παρέα έκανε την εμπειρία μοναδική, και σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστο το γεγονός πως μοιραστήκαμε κάτι τόσο σημαντικό και μεγάλο.
— Ποια ήταν τα πρώτα σας συναισθήματα όταν μάθατε πως θα πάτε στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Οδ.: Ήταν αρκετά και «σκάσανε» όλα μαζί. Όμως, σίγουρα υπερίσχυσε η χαρά που για πρώτη φορά θα πήγαινα στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση που οι τόσες ώρες προπόνησης και ο προσωπικός χρόνος που αφιερώσαμε κατάφεραν να μας στείλουν με την ελληνική αποστολή να εκπροσωπήσουμε τη χώρα μας. Παράλληλα, ένιωσα και μία μεγάλη υποχρέωση να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό ώστε να μην απογοητεύσω κανέναν και να εκπροσωπήσω όσο καλύτερα μπορώ την Ελλάδα.
— Το ότι είστε αδέλφια και αγωνίζεστε μαζί, πιστεύετε ότι σας βοηθά σε δύσκολες στιγμές;
Αρ.: Μας βοήθησε πολύ γιατί υπήρχε αυτή η οικειότητα που έχεις με την οικογένειά σου να εκφράσεις σκέψεις και προβληματισμούς. Επίσης, οι εντάσεις που φέρνει μία τέτοια συνθήκη, «έσβηναν» γρήγορα, ακριβώς επειδή έχουμε μία πολύ καλή σχέση και ζήσαμε μαζί μία τόσο μεγάλη εμπειρία. Ωστόσο, προσπαθούμε μέσα στο σκάφος να μην φέρνουμε την προσωπική μας σχέση και να αντιμετωπίζουμε ο ένας τον άλλον με απόλυτο σεβασμό «ξεχνώντας» την οικειότητα που έχουμε ως αδέλφια. Αλλά σίγουρα τη χαρά τη νιώθεις πολύ περισσότερο όταν είσαι με έναν τόσο δικό σου άνθρωπο, ενώ παράλληλα ξεπερνάς τις λύπες πιο εύκολα. Γνωρίζουμε καλά ο ένας τον άλλον, τα «κουμπιά» μας αλλά και το πώς μπορούμε να βοηθηθούμε ψυχολογικά.
— Τι προετοιμασία χρειάστηκε να κάνετε και για πόσο καιρό;
Οδ.: Εμάς ήταν κάπως διαφορετική η προετοιμασία μας, γιατί ξεκινήσαμε λίγο μετά την περασμένη Ολυμπιάδα, όμως διακόψαμε για λίγο καιρό λόγω κάποιων θεμάτων που προέκυψαν. Η εντατική προετοιμασία μας ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2023, δηλαδή ενάμιση χρόνο πριν πάρουμε την πρόκριση για την Ολυμπιάδα του Παρισιού.
Σημαντικός συνοδοιπόρος σε αυτό το ταξίδι τους ήταν ο προπονητής τους, Ανδρέας Παπαδόπουλος. Από το 2012 συνεργάζεται με τον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Πειραιά και έχει καταφέρει να φέρει πολλές διακρίσεις στην κατηγορία 420. Ως αθλητής είχε συμμετάσχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008 και ως προπονητής συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του Τόκυο αλλά και τώρα, του Παρισιού.
— Αυτή είναι η τρίτη Ολυμπιάδα που εκπροσωπείς τη χώρα μας. Η πρώτη ήταν ως αθλητής και οι επόμενες δύο ως προπονητής. Τι ξεχωριστό είχε αυτή σε σχέση με τις άλλες δύο;
Μετά την Ολυμπιάδα του Τόκυο που έγινε εν μέσω πανδημίας, αυτή σηματοδοτεί την επιστροφή στην κανονικότητα. Ζήσαμε ξανά αυτή τη γιορτή που είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Είναι πολύ σπουδαίο γεγονός το να εκπροσωπείς τη χώρα σου και το ταξίδι που οδηγεί ως εκεί. Η πρώτη μου Ολυμπιάδα ήταν στο Πεκίνο και σίγουρα έχει μοναδική θέση στην καρδιά μου, όμως η φετινή είναι αρκετά ξεχωριστή. Μετά το Τόκυο που δεν είχαμε τελετή έναρξης, ούτε κοινό και γενικά υπήρχαν πάρα πολλοί περιορισμοί λόγω κορωνοϊου, η Ολυμπιάδα του Παρισιού μου θύμισε ξανά το πόσο μεγάλη γιορτή είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Από αυτή την εμπειρία κρατάω την προετοιμασία, τις δυσκολίες, τον πόνο, αλλά και τη διαδρομή από τη Μασσαλία όπου μέναμε μέχρι το Παρίσι, τη λαμπερή τελετή έναρξης, τη γνωριμία μας με μεγάλους αθλητές, το ταξίδι συνολικά.
