ΕΙΧΑΜΕ ΓΙΝΕΙ ΜΕΓΑΛΑ ΑΣΤΕΡΙΑ πλέον και ήταν μια πολύ αλλόκοτη κατάσταση. Είμαι πολύ αισιόδοξο άτομο και μέσα σε όλα αυτά που συνέβαιναν εκείνη την περίοδο, πάντα, ίσως με μια έντονη δόση εγωισμού ή εγωμανίας, υπέθετα πως ό,τι κάναμε θα ήταν επιτυχημένο. Ταυτόχρονα οι πιέσεις ήταν τεράστιες και για μένα το να καπνίζω φούντα σίγουρα με απομάκρυνε από πολλές εντάσεις και με βοηθούσε να βλέπω στο βάθος του τούνελ – ή έτσι πίστευα.
Η Ντέμπι [Χάρι] γνώρισε την Τζέιν Φόντα, και ένα απόγευμα, η Τζέιν και ο Κρις Κριστόφερσον, οι οποίοι γύριζαν τότε την ταινία Rollover, ήρθαν επίσκεψη στο διαμέρισμά μας. Θυμάμαι αρχίσαμε να καπνίζουμε χόρτο και βάλαμε να δούμε το «Ταμπούρλο». Κάπνιζα πολύ εκείνο τον καιρό και φρόντιζα να έχω πάντα καλής ποιότητας φούντα. Από ποικιλίες, προτιμούσα την indica, όποτε μπορούσα να βρω. Η Τζέιν και η Ντέμπι εγκατέλειψαν μετά από τέσσερα τσιγαριλίκια περίπου, αλλά ο Κριστόφερσον συνέχισε τους μπάφους μαζί μου.
«Πετάξαμε το μεγαλύτερο μέρος των ναρκωτικών στην τουαλέτα του αεροπλάνου, αλλά βάλαμε μια μικρή ποσότητα σε μια μικρή τσέπη του παντελονιού της Ντέμπι. Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μας όταν προσγειωθήκαμε».
Ο Ντέιβιντ Μπόουι επίσης μας είχε επισκεφτεί μερικές φορές και θυμάμαι ότι τον βάζαμε να υπογράφει τους δίσκους του που είχαμε σπίτι. Είχαμε κάνει κι ένα πάρτι στο οποίο συμμετείχε αλλά δεν θυμάμαι πολύ περισσότερα πράγματα. Δεν κάναμε πολλά πάρτι αλλά είχαμε συχνά κόσμο στο σπίτι μας. Η Ντέμπι ήταν εξαιρετική οικοδέσποινα. Χάζευα πρόσφατα ένα παλιό βίντεο από μια συναυλία των Blondie, χωρίς ήχο, και συνειδητοποίησα ότι η Ντέμπι από τη μία μοιάζει με μικρό παιδί που στέκεται μπροστά στον καθρέφτη και παίζει θέατρο και από την άλλη με μια έμπειρη, καλλιεργημένη, γοητευτική, ριψοκίνδυνη γυναίκα.
Πίσω από όλα παραμόνευε αυτή η σχέση με τα ναρκωτικά. Η κοκαΐνη βρισκόταν παντού συνεχώς. Συναντούσαμε κάποιον διάσημο και αυτός αμέσως έβγαζε ένα σακουλάκι κόκα από την τσέπη του. Πολλοί όμως είχαν πέσει συγχρόνως και στη λούμπα της ηρωίνης. Γνωρίζαμε πολλούς ανθρώπους που κυκλοφορούσαν ως λειτουργικά πρεζάκια. Εκείνη την εποχή αρχίσαμε να βγαίνουμε με έναν τύπο που λεγόταν Αλ και μας μύησε στην τέχνη του «κυνηγιού δράκων», πώς δηλαδή να καπνίζουμε την πρέζα ενώ καίγεται στο αλουμινόχαρτο. Δεν ήμασταν και τελείως πρωτάρηδες, είχαμε σνιφάρει ηρωίνη κάποιες φορές, αλλά το κάπνισμα ήταν αρκετά ύπουλο.
Ένα βράδυ, ένας γείτονάς μας έπεσε θύμα ληστείας στο Σέντραλ Παρκ. Πάλεψε μ’ εκείνον που του την έπεσε, αλλά χτυπήθηκε κι ο ίδιος και κατέληξε αιμόφυρτος στο διαμέρισμά μας. Ήταν γεμάτος μώλωπες και εξουθενωμένος, οπότε του δώσαμε να καπνίσει χωρίς να του αναφέρουμε τι ήταν. Πιστεύω ότι νόμιζε πως ήταν κάποια μορφή μπάφου. Σίγουρα πάντως έφυγε νιώθοντας καλύτερα. Αυτό ήταν το πρόβλημα με την πρέζα. Σε έκανε πάντα να νιώθεις καλύτερα.
Κάποια στιγμή, σε μια από τις αιώνιες περιοδείες των Blondie, ήμασταν έτοιμοι να ταξιδέψουμε από την Ελβετία στο Παρίσι. Κάποιος στη Ζυρίχη είχε δώσει στην Ντεμπι και σε μένα ένα πακέτο με ηρωίνη. Καθώς επιβιβαζόμασταν στο αεροπλάνο, αφού η Ντέμπι, ο Κλεμ [Μπερκ] κι εγώ περάσαμε από τον ανιχνευτή μετάλλων, ένας από το «συνεργείο» της περιοδείας ακριβώς πίσω μας είχε ένα μεταλλικό δοχείο με χασίς στην τσέπη του πουκαμίσου του, το οποίο ενεργοποίησε τον συναγερμό και τον έπιασαν. Όσοι από την μπάντα και το συνεργείο βρίσκονταν πίσω του ακινητοποιηθήκαν και κρατήθηκαν πίσω.
Δύο τύποι της ασφάλειας μπήκαν στο αεροπλάνο και μας είπαν ότι θα αφαιρέσουν τις αποσκευές μας για να τις ερευνήσουν και μας ρώτησαν αν θέλουμε να φύγουμε από την πτήση και να συνοδεύσουμε τις αποσκευές μας καθώς θα τις έψαχναν. Ο Κλεμ τους ακολούθησε – η Ντέμπι και εγώ είπαμε όχι, ευχαριστώ, και παραμείναμε στην πτήση. Είχαμε αυτή την όχι ευκαταφρόνητη ποσότητα ναρκωτικών μαζί μας και ανησυχούσαμε μήπως μας πιάσουν φτάνοντας στο Παρίσι.
Πετάξαμε το μεγαλύτερο μέρος των ναρκωτικών στην τουαλέτα του αεροπλάνου, αλλά βάλαμε μια μικρή ποσότητα σε μια μικρή τσέπη του παντελονιού της Ντέμπι. Κανείς δεν ασχολήθηκε μαζί μας όταν προσγειωθήκαμε, και περάσαμε το υπόλοιπο απόγευμα μαστουρωμένοι και περιπλανώμενοι στα Ηλύσια Πεδία, ενώ όλοι οι υπόλοιποι από το συγκρότημα ξεροστάλιαζαν σε ένα γραφείο στο αεροδρόμιο της Ζυρίχης φορώντας μόνο τα εσώρουχά τους.
Με στοιχεία από The Guardian
