Η Έλενα Ακρίτα έγραψε ένα πολύ δυνατό και σαφές κείμενο, στο οποίο ζητούσε απ' τον αν. Υπουργό Προστασίας του Πολίτη να μιλήσει (επιτέλους) δημόσια σχετικά με τις έρευνες για τον Βαγγέλη Γιακουμάκη, για το αν θα τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι και για τους λόγους που καλύπτεται μεγαλοβουλευτής της Κρήτης που παρενέβη.

 

Ενδεικτικό του νέου ήθους της κυβέρνησης, και του ήθους του κυρίου Πανούση, είναι ότι απάντησε άμεσα, με μακροσκελή επιστολή. Θα ελπίζαμε ότι το Υπουργείο θα έδειχνε δημόσια μεγάλη κινητικότητα για το θέμα χωρίς να χρειαστεί να στριμωχτεί δημοσίως από ένα επιδραστικό πρόσωπο των ΜΜΕ, αλλά και πάλι, αξίζουν πολλά μπράβο στον Γ. Πανούση για το ενδιαφέρον που έδειξε. 

 

Όμως. 

 

Η μακροσκελέστατη επιστολή του (όπου μόνο στο τέλος, και για λίγες σειρούλες μπαίνει στην ουσία του θέματος, σε κάτι Υστερόγραφα) πιο πολύ θόλωσε τα νερά, παρά καθησύχασε ότι το Υπουργείο (= η αστυνομία) κάνει τα πάντα για να βρεθεί άμεσα ο αγνοούμενος. 

 

Διάβασα ολόκληρη την επιστολή Πανούση (λίγοι πιστεύω μπορούν να το ισχυριστούν αυτό). 

 

Απ' τις 1.400 λέξεις, μόλις οι 107 ήταν για το συγκεκριμένο θέμα!

 

Οι υπόλοιπες 1.300 ήταν ακαδημαϊκές αναλύσεις που εμένα μου φάνηκαν ελαφρώς λάιτ για τους bullies, για το πώς το bullying και οι συγκρούσεις δεν είναι απαραίτητα εγκληματική βία («δεν παραπέμπουν υποχρεωτικά στην "εγκληματική βία" αφού τα υφέρποντα ή και εμφανή κίνητρα συνδέονται περισσότερο με το γόητρο, το παληκαριλίκι, την ισχύ, την εξουσία ή ακόμα με την ανισότητα και την υποβάθμιση»), για το πώς «δράστης και θύμα εναλλάσσονται», για το πώς ο εκφοβισμός αφορά και τις διαφορετικότητες μαθητών («απόκτηση δύναμης ή προκλητικά θύματα») κλπ κλπ κλπ. 

 

Είναι καθηγητής και ξέρει το θέμα καλά, οπότε δέχομαι ότι εγώ διαβάζω λάθος αυτά περί «προκλητικών θυμάτων» και περί «παληκαρικιού» ("boys will be boys"). 

 

Είναι δηλαδή τόοοοσο αποδοκιμαστέα, που αντί να δεσμευτεί ο αν. Υπουργός ότι θα βρει ποιος είναι και θα τον φέρει στη Δικαιοσύνη, λέει απλώς ότι υπάρχει θέμα ηθικής τάξης κι ότι πρέπει να καταδικαστεί δημόσια. Σα να είναι δηλαδή ένα θέμα δεοντολογίας!

 

Όμως και μετά απ' τις 1.300 ακαδημαϊκές και ελαφρώς βαρετές (ομιχλώδεις;) λέξεις του, φτάνοντας στο σημείο να μάθουμε τι κάνει ο ίδιος πολιτικά και πρακτικά μιλώντας, μαθαίνουμε ότι:

 

Υ. Γ1: Στο επίπεδο της αστυνομικής έρευνας έχει διαταχθεί να σταλεί στα Γιάννενα ειδική μονάδα εξιχνίασης. Έχω ο ίδιος προσωπικά μιλήσει με τον ιδιωτικό ερευνητή Γ. Τσούκαλη και έθεσα στη διάθεση της οικογένειας όποιο μέσο χρειαστεί.

 

Έχει διαταχτεί, να σταλεί. Μελλοντικά ακούγονται αυτά, αλλά τέλος πάντων. 

 

Όμως το ότι έχει ο ίδιος προσωπικά μιλήσει με έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ στο τηλέφωνο, μας το λέει για καλό; Περιμένουμε απ' τον Σέρλοκ Χολμς να λύσει την υπόθεση; Περιμένουμε απ' την οικογένεια να πει αν χρειάζεται κάτι για να της το δώσουμε; (Πχ. «θέλουμε ένα ελικόπτερο για να ψάξουμε την περιοχή επειδή εσείς δεν σκεφτήκατε να το κάνετε μόνοι σας;»)

 

Υ. Γ2: Οι ποινικές ευθύνες θα καταλογιστούν όταν εντοπιστούν οι ένοχοι της «βαρβαρότητας» και οδηγηθούν στη δικαιοσύνη. Το ίδιο ισχύει με πράξεις ή παραλείψεις των αρμοδίων δημοσίων οργάνων.

 

Όταν εντοπιστούν, της «βαρβαρότητας», ζήσε Μάη μου, αλλά πάλι καλά να λέμε.  

 

Υ. Γ3: Η εμπλοκή οποιουδήποτε πολιτικού και για οποιονδήποτε λόγο απόκρυψης είναι τόσο αποδοκιμαστέα ώστε θα έπρεπε για λόγους ηθικής τάξης και παραδειγματισμού ο αρχηγός του κόμματός του να τον αποβάλει από τη Βουλή. Τέτοια φαινόμενα πρέπει να καταδικάζονται δημόσια πριν γίνουν καρκινογόνα.