— Έχεις χαρίσει πολλές διακρίσεις στη χώρα μας ως προπονητής. Πώς μπορείς να ξεχωρίσεις αν ένα παιδί έχει ταλέντο στην ιστιοπλοΐα;
Τις περισσότερες φορές είναι κάπως εύκολο. Μπορεί να είναι από μία μικρή κίνηση μέσα στο σκάφος, μέχρι ένα βλέμμα. Όμως, η κλίση που μπορεί να έχει κάποιος στο άθλημα δεν είναι το κύριο στοιχείο προκειμένου να διαπρέψει σε αυτό. Μάλιστα, μπορεί να είναι και η «κατάρα» του αθλητή το ταλέντο γιατί ίσως δεν έχει μάθει να προσπαθεί τόσο πολύ, να κοπιάζει, να πειθαρχεί. Ο πρωταθλητισμός θέλει πολλές ώρες προσπάθειας, επιμονής, υπομονής, απαιτεί θέληση, να δουλεύεις συνεχώς και καθημερινά για τον στόχο σου. Έτσι, το να έχεις μία κλίση σε αυτό, δεν μπορεί να σε κάνει πρωταθλητή.
— Πόσο απαιτητικό είναι το άθλημα; Τι ικανότητες χρειάζεται;
Η ιστιοπλοΐα είναι ένα πολυσύνθετο άθλημα. Γίνεται σε εξωτερικό χώρο με τα στοιχεία της φύσης να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Κάθε φορά η προπόνηση γίνεται σε διαφορετικό περιβάλλον καθώς καμία ημέρα δεν έχει ακριβώς τις ίδιες καιρικές συνθήκες με την προηγούμενη. Ο αθλητής πρέπει να προσαρμόζεται καθημερινά και αυτό είναι που κάνει την προπόνηση τόσο απαιτητική. Ο αθλητής χρειάζεται μεγάλη ετοιμότητα και προετοιμασία σε όλες τις συνθήκες ώστε να μπορεί να ανταπεξέλθει. Η προσαρμοστικότητα, συναισθηματική και σωματική, είναι η μεγαλύτερη δυσκολία του αθλήματος. Όμως, αυτή είναι και η μαγεία της ιστιοπλοΐας.
— Από ποια ηλικία μπορεί να ξεκινήσει ένα παιδί να ασχολείται με την ιστιοπλοΐα;
Από 6-8 χρονών είναι ιδανικό να ξεκινήσει ένα παιδί, αρκεί να γνωρίζει καλά κολύμπι.
— Η διοργάνωση των φετινών Ολυμπιακών Αγώνων σχολιάστηκε πολύ. Εσύ όμως την έζησες από κοντά, ποια είναι η γνώμη σου;
Είναι μία μεγάλη διοργάνωση, από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως. Εμείς μέναμε στη Μασσαλία, στο Ολυμπιακό Χωριό που είχε στηθεί εκεί και ήταν άψογο και πολύ καλά οργανωμένο. Όταν πηγαίναμε στο Παρίσι, είδαμε τις δυσκολίες που υπήρχαν. Πολλά λέγονται, όμως σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση με χιλιάδες κόσμου να συμμετέχει, πάντα θα υπάρχουν και τα αρνητικά. Εμείς, κρατάμε τα θετικά της διοργάνωσης που ήταν μία λαμπερή τελετή έναρξης και το πιο βασικό, η συμμετοχή του κόσμου. Τα γήπεδα ήταν γεμάτα και παντού υπήρχε ένα γιορτινό κλίμα το οποίο έφτανε μέχρι εμάς που ήμασταν εκεί για να αγωνιστούμε.
