Πέμπτη 13/05

Ξεφυλλίζω διάφορα, βλέπω προσκλήσεις για παρουσιάσεις βιβλίων, εκθέσεις, εγκαίνια κ.λπ. Στις 26 Μαΐου η φίλη μου η Νίκη Μηταρέα θα παρουσιάσει το πολυβραβευμένο της βιβλίο Τα Οινομαγειρέματα (Ελληνικά Γράμματα) στο βιβλιοπωλείο Βιβλιόφωνο (Αγ. Δημητρίου 42, Βύρωνας, στις 7:30 μ.μ.). Πρόκειται για ένα καταπληκτικό βιβλίο, εντελώς πρωτότυπο -παγκοσμίως δεν ξέρω πόσα βιβλία υπάρχουν με αυτό το θέμα- που καταγράφει υπέροχες συνταγές στις οποίες γίνεται χρήση κρασιού. Στην υπέροχη έκδοση με φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Καφίρη και food styling της Elena Zeffrey διαβάζω και πολύτιμες συμβουλές για το πώς μαγειρεύουμε με το κρασί και άλλα tips γύρω από το θέμα. Μου αρέσει η Νίκη. Δουλεύει αθόρυβα, ξέρει πολλά, είναι πάντα χαμογελαστή και όσο την ξέρω ένας είναι ο γνώμονας της κριτικής της: η απόλαυση, η ομορφιά, η μεγαλοσύνη, τα χαμόγελα. Είναι τρομερό πώς φωτίζονται τα μάτια της όταν σου περιγράφει ένα legendary δείπνο κάτω από κάτι μουριές στην Κηφισιά ή όταν περιγράφει τις ποιότητες ενός αυστραλέζικου κρασιού που δοκίμασε σε ένα ταξίδι οινογνωσίας. Τις σπάνιες φορές που έρχεται στη LifO μυρίζουν οι διάδρομοι από το όμορφο άρωμά της, μακάρι να 'ρχόταν πιο συχνά. Νίκη, έχω κι εγώ μια συνταγή με κρασί, από το νησί μου. Οι πατάτες αντιναχτές είναι ένα ονειρεμένο φαγητό με κόκκινο κρασί και γίνονται ως εξής: Πλένω ένα κιλό πατάτες νέας εσοδείας και με μια κούπα καφέ τις πιέζω μια μια μέχρι λίγο να σπάσουν (μην τις λιώσεις). Αλατοπιπερώνω και τηγανίζω σε τηγάνι με μπόλικο ελαιόλαδο (σήμερα δεν κάνει κανείς δίαιτα), προσθέτοντας ένα κουτάλι ξερό κόλιανδρο ελαφρώς κοπανισμένο. Συνεχίζω να ψήνω με το τηγάνι καλυμμένο. Είκοσι λεπτά μετά, προσθέτω δύο ποτήρια κόκκινο κρασί και αφήνω να βράσουν λίγο ακόμα, περίπου πέντε λεπτά. Αφήνω να ηρεμήσουν για ένα πεντάλεπτο και σερβίρω. Πολλά φιλιά, πέρνα κάποτε από το γραφείο, μας ξέχασες!

 

Δευτέρα 17/05

Κοιτάω με χάζι αυτό το site: www.whatthefuckshouldimakefordinner.com/. Δείτε το κι εσείς, έχει πολύ πλάκα. Σου βγάζει τυχαία ιδέες για συνταγές κι αν δεν σου αρέσει πάει στην επόμενη συνταγή. Όταν επιλέξεις κάτι, σε πάει απ' ευθείας στη Μέκκα των συνταγών, το www.epicurious.com, όπου μαζεύονται για δεκαετίες τώρα όλες οι συνταγές των ανώτερων περιοδικών μαγειρικής στην Αμερική. Πάτησα τη φράση «I don't fucking like that» και η μινιμαλιστική, καθόλου φαγένια ιστοσελίδα μου έβγαλε τα εξής πιάτα: cumin-scented stir-fried beef, Moroccan Beef stew και wild mushroom pasta. Τα γράφω στα αγγλικά γιατί έτσι τα βγάζει. Μπείτε στο epicurious και θα με θυμηθείτε· είναι ένα αριστούργημα που ανώτερό του δεν θα βρείτε στο ίντερνετ. Μου αρέσουν πολλά μπλογκ και site με θέμα τη μαγειρική, όμως πρέπει να το ομολογήσω πως δεν υπάρχει καλύτερο από τα βιβλία. Οι φωτογραφίες, το χαρτί, τα κείμενα, η ιδέα πως κοιτάς το γαστρονομικό ταλέντο ενός ανθρώπου ή μιας ομάδας συγκεντρωμένο σε όμορφες σελίδες είναι αξεπέραστη. Έχω μια λίστα με τουλάχιστον είκοσι βιβλία που πρέπει οπωσδήποτε να σας παρουσιάσω, καινούριες συνταγές, νέοι μάγειρες, υπέροχα memoirs γεμάτα κουζίνες με αχνιστές κατσαρόλες και μελωμένα γλυκά. Θέλω καλοκαίρι, σκοτάδι στο σπίτι, κάποια μουσική, ένα καρπούζι και οι μέντες να μυρίζουν απ' τις φρεσκοποτισμένες γλάστρες. Και αυτό εύχομαι και σε σας. Σας φιλώ.