• Μένω στου Ζωγράφου, στην απόλυτη «φοιτητούπολη», κοντά στην εκκλησία του Αγίου Θεράποντα από τον Δεκέμβριο του 2012. Είχα ξαναζήσει εδώ παλιότερα για 3 χρόνια. Συγκατοικούσα με μια φίλη μου και μου άρεσε γιατί μπορούσες να βρεις τα πάντα, χωρίς να κατέβεις στο κέντρο της Αθήνας. Επέστρεψα, λοιπόν, με μεγάλη ευκολία τον Δεκέμβριο του 2012ν όταν μου το πρότεινε ο φίλος μου, ο οποίος μεγάλωσε σε αυτή τη γειτονιά.

 

  • Φυσικά, το χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ο τεράστιος αριθμός φοιτητών που μένουν εδώ και δίνουν μια αίσθηση χαλαρότητας και ελευθερίας στην περιοχή.

 

  • Περνάω πολλές ώρες μέσα στην Πολυτεχνειούπολη, όπου βγάζω βόλτα τα σκυλιά μου. Μονοπάτια μέσα στα δέντρα, κόσμος που κάνει τζόκινγκ, παρέες και ζευγαράκια που αράζουν στα παγκάκια, ηλικιωμένοι με τις φόρμες τους που βγαίνουν για περπάτημα στη φύση, φοιτητές που πηγαινοέρχονται στα μαθήματά τους. Ειδικά τις μέρες με συννεφιά αισθάνεσαι ότι βρίσκεσαι σε κάποιο πάρκο της βόρειας Ευρώπης.

 

  • Αγαπημένο μου σημείο είναι ολόκληρη η λεωφόρος Παπάγου. Ένας δρόμος γεμάτος βιτρίνες, καφέ-μπαρ, σούπερ μάρκετ, σουβλατζίδικα, περίπτερα, μαγαζιά κινητής τηλεφωνίας, ανθοπωλεία, κομμωτήρια, μανικιούρ-πεντικιούρ, γυμναστήρια, τα πάντα. Κόσμος όλων των φυλών και ηλικιών. Ο ιδανικός περίπατος κάθε φορά που έχω τα νεύρα μου και θέλω να χαλαρώσω. Το αγαπημένο μου κατάστημα θα έλεγα ότι είναι το Urban στη διασταύρωση Παπάγου και Ούλωφ Πάλμε. Σε industrial ύφος, με υπέροχες μουσικές να παίζουν όλη την ημέρα..

 

  • Για να καταλάβει κάποιος την περιοχή, θα τον πήγαινα σίγουρα μια βόλτα στη λεωφόρο Παπάγου και αμέσως μετά στην Πολυτεχνειούπολη για να νιώσει πόσο αρμονικά συνδυάζονται η τρέλα και βαβούρα του κέντρου με την απόλυτη ηρεμία και τη φύση.

 

 

  • Το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μένα έχουν τα κτίρια της φοιτητικής εστίας που ξεπροβάλλουν τεράστια ανάμεσα στα δέντρα της Πολυτεχνειούπολης. Πολύχρωμα, με γκράφιτι, γεμάτα ζωή. Με συναρπάζει η σκέψη ότι χιλιάδες νέοι έχουν φιλοξενηθεί σε αυτά τα δωμάτια, με χιλιάδες όνειρα και φιλοδοξίες...

 

  • Έχω και τα αγαπημένα μου γκράφιτι. Σε κάποιο τοίχο διαβάζεις «revolution is not an apple that falls when it is ripe, you have to make it fall» αλλά και το τόσο αληθινό και απλό «χαραμίζομαι».

 

  • Στη ζωή μου έχω όλες κι όλες τρεις εμπειρίες με επιδειξίες. Και οι τρεις ήταν στου Ζωγράφου, και μάλιστα πριν καν μετακομίσω εδώ! Τι να πω... Μάλλον υπάρχει πολύ αυτοπεποίθηση στην περιοχή...

 

  • Στη γειτονιά μου μένουν πολλοί ιδιαίτεροι άνθρωποι. Από τον παππού που πουλάει λουλούδια στη γωνία απέναντι από το σπίτι μου, χωρίς να κάθεται στον πάγκο του αλλά πίνοντας το καφεδάκι του στο καφενείο απέναντι, μέχρι την οικογένεια Αντετοκούνμπο.

 

  • Αν είχα τη δύναμη, δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι στη γειτονιά μου, αλλά να προσθέσω: ένα τεράστιο δημόσιο πάρκινγκ. Δεν χωράμε, ρε παιδιά!

 

  • Ένα από τραγούδια μου, το «5th Αvenue», νομίζω ότι ταιριάζει πολύ στην περιοχή.