 

Είναι δηλαδή τόοοοσο αποδοκιμαστέα, που αντί να δεσμευτεί ο αν. Υπουργός ότι θα βρει ποιος είναι και θα τον φέρει στη Δικαιοσύνη, λέει απλώς ότι υπάρχει θέμα ηθικής τάξης κι ότι πρέπει να καταδικαστεί δημόσια. Σα να είναι δηλαδή ένα θέμα δεοντολογίας! Σαν ο υπεύθυνος για την τιμωρία να είναι μόνο ο αρχηγός του (όποιου) κόμματος και η τιμωρία να είναι να βγάλει από βουλευτή.

 

Το να καταδικάσουμε δημόσια για λόγους ηθικής τάξης τον Κρητικό πολιτικό είναι εύκολο, και δεν θα απευθυνόμασταν στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για να μας το υποδείξει!

 

Διαβάζοντας σχόλια παντού, και σε μας και στο Facebook διαπίστωσα πως δεν ήμουν ο μόνος που 1) Χάρηκε και συνεχάρη τον κ. Πανούση για την ασυνήθιστα άμεση απάντησή του, και που 2) Περίμενε κάτι παραπάνω από ατελείωτες γενικόλογες αναλύσεις του φαινομένου, αναφορές σε επικοινωνία με τον ιδιωτικό ντετέκτιβ, και ρίξιμο της ευθύνης για το ξεσκέπασμα του Κρητικού πολιτικού στον αρχηγό του κόμματός του!

 

«Πολιτικό λόγο βγάζεις κύριε Πανούση; Tι σεντόνια είναι αυτά που γράφεις; Τι ξύλινη γλώσσα είναι αυτή;» έγραψε κάποιος αναγνώστης και άλλος πρόσθεσε: «Δεν μπόρεσα να το διαβάσω. Διάλεξη κάνει για εντυπωσιασμό.» 

 

Για τον χαρακτηρισμό «αποδοκιμαστέα» που αποδίδει ο κ. Πανούσης σχετικά με την εμπλοκή πολιτικού, γράφει ο exist: 

 

«Η εμπλοκή οποιουδήποτε πολιτικού δεν είναι "αποδοκιμαστέα", κ. Πανουση, είναι εγκληματική.
Όποιος συνεργεί για να αποκρύψει είναι ξεκάθαρα συνένοχος.

Και όχι, δε θα 'πρεπε να περιμένουμε ο αρχηγός του κόμματός του να τον αποβάλει απ'τη Βουλή.

Δε θα 'πρεπε ο ελληνικός λαός να έχει αντιπροσώπους που βάζουν πλάτες σε τέρατα ούτε να ελπίζει ότι η ηθική του αρχηγού του εκάστοτε κόμματος θα τον οδηγήσει στο να τον αποβάλει.

Θα 'πρεπε η Βουλή η ίδια να τον αποβάλει γιατί αυτό που εσείς υποστηρίζετε ότι πρέπει να καταδικάζεται πριν γίνει καρκινογόνο είναι ήδη ένας καρκίνος με μεταστάσεις.»

 

Επίσης: «Η επιστολή της Ακρίτα αναφέρει ουσιώδη και συγκεκριμένα ερωτήματα για την υπόθεση, που απασχολούν όλους εμάς. Ο κ.Υπουργός απαντάει με μια "επιστολή" που το περιεχόμενό της απαρτίζεται απο γενικεύσεις και αερολογίες. Η "επιστολή" θα ταίριαζε απόλυτα σε κάποιο αμφιθέατρο, όχι όμως εδώ και οχι τώρα. Επιλέγει να δώσει κάποιες, ας το πούμε, απαντήσεις στα υστερόγραφα. Αλήθεια κ.Πανούση τόσο αξίζει για εσάς η ανθρώπινη ζωή ώστε να την αφήνετε στο υστερόγραφο; Πραγματικά λυπάμαι πολύ!»

 

Τέλος, ο Νίκος Α. γράφει:

«Αντιπαρέρχομαι το σεντόνι, το οποίο διαβάζοντάς το προσεκτικά παρατηρώ εκτός από τις αοριστίες προς μια υπάρχουσα κατάσταση (και την παντελή πρόταση ουσιαστικού τρόπου αλλαγής της) να αναφέρονται πολλά από τα οποία όμως απουσιάζει παντελώς το θέμα της ομοφοβίας.

Εκτός από τα "είμαστε περήφανοι" τα "μη ντρέπεσαι και σε αγαπάμε" και τα "χαμηλών τόνων κλειστός χαρακτήρας" των τελευταίων ημερών... η επιστολή αυτή επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά το πόσο ομοφοβική είναι αυτή η χώρα στην οποία ζούμε, αφού ούτε καν σε μια θεωρητική γενικόλογη απάντηση σεντόνι, πουθενά δεν αναφέρεται το αυτονόητο που αποτελεί και το μεγαλύτερο ποσοστό επιθέσεων.

Για να μην παρεξηγηθώ, επιθέσεις λεκτικές και σωματικές παρουσιάζονται και σε στρέιτ θύματα επειδή κάποιος είναι γυαλάκιας, ψηλός, κοντός, Αλβανός κλπ κλπ... Φυσικά αν υπολογίσει κανείς πως και σε αυτές τις επιθέσεις κολάνε και το αδερφή πίσω από γυαλάκια, χοντρό κλπ... τότε η ομοφοβία εκφράζεται και στα στρειτ θύματα. Άλλωστε αυτά τα παιδιά εκπαιδεύονται από μικρή ηλικία να θεωρούν οποιαδήποτε αργκό σχετική με ομοφυλοφιλία ως βρισιά! (πόσο μάλλον τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους)».