• Περνάω όλη μου τη μέρα στο εργαστήριό μου, στην περιοχή Παλιό Λυσσιατρείο στα Πατήσια. Στην οδό Καλλιφρονά μπορείς να βρεις ό,τι θες: βία, φωνές, τσακωμούς οδηγών κι ερωτευμένους στις γωνιές. Μια μέρα που στάθηκα στο παράθυρό μου, κοιτώντας έξω για μια στιγμή, νόμιζα ότι βλέπω ντοκιμαντέρ για την Αφρική. Η περιοχή μου ήταν πάντα κέντρο μετανάστευσης και οι έγχρωμοι από την Αφρική είναι πολύ ευγενείς άνθρωποι.
  • Εάν κάνεις μια βόλτα στα στενάκια γύρω από το εργαστήριό μου, θα δεις παλιούς οίκους ανοχής και τον τελευταίο χρόνο στα ίδια σημεία γίνεται διακίνηση ναρκωτικών, χέρι με χέρι. Πολλές φορές έχει ενδιαφέρον που βλέπεις την αστυνομία να τους κυνηγάει. Τους γνωρίζω όλους στη γειτονιά τόσο καλά, που ξέρω πότε έρχονται νέα πρόσωπα, είτε ξένοι είτε Έλληνες.
  • Χαρακτηριστικό της γειτονιάς είναι οι απογευματινές βόλτες των κυρίων και κυριών παρέα με τα σκυλάκια τους. Γεροδεμένοι κύριοι με καλογυμνασμένα pitbull, ξανθοί κύριοι και ξανθές κυρίες με κιτρινωπά σκυλιά, κυρίες κομμωτηρίου με καλοχτενισμένα σκυλιά. Μου αρέσει να χαζεύω κάθε απόγευμα, μόλις αρχίσει να πορτοκαλίζει ο ήλιος, το πέταγμα των σπουργιτιών με σχηματισμούς και παιχνίδια στον αέρα που στεγάζει το γέρικο πεύκο στο Άσυλο Ανιάτων.
  • Συχνά περπατάω την Καλλιφρονά και την Πατησίων για να παρατηρώ τον κόσμο, αλλά προτιμώ να κάθομαι στο μπαλκόνι του εργαστηρίου μου κι έτσι να καθαρίζει το μυαλό μου από τις σκέψεις.
  • Το πιο ενδιαφέρον σημείο της γειτονιάς είναι ο Πλάτανος (Αγίας Ζώνης & Καλλιφρονά), μια πολύ ζωντανή πλατεία με καφέ και μαγαζιά για φαγητό και πολλή δροσιά το καλοκαίρι.
  • Στην περιοχή μένουν κάποιοι ιδιαίτεροι άνθρωποι, όπως ο γλύπτης Νίκος Στέφος, ο οποίος έχει υπάρξει δάσκαλος σχεδόν όλων όσοι έδιναν στην ΑΣΚΤ από το 1977 μέχρι το 1999 περίπου, οι μουσικοί Χρήστος Παπαδόπουλος, από το συγκρότημα «Τα παιδιά απ’ την Πάτρα», και Κώστας Χρυσόγελος, που έχει το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Dr. Digital Alkemist. Μια ιδιαίτερη φιγούρα -γι’ άλλους λόγους- είναι και ο κύριος με το άσπρο-κίτρινο (απ’ το τσιγάρο) μουστάκι στο καφενείο της Πόρου, που κρατά μονίμως ένα τσιγάρο αναμμένο στο χέρι και κουβεντιάζει με τον εαυτό του.
  • Με δυσαρεστεί η αύξηση της εγκληματικότητας στη γειτονιά τον τελευταίο καιρό κι αυτό φαίνεται και από το ότι, με το που δύει ο ήλιος, οι δρόμοι ερημώνουν. Κάτι επίσης καινούργιο για μένα είναι το συναίσθημα που μου βγαίνει κάθε φορά που πετάω κάτι στα σκουπίδια. Σκέφτομαι ότι μπορεί να έχει αξία για κάποιον και αν πρέπει να το τοποθετήσω αλλιώς.
  • Αν ήταν στο χέρι μου, θα πεζοδρομούσα την οδό Πόρου, η οποία είναι γεμάτη νεοκλασικά κτίρια, και θα τα ξαναέβαφα με τα σωστά χρώματα.