Η Μαρία Κωνσταντάκη είναι πάντα ανοιχτή σε νέα πράγματα. Από τη μια, την έχει κερδίσει η υποκριτική, μέσω της οποίας τη γνώρισαν οι περισσότεροι, με τηλεοπτικούς ρόλους σε σειρές όπως τα «Υπέροχα Πλάσματα» και το «Μίλα μου βρώμικα». Από την άλλη, κάθε πρωί ξυπνάει πριν από μας για να βρίσκεται μαζί με τον Στάθη Χριστοφορίδη πίσω από το μικρόφωνο του Easy 97.2 από τις 6:30 ως τις 10:00 για την εκπομπή «Easy Breakfast» και την πρώτη «καλημέρα».
Οι προκλήσεις είναι κάτι που δεν τη φοβίζει. Γι’ αυτό τώρα, με την αρωγή του Easy 97.2, ετοιμάζεται να αναλάβει τη μεγαλύτερη: να κάνει δηλαδή 5 μαραθώνιους σε 5 μέρες, περπατώντας 42 χιλιόμετρα τη μέρα, δηλαδή 210 συνολικά.
«Ο Μαραθώνιος της Μαρίας», που θα πραγματοποιηθεί από τις 18 ως τις 22 Οκτωβρίου, δεν αποτελεί μόνο μια «δύσκολη πίστα» αλλά και μια πρωτοβουλία με καλό σκοπό. Με σύνθημα το #stirizotinmaria μπορείτε να συμβάλετε στην ενίσχυση της «Φλόγας», του συλλόγου γονιών παιδιών με καρκίνο, καλώντας στο 19813 (κόστος από σταθερό €2,60 και από κινητό €2,48).
Η ίδια η Μαρία Κωνσταντάκη δεν κρύβει τον ενθουσιασμό της γι’ αυτό που την περιμένει σε λίγες μέρες, ούτε τον αυθορμητισμό που τη διακατέχει σε ό,τι κι αν κάνει.
— Είσαι ηθοποιός αλλά και ραδιοφωνική παραγωγός. Πώς ισορροπείς μεταξύ των δύο αυτών επαγγελματικών σου ρόλων;
Δεν έχουν κάποιο ασυμβίβαστο, ούτως ή άλλως τα τελευταία χρόνια οι ηθοποιοί κάνουμε πολλές δουλειές. Κάνω πάνω από δεκαπέντε χρόνια ραδιόφωνο. Το μόνο «ασυμβίβαστο» που έχει το ραδιόφωνο σε σχέση με την υποκριτική είναι ο χρόνος. Στο ραδιόφωνο βρέξει-χιονίσει πρέπει να ’σαι στο πόστο σου, είναι ένα ζωντανό πράγμα, οπότε πρέπει να βρεις τον τρόπο να το συνδυάσεις με την ιδιότητα του ηθοποιού. Σκέψου αυτό το 6:30-10:00 το πρωί, οι περισσότεροι ηθοποιοί δεν έχουν καν ξυπνήσει εκείνη την ώρα. Στο ραδιόφωνο, πάντως, έχεις μια πολύ μεγάλη ελευθερία που δεν έχεις ως ηθοποιός, στην υποκριτική λες λόγια άλλων, στο ραδιόφωνο έχεις τη δική σου φωνή.
Άγχος έχω πάντα και παντού. Ποτέ δεν θεωρώ ότι «το ’χω». Όσες φορές το έχω πει αυτό, η φάση έχει καταλήξει Βατερλό. Το καλό είναι ότι δεν έχω το άγχος που σε διαλύει και σε αποδιοργανώνει αλλά αυτό που σε κρατάει σε εγρήγορση, ώστε να είσαι απίκο.
— Επομένως πότε έχεις περισσότερο άγχος, όταν παίζεις έναν ρόλο μπροστά στην κάμερα ή στο θέατρο ή όταν βρίσκεσαι μπροστά από το μικρόφωνο στο ραδιοφωνικό στούντιο;
Άγχος έχω πάντα και παντού. Ποτέ δεν θεωρώ ότι «το ’χω». Όσες φορές το έχω πει αυτό, η φάση έχει καταλήξει Βατερλό. Το καλό είναι ότι δεν έχω το άγχος που σε διαλύει και σε αποδιοργανώνει αλλά αυτό που σε κρατάει σε εγρήγορση, ώστε να είσαι απίκο.
