(Όχι, πίστεψέ με στο παρακάτω κείμενο δεν αραδιάζω τους κομπλεξισμούς μου, απλά παρουσιάζω μια διαφορετική οπτική γωνία όσον αφορά τις πολυπόθητες διακοπές των Χριστουγέννων.)


Πάντα προτιμούσα το Πάσχα από τα Χριστούγεννα. Όχι ότι τα Χριστούγεννα δεν είναι ωραία, αλλά για μένα το Πάσχα περιλουζόταν από μια απροσδιόριστη κατάνυξη. Δεν ξέρω αν ήταν η έντονη επιθυμία μου να πάω κόντρα στην πιο αγαπημένη παγκόσμια γιορτή (για την πλειοψηφία του κόσμου) ή το γεγονός ότι είχα συνδυάσει τις πασχαλινές διακοπές με το νησί, από πάντα όμως θυμάμαι να έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στο Πάσχα.

 

Η πιο κατά την γνώμη μου όμως εφιαλτική κατάσταση των Χριστουγέννων είναι τα οικογενειακά τραπέζια.


Τα Χριστούγεννα έχουν καταντήσει να είναι η πιο εμπορική γιορτή του χρόνου. Βγαίνεις έξω και βλέπεις όλα τα καταστήματα να είναι διακοσμημένα με τα «υπέροχα» φωτάκια τους, τον «τρομακτικό» ψεύτικο Άη – Βασίλη να τραγουδάει "τσίγκομπελς τσίγκομπελς λαλαλα" και τις προσφορές των τιμών να σου χαμογελάνε δυνατά και να σε δελεάζουν προκειμένου να αγοράσεις το εκάστοτε προϊόν που διαφημίζουν. Τα περιοδικά σε πυρπολούν με τα εκθαμβωτικά -λες και πας σε γάμο- χριστουγεννιάτικα ντυσίματα και βαψίματα. Όλα αυτά σε ένα προσεγμένο πακέτο, που στο επιβάλλουν τα Χριστούγεννα που τόσο πολύ αγαπάς. Σαφώς και τα παραπάνω γίνονται κάθε χρόνο ανεξαρτήτως κρίσης, αλλά να μου πεις αν μιζεριάσουμε και τα Χριστούγεννα τότε δεν την γλιτώνει καμία άλλη εποχή.


Η πιο κατά την γνώμη μου όμως εφιαλτική κατάσταση των Χριστουγέννων είναι τα οικογενειακά τραπέζια, και δεν εννοώ αυτά με γονείς και αδέλφια, αλλά αυτά τις τρομακτικές θείες, θείους, ξαδέλφια, κουμπάρες και όλων των ειδών συγγενείς. Ναι, για αυτά μιλάω, για εκείνα τα τραπέζια που ο καθένας βγάζει την χολή του με ερωτήσεις του τύπου «Πότε τελειώνεις Μαράκι;», «Τι θα κάνεις μετά τις σπουδές σου;», « Κανά αμόρε υπάρχει;» και το τελευταίο «Από δουλειές τι γίνεται, βρήκες καμία;».

 

Αυτές οι απαίσιες αλλά και συνάμα διαχρονικές συζητήσεις που σε κάνουν να αισθάνεσαι σαν να βρίσκεσαι στην ιερά εξέταση και έχεις να απολογηθείς για το πιο αισχρό και δολοφονικό έγκλημα. Αλλά μην σε νοιάζει γιατί και εσύ, όταν γίνεις θείος, θεία κτλ, τέτοια θα ρωτάς και μπορεί και χειρότερα. Όποιος καταφέρει να μείνει αλώβητος από τα οικογενειακά πυρά και να κάνει το κομμάτι του είναι πολύ τυχερός.


Τα Χριστούγεννα θα ντυθείς, θα στολιστείς και θα παρεκτραπείς! Θα τριγυρνάς στις πλατείες και οι στολισμένοι από τον Δήμο δρόμοι θα σου μαγνητίζουν το βλέμμα, στα μεγάφωνα θα ακούς τους κλασσικούς χριστουγεννιάτικους ύμνους και θα πιάνεις τον εαυτό σου να σιγοτραγουδάει τους στίχους. Θα φας σαν να μην υπάρχει αύριο και θα κυνηγάς το τελευταίο μελομακάρονο από την πιατέλα. Θα βγεις, γιατί πρέπει να βγεις επειδή είναι ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και όλοι βγαίνουν, θα βάλεις τα καλά σου, (αυτά που αρμόζουν σε τέτοιες περιστάσεις) και εξάλλου αν δεν τα βάλεις τώρα, πότε θα τα βάλλεις, και θα προετοιμαστείς για νύχτες άνευ προηγουμένων...


Καλά Χριστούγεννα!