— Μια και μιλάμε για υποκριτική κι επειδή πρόσφατα σχολίασες κάποιες δηλώσεις της Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, τι θα ήθελες να πεις για το ελληνικό #MeToo;
Χρωστάμε πάρα πολλά, αν όχι τα πάντα, στη Σοφία Μπεκατώρου και σε δεύτερο χρόνο στη Ζέτα Δούκα, που έπαιξε εξίσου σημαντικό ρόλο. Έχω απίστευτο σεβασμό για όλα αυτά τα κορίτσια που μίλησαν. Θεωρώ ότι ήταν πολύ σωστή η χρονική συγκυρία, ακόμα και ο κορωνοϊός βοήθησε σε αυτό το πράγμα. Αν ήμασταν σε μια δημιουργική χρονιά, με όλα τα θέατρα ανοιχτά, ενδεχομένως να μην είχαν ανοίξει τόσο εύκολα τα στόματα. Είναι φανταστικό αυτό που συνέβη, θα πρέπει όλα αυτά να αποκαλύπτονται ώστε να λειτουργούν αποτρεπτικά για τους κακοποιητικούς ανθρώπους. Έτσι ξέρουν ότι ανά πάσα στιγμή οποιοσδήποτε μπορεί να τους καταγγείλει. Γιατί στην πραγματικότητα αυτοί οι άνθρωποι στηρίζονται στον φόβο του θύματος. Όσον αφορά τους θύτες, ανεξάρτητα από την όποια δικαστική ποινή, ήδη τιμωρούνται ως «κοινωνικά αποκλεισμένοι». Μακάρι να άνοιγαν τα στόματα και σε άλλους χώρους.
— Επαγγελματικά, ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που έχεις να αντιμετωπίσεις ως τώρα;
Στο ραδιόφωνο, το να μιλάω λίγο πιο αργά, και στην υποκριτική, το να προσπαθώ κάθε ρόλος μου να είναι διαφορετικός.
— Πάντως, τώρα έχεις να αντιμετωπίσεις άλλη μία πρόκληση, να τρέξεις 5 μαραθώνιους σε 5 μέρες. Αυτή είναι μια τεράστια πρόκληση.
Καταρχάς, γιατί είμαι πολύ τεμπέλα, δεν έχω καμία σχέση με τη γυμναστική, τη βαριέμαι αφάνταστα. Αλλά και πνευματικά είναι πρόκληση το να πεις «θα τα καταφέρω». Γιατί όταν συνειδητοποιείς τις σωματικές απαιτήσεις αυτού του πράγματος, σε παίρνει από κάτω.
— Πέρα από τον καλό σκοπό, πώς έσκασε αυτή η τρελή ιδέα;
Ήταν ιδέα του σταθμού, θεώρησαν ότι θα είναι πολύ ωραίο. Είμαι ένας πολύ παρορμητικός άνθρωπος και μου φάνηκε φανταστική ιδέα, και επειδή θα βοηθήσουμε τη «Φλόγα» αλλά και επειδή το θεώρησα πολύ καλή ευκαιρία να ξεπεράσω τα όριά μου. Στη συνέχεια, έκανα όλες τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις για να δούμε αν μπορώ όντως να αντεπεξέλθω. Βγήκαν όλες καλές και μετά συναντήθηκα με τον personal trainer μου Αλέξανδρο Πατατούκα, που μου είπε τι έπρεπε να κάνω. Εκεί λιγοψύχησα.
— Η προπόνηση που ακολουθείς ποια είναι;
Κανονικά, στο τέλος Ιουλίου θα έπρεπε να μπορώ να βγάλω 3 μέρες συνεχόμενα από 20 χιλιόμετρα. Φυσικά δεν έκανα τίποτα, ούτε τον Ιούλιο ούτε τον Αύγουστο. Είχα και ένα θερμοπληκτικό επεισόδιο και «κατέβασα ρολά». Ξεκίνησα την προετοιμασία τον Σεπτέμβρη και η απόδοσή μου είναι πολύ καλύτερη από την αναμενόμενη για τη σωματική μου κατάσταση.
— Τελικά, τι είναι πιο δύσκολο, να ξυπνάς κάθε πρωί στις 5 για να κάνεις ραδιόφωνο ή να περπατήσεις 210 χιλιόμετρα;
Το δεύτερο, ασυζητητί.